Katalog podatności CVE

W jądrze Linux w sterowniku iommu/tegra241-cmdqv funkcja tegra241_vintf_init_vsid() programuje dostarczony przez gościa vSID do pola SID_MATCH, którego pole VIRT_SID obejmuje bity [20:1] z bitem 0 jako flagą włączenia dopasowania, więc sprzęt dopasowuje tylko 20-bitowy Stream ID. Sprawdzenie zakresu odrzuca jedynie virt_sid > UINT_MAX, co dopuszcza wartość znacznie szerszą niż pole; zapis "virt_sid << 1 | 0x1" odrzuca wszystkie bity powyżej 20, więc virt_sid 0x80000000 staje się SID_MATCH = 0x1, prawidłowym dopasowaniem vSID 0, przez co wpis aliasuje niewłaściwy Stream ID. Ponieważ vdev->virt_id jest kontrolowane przez gościa, VMM może to wywołać.

W jądrze Linux selftest IOMMUFD TRIGGER_IOPF pożycza uchwyt attach z group->pasid_array bez synchronizacji z odłączeniem PASID, co przy równoczesnym iommu_report_device_fault() prowadzi do użycia zwolnionej pamięci (UAF). Poprawka dodaje iopf_rwsem w mock_dev do synchronizacji.

W jądrze Linux funkcje isst_if_get_perf_level_mask() i isst_if_get_base_freq_mask() używają poziomu podanego przez użytkownika jako indeksu do perf_levels[] bez walidacji, co umożliwia odczyt poza zakresem. Poprawka dodaje sprawdzenia zakresu i odrzuca wyłączone poziomy SST-PP.

W jądrze Linux funkcja isst_if_clos_assoc() waliduje socket_id przez '>' zamiast '>=', co pozwala na indeksowanie poza tablicę sst_inst[]; dodatkowo brak sprawdzenia NULL dla niepowiązanych pakietów prowadzi do dereferencji NULL. Poprawka odrzuca socket_id >= topology_max_packages() i NULL sst_inst.

W jądrze Linux sterownik mmc via-sdmmc nie anuluje pracy carddet_work przy usuwaniu urządzenia; praca już zakolejkowana może wykonać się po zwolnieniu hosta, powodując użycie zwolnionej pamięci. Poprawka anuluje carddet_work po zwolnieniu IRQ i przed anulowaniem finish_bh_work.

W jądrze Linux sterownik mmc via-sdmmc rejestruje i włącza przerwanie card-detect przed mmc_add_host(); jeśli mmc_add_host() zawiedzie, przerwanie pozostaje zarejestrowane i obsługuje zwolniony host, powodując użycie zwolnionej pamięci. Poprawka dodaje ścieżkę błędu, która wyłącza i zwalnia przerwanie oraz anuluje carddet_work.

W jądrze Linux w sterowniku panasonic-laptop występuje błąd przepełnienia bufora poza granice tablicy pcc->sinf[]. Funkcja acpi_pcc_retrieve_biosdata() zapisuje wartość sentinela pod indeksem równym liczbie elementów pakietu SINF, co przy num_sifr równym tej liczbie powoduje zapis jednego elementu poza zaalokowaną tablicą (4-bajtowe przepełnienie sterty). Problem ujawnia się na sprzęcie, gdzie HKEY.SQTY zwraca 37, a pakiet HKEY.SINF() ma 38 elementów.

W jądrze Linux w sterowniku platform/chrome sensorhub numer czujnika raportowany przez EC (in->sensor_num) nie był walidowany w cros_ec_sensorhub_ring_handler(). Wartość większa lub równa sensor_num prowadziła do odczytu i zapisu poza granicami tablicy batch_state[].

W jądrze Linux w sterowniku platform/x86/amd/pmc funkcja amd_stb_s2d_init() ignorowała wartości zwracane przez kilka poleceń SMU S2D oraz wartości S2D_PHYS_ADDR_LOW/HIGH. W przypadku błędu adres fizyczny pozostawał niezainicjalizowany i był przekazywany do devm_ioremap(), co mogło mapować adres fizyczny 0.

W jądrze Linux w sterowniku platform/x86/amd/pmc funkcja amd_pmc_probe() rejestrowała handler LPS0 s2idle oraz tworzyła katalog debugfs przed wywołaniem amd_stb_s2d_init(). Gdy ta ostatnia funkcja zawiodła, ścieżka błędu nie wyrejestrowywała handlera ani nie usuwała katalogu debugfs, co prowadziło do uszkodzenia listy i błędu jądra przy ponownym ładowaniu modułu.

W jądrze Linux w sterowniku platform/x86 hp-bioscfg funkcja hp_get_string_from_buffer() porównywała długość konwertowanego łańcucha z rozmiarem bufora docelowego za pomocą warunku "size > dst_size". Gdy długość była równa dst_size, bezwarunkowy zapis terminatora NUL trafiał jeden bajt poza bufor docelowy.

W jądrze Linux w module platform/x86 hp-bioscfg parsery pakietów ACPI otrzymywały błędną liczbę elementów — zamiast zwalidowanej wartości obj->package.count przekazywały długość pola NAME (typu string), co wynikało z unii acpi_object. Obecnie jest to bezpieczne, ponieważ funkcja hp_init_bios_package_attribute() odrzuca pakiety o zbyt małej liczbie elementów, ale planowane złagodzenie tego sprawdzenia doprowadziłoby do odczytu poza granicami sterty (out-of-bounds heap read). Poprawka przekazuje prawidłową, zwalidowaną liczbę elementów do parserów.

W jądrze Linux funkcja io_waitid_cb() w podsystemie io_uring nie respektuje flagi tw.cancel, gdy wywołanie trafia na ścieżkę awaryjną task_work uruchamianą z wątku kworker. Powoduje to wywołanie __do_wait() w kontekście niewłaściwego zadania, co może prowadzić do błędnego działania mechanizmu waitid.

W jądrze Linux występuje podatność use-after-free w funkcjach icc_get() i of_icc_get_by_index(). Gdy alokacja pamięci dla path->name nie powiedzie się, ścieżka błędu wywołuje kfree(path) bez wcześniejszego usunięcia wskaźników z listy req_list, co prowadzi do dangling pointers i późniejszego użycia zwolnionej pamięci. Problem został naprawiony poprzez zastąpienie kfree(path) funkcją icc_put(path) oraz zwolnienie mutexa icc_lock przed jej wywołaniem.

W jądrze Linux funkcja ipmb_write() w sterowniku IPMI odczytywała pola wiadomości przed walidacją bajtu długości. Krótki lub zerowy zapis może odczytać niezainicjalizowane bajty stosu, a długość mniejsza niż nagłówek SMBus powoduje niedomiar długości zapisu blokowego.

W jądrze Linux funkcja ipmi_add_smi() tworzy pliki nr_users i nr_msgs przed próbą utworzenia pliku maintenance_mode. Jeśli ostatnie tworzenie się nie powiedzie, ścieżka błędu usuwa tylko nr_users przed zwolnieniem referencji do interfejsu, pozostawiając zarejestrowany atrybut sysfs nr_msgs w zwolnionym interfejsie.

W jądrze Linux, jeśli podczas uruchamiania interfejsu IPMI wystąpi błąd, może on mieć zaplanowaną pracę do wykonania. Praca ta musi zostać anulowana przed zwolnieniem interfejsu, czego brakowało w module ipmi:msghandler.

W jądrze Linux w funkcji afiucv_hs_rcv() (net/iucv) gniazdo AF_IUCV było wybierane wyłącznie na podstawie czterech pól nazw w nagłówku transportowym, bez sprawdzania urządzenia sieciowego, z którego ramka przyszła. Umożliwiało to dostarczenie ramki z dowolnego netdev do gniazda AF_IUCV, w tym z urządzenia w innej przestrzeni nazw. Poprawka pomija gniazda, których hs_dev nie odpowiada urządzeniu wejściowemu.

W jądrze Linux występuje podatność use-after-free w funkcji sl_sync() sterownika SLIP. Tablica slip_devs[] przechowuje wskaźniki do struktur net_device bez zwiększania licznika referencji, a zwolnienie wpisu następuje poza ochroną rtnl_lock(), co pozwala na dostęp do zwolnionej pamięci podczas wywołania slip_open().

W jądrze Linux w funkcji tun_get_user() sterownika TUN/TAP wartość tun->align jest używana zarówno jako headroom skb, jak i do wyboru ilości danych liniowych. Gdy align przekracza dostępne miejsce w jednej stronie skb, wyrażenie SKB_MAX_HEAD(align) ulega niedomiarowi, a wynik staje się ujemny i po przypisaniu do zmiennej size_t powoduje umieszczenie skb->data poza zaalokowanym obszarem. OVS może propagować zbyt duży headroom z innego portu do TUN/TAP.