Katalog podatności CVE

Pagekit CMS w wersji 1.0.18 i wcześniejszych pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na przeprowadzenie ataku SQL injection poprzez tablicę danych uwierzytelniających przesyłaną do publicznego endpointu logowania (POST /user/authenticate).

Problem w Matter Standard Specification-Implementation gap v1.5.1 Matter Project Chip V1.5.1 pozwala lokalnemu atakującemu na uzyskanie poufnych informacji poprzez funkcję PerformCommissioningStep w komponencie ChipDeviceController.cpp.

Chartbrew przed wersją 5.2.2 zawiera podatność w implementacji runQuery() w server/modules/ai/orchestrator/tools/runQuery.js, gdzie parametr row_limit narzędzia AI jest interpolowany do klauzuli LIMIT SQL bez walidacji liczby całkowitej w czasie wykonywania. Kontrola słów kluczowych tylko do odczytu jest wykonywana przed dodaniem tej wartości, więc uwierzytelniony użytkownik, który może wpłynąć na niecałkowitą wartość row_limit generowaną przez model, może dodać SQL, który omija wcześniejszą kontrolę. Skuteczne wykorzystanie może wykonać dowolne instrukcje względem podłączonej bazy danych, w tym odczytywać lub zmieniać dane oraz, jeśli uprawnienia bazy danych na to pozwalają, uzyskać dostęp do plików lub wykonać polecenia systemu operacyjnego. Problem został naprawiony w wersji 5.2.2.

Chartbrew przed wersją 5.2.2 zawiera podatność w implementacji runQuery() w server/modules/ai/orchestrator/tools/runQuery.js, która próbuje egzekwować dostęp tylko do odczytu za pomocą listy blokującej zawierającej tylko siedem słów kluczowych SQL. Uwierzytelniony użytkownik z dostępem do funkcji AI może przesłać niebezpieczne instrukcje lub funkcje bazodanowe, których nie ma na liście blokującej, powodując ich wykonanie bez użycia technik SQL injection lub obfuskacji słów kluczowych. W zależności od silnika bazy danych, konfiguracji i uprawnień użytkownika bazy danych, może to ujawnić lub zapisać pliki, uzyskać dostęp do wewnętrznych zasobów sieciowych, zmienić uprawnienia bazy danych, wykonać polecenia lub zmienić dane. Problem został naprawiony w wersji 5.2.2.

Chartbrew przed wersją 5.2.2 zawiera podatność w server/modules/safeRequest.js, gdzie funkcja validateOutboundUrl() rozwiązuje i waliduje docelową nazwę hosta, ale request-promise wykonuje oddzielną rozdzielczość DNS dla rzeczywistego połączenia. Uwierzytelniony użytkownik, który może tworzyć lub testować połączenia API i kontroluje docelową nazwę DNS, może zwrócić publiczny adres podczas walidacji i prywatny adres podczas żądania, omijając zabezpieczenia zaimplementowane w server/modules/outboundTargetPolicy.js. Ten warunek ponownego wiązania DNS może ujawnić wewnętrzne usługi, zasoby localhost lub punkty końcowe metadanych chmury. Problem został naprawiony w wersji 5.2.2.

Zapros, klient HTTP w Pythonie, przed wersją 0.14.0 jest podatny na atak DoS, gdy aplikacja żąda treści z niezaufanego serwera lub podąża za przekierowaniem do takiego serwera, ponieważ złośliwa odpowiedź zawierająca nadmierną liczbę łańcuchowych wartości Content-Encoding powoduje, że Zapros konstruuje głęboko zagnieżdżony łańcuch dekompresji, który zużywa nadmierne zasoby. Wersja 0.14.0 łata podatność, ograniczając odpowiedzi do pięciu warstw kodowania treści i podnosząc DecodingError po przekroczeniu tego limitu. Obejściem jest dodanie middleware odpowiedzi, który sprawdza nagłówek Content-Encoding i odrzuca odpowiedzi zawierające więcej niż bezpieczną liczbę warstw kodowania.

Discourse, platforma dyskusyjna open-source, przed wersją 2026.7.0 zawiera podatność w komponencie post action, który nie escapował nazw wyświetlanych kontrolowanych przez użytkownika przed interpolacją ich do ciągu HTML przekazywanego do trustHTML. Użytkownik, który mógł wybrać spreparowaną nazwę wyświetlaną, mógł utrwalić znaczniki w opisach akcji postów. Przeglądanie dotkniętych strumieni aktywności użytkownika mogło wykonać skrypt kontrolowany przez atakującego w przeglądarce innego użytkownika. Problem został naprawiony w wersji 2026.7.0.

W Joplin Server przed wersją 3.7.7 funkcja ItemModel.checkIfAllowed() autoryzuje zapisy do elementów z danym share ID, gdy istnieje jakikolwiek wiersz share_users dla wywołującego, bez wymagania statusu ShareUserStatus.Accepted. Użytkownik z niskimi uprawnieniami posiadający oczekujące zaproszenie do współdzielenia folderu może utworzyć element pod tym share ID, a ShareModel.updateSharedItems3() propaguje wstrzykniętą treść do właściciela i zaakceptowanych uczestników jeszcze przed zaakceptowaniem zaproszenia.

W Joplin przed wersją 3.7.2 funkcja isAcceptedUrl() w packages/renderer/htmlUtils.ts używa niezakotwiczonego wyrażenia regularnego dla wewnętrznych adresów URL zasobów, co pozwala adresowi javascript: zawierającemu pasujący 32-znakowy fragment ścieżki przejść walidację i zostać osadzonym w linku notatki HTML. Użytkownik Joplin Server z niskimi uprawnieniami może opublikować tak spreparowaną notatkę HTML jako publiczny udział; w obecnej kompilacji zwykłe kliknięcie lewym przyciskiem jest blokowane, a demonstrowane wykonanie wymaga kliknięcia środkowym przyciskiem lub opcji otwarcia w nowej karcie w starszej lub nieutwardzonej przeglądarce.

Sterownik Wi-Fi ESP-hosted (drivers/wifi/esp_hosted/) w Zephyrze parsuje ramki kontrolne odbierane przez SPI od koprocesora ESP i używa 16-bitowego pola TLV data_length bez sprawdzenia go względem długości ramki i bufora odbiorczego. Wartość do 0xFFFF powoduje, że pb_decode() czyta nawet około 62 KB poza 3188-bajtowy obiekt na stosie. Dodatkowo błędy w reassemblacji fragmentów i kolejkę nieobsłużonych zdarzeń powodują trwałą utratę odbioru Wi-Fi aż do restartu urządzenia.

Podatność w module PSA Internal Trusted Storage w Zephyrze dotyczy braku synchronizacji w generowaniu nonce dla szyfrowania AEAD. Funkcja secure_storage_its_transform_aead_get_nonce() używa statycznych zmiennych lokalnych bez blokady, co przy równoczesnych zapisach do tego samego UID może prowadzić do ponownego użycia nonce z tym samym kluczem. To powoduje katastrofalną awarię szyfrowania, umożliwiając wyciek danych i fałszowanie wpisów.

W Proxmox pmg-api występuje podatność typu argument injection w funkcjonalności pobierania changelogów pakietów. Wynika ona z nieprawidłowego obsłużenia danych wejściowych od użytkownika przekazywanych do polecenia apt-get podczas pobierania changelogów pakietów. Wymaga uwierzytelnienia, ale może być wykorzystana w ataku typu CSRF.

W libstoragemgmt wykryto podatność, w której atakujący kontrolujący lokalne lub wirtualne urządzenie pamięciowe może dostarczyć specjalnie spreparowane dane strony SCSI VPD 0x80. Te zniekształcone dane, w szczególności niezaufane pole długości strony, mogą prowadzić do przepełnienia bufora stosu w funkcji _sg_parse_vpd_80() podczas parsowania numeru seryjnego.

EMLOG-Pro 2.6.29 zawiera podatność XSS, która umożliwia atakującym przesłanie złośliwego shella.

CRMEB Knowledge-Paid System crmeb_zzff_class 1.4.4 ma funkcję weryfikacji backendu, która zwraca zły typ wartości, powodując błędy i wyciek poufnych informacji.

Przepełnienie liczbowe w komponencie _BulkInsert_ReadProperty (/bulk_insert.c) w FalkorDB (moduł Redis) w wersji 4.20.1 pozwala atakującym wywołać odmowę usługi (DoS) poprzez spreparowane dane wejściowe.

W FalkorDB (moduł Redis) w wersjach od 4.20.1 do 4.20.4 wykryto przepełnienie stosu w funkcji _GetGroup() (/ops/op_aggregate.c). Podatność ta pozwala atakującym wywołać odmowę usługi (DoS) poprzez spreparowane dane wejściowe.

Podatność Server-Side Request Forgery (SSRF) w funkcji serverRequest w nocobase v2.1.21. Uwierzytelnieni atakujący mogą skanować wewnętrzne zasoby poprzez spreparowane żądanie HTTP.

W MaxKB przed wersją 2.10.6-lts kod biblioteki funkcji działający w sandboxie LD_PRELOAD może wywołać ctypes.CDLL z callbacku importlib.abc.MetaPathFinder, tak aby heurystyka stosu wywołań dlopen zobaczyła ramkę importu Pythona, a następnie użyć niepodpiętego dlsym z RTLD_NEXT do rozwiązania prawdziwego wywołania systemowego glibc i obejścia czarnej listy wywołań systemowych sandboxa.

W MaxKB przed wersją 2.10.6-lts sandbox LD_PRELOAD w ToolExecutor przechwytuje execve, execvpe i execveat, aby zapobiec tworzeniu podprocesów, ale nie przechwytuje fexecve. Uwierzytelniony atakujący zdolny do wykonania kodu narzędzia może wywołać fexecve, aby uruchomić proces poza zamierzoną polityką podprocesów sandboxa.