Katalog podatności CVE

MCP Atlassian przed wersją 0.22.0 zapisuje tokeny dostępu i odświeżania w pliku tekstowym w katalogu użytkownika .mcp-atlassian z domyślnymi uprawnieniami procesu. Na systemach z permisywną maską umask, inni lokalni użytkownicy lub procesy z tej samej grupy mogą odczytać zapisane tokeny i wykorzystać powiązany dostęp do Atlassian. Problem został naprawiony w wersji 0.22.0.

RTI Connext Professional (Core Libraries) ma podatność na odczyt poza zakresem (Out-of-bounds Read), która pozwala na nadmierny odczyt buforów. Dotyczy wersji od 7.4.0 przed 7.7.0.1, od 7.0.0 przed 7.3.1.6, od 6.1.0 przed 6.1.*, od 6.0.0 przed 6.0.*, od 5.3.0 przed 5.3.*, od 5.2.0 przed 5.2.*, od 5.0.0 przed 5.1.*.

RTI Connext Professional (Core Libraries) ma podatność na błąd off-by-one i zapis poza zakresem (Out-of-bounds Write), która pozwala na przepełnienie buforów. Dotyczy wersji od 7.4.0 przed 7.7.0.1 oraz od 7.0.0 przed 7.3.1.6.

RTI Connext Professional (Core Libraries) ma podatność na odczyt poza zakresem, wywołanie funkcji z nieprawidłową liczbą argumentów oraz dostęp do zasobu z niekompatybilnym typem (Type Confusion), co pozwala na nadmierny odczyt buforów. Dotyczy wersji od 7.4.0 przed 7.7.0.1, od 7.3.0 przed 7.3.1.6 oraz od 6.1.2.21 przed 6.1.*.

RTI Connext Professional (Core Libraries) ma podatność na odczyt poza zakresem, wywołanie funkcji z nieprawidłową liczbą argumentów oraz dostęp do zasobu z niekompatybilnym typem (Type Confusion), co pozwala na nadmierny odczyt buforów. Dotyczy wersji od 7.4.0 przed 7.7.0.1 oraz od 7.3.0 przed 7.3.1.6.

RTI Connext Professional (Core Libraries) ma podatność na podwójne zwolnienie pamięci (Double Free), która pozwala na manipulację plikami. Dotyczy wersji od 7.4.0 przed 7.7.0.1 oraz od 7.1.0 przed 7.3.1.6.

LightRAG przed wersją 1.5.5 renderuje treść odpowiedzi i myślenia za pomocą react-markdown, rehypeRaw i skipHtml=false bez sanityzacji HTML. Atakujący mogący dodać dokument może zapisać surowy HTML, który jest zwracany przez ścieżkę zapytania i renderowany jako aktywna treść, umożliwiając wykonanie dowolnego kodu JavaScript m.in. przez iframe srcdoc. Skrypt działa w origin LightRAG WebUI i może odczytać token API z localStorage oraz wykonywać akcje API w imieniu ofiary.

LightRAG przed wersją 1.5.5 w funkcji verify_password w lightrag/api/passwords.py porównuje hasła AUTH_ACCOUNTS za pomocą operatora ==, co może ujawniać różnice czasowe zależne od długości hasła i pasujących prefiksów. Atakujący sieciowy o niskich opóźnieniach może wielokrotnie odpytywać /login i wykorzystać oracle czasowy do odzyskania hasła znak po znaku. Wdrożenia używające haseł z prefiksem bcrypt nie są dotknięte tą ścieżką porównania.

LightRAG przed wersją 1.5.5 zwraca surowe teksty wyjątków Pythona z obsługi błędów w document_routes.py, graph_routes.py, query_routes.py, ollama_api.py i lightrag_server.py. Ścieżki detail=str(e), detail=str(exc) i podobne ujawniają klientowi sieciowemu ścieżki systemu plików, host, port, użytkownika i nazwy bazy danych, diagnostykę dostawcy modelu językowego, szczegóły konfiguracji oraz wnętrza bibliotek Pythona. Domyślna konfiguracja bez uwierzytelniania czyni te odpowiedzi dostępnymi bez poświadczeń.

FastGPT przed wersją 4.15.2 posiada lukę DNS rebinding w bezpiecznym interceptorem Axios w packages/service/common/api/axios.ts. Walidacja nazwy hosta przez isInternalAddress() odbywa się przed niezależnym zapytaniem DNS podczas połączenia HTTP, co tworzy okno czasowe. Uwierzytelniony atakujący mogący dostarczyć URL do narzędzia HTTP, węzła workflow, pobierania plików zewnętrznych lub innej integracji serwerowej może wykorzystać tę lukę do osiągnięcia usług, które bezpośrednie adresy prywatne zostałyby zablokowane.

W Netdata w wersjach od 2.0.0 do 2.11.0 endpoint /api/v3/settings jest zarejestrowany z pominięciem kontroli dostępu (HTTP_ACL_NOCHECK, HTTP_ACCESS_ANONYMOUS_DATA), co pozwala nieuwierzytelnionemu użytkownikowi wysyłać żądania PUT z pominięciem ograniczeń IP skonfigurowanych przez operatora. Atakujący może zapisać własną treść JSON w pliku {varlib}/settings/default.json, manipulować licznikiem wersji i wielokrotnymi zapisami blisko 20 MiB wyczerpać miejsce na dysku.

W Netdata przed wersją 2.10.4 uwierzytelniony agent potomny może wysłać zbyt dużą wartość DIMENSION SLOT, która bez górnego limitu trafia przez str2ull_encoded do pluginsd_rrddim_put_to_slot. Funkcja prd_array_create może następnie przepełnić obliczenie rozmiaru alokacji size_t, zachowując oryginalny duży rozmiar tablicy, co powoduje zapis poza zbyt małym buforem sterty i awarię agenta nadrzędnego.

W Netdata przed wersją 2.10.4 uwierzytelniony agent potomny może wysłać zbyt dużą wartość CHART SLOT, która trafia przez str2ull_encoded do pluginsd_rrdset_cache_put_to_slot. Przyjęta wartość powoduje, że reallocz próbuje zaalokować tablicę wskaźników wykresów o rozmiarze około 16 GiB, a niepowodzenie alokacji wywołuje funkcję fatal i przerywa działanie agenta nadrzędnego.

W Nuclei od wersji 3.0.0 do 3.10.0 ścieżka payloadu DAST/fuzz w pkg/fuzz/parts.go może wielokrotnie ewaluować podstawione dane runtime, co pozwala na drugi przebieg ewaluacji i reinterpretację treści odpowiedzi przechwyconej przez wewnętrzny ekstraktor jako składni szablonu. Przy włączonej opcji -env-vars złośliwy cel skanowania może zwrócić treść, która ujawnia zmienne środowiskowe hosta skanera, takie jak poświadczenia, klucze API lub tokeny.

W Nuclei od wersji 3.0.0 do 3.10.0 ścieżka ładowania szablonów workflow nie egzekwuje bramki uprawnień -file przy rozwiązywaniu szablonów protokołu file: przywoływanych przez workflow. Niezaufany, niepodpisany workflow może załadować szablon file-protocol i odczytać lokalne pliki z hosta skanera, nawet gdy operator nie włączył szablonów plikowych.

W Nuclei od wersji 3.0.0 do 3.10.0 biblioteka JavaScript nuclei/mysql nie egzekwuje lokalnego sandboxa plików, gdy szablon JavaScript podaje opcję allowAllFiles w DSN MySQL. Niezaufany szablon javascript: skanujący kontrolowany przez atakującego endpoint MySQL może spowodować, że serwer wyśle żądania LOAD DATA LOCAL INFILE dla dowolnych ścieżek, a klient MySQL skanera odczyta pliki i zwróci ich zawartość serwerowi, mimo że opcja -allow-local-file-access jest wyłączona.

W Nuclei od wersji 3.0.0 do 3.10.0 gałąź ładowania szablonów DAST nie stosuje sprawdzenia podpisu niepodpisanych szablonów kodu przed przyjęciem szablonu zawierającego zarówno blok fuzzing:, jak i niepodpisany blok code:. Gdy operator włączy opcję -dast, niezaufany szablon wieloprotokołowy może umieścić niepodpisane żądanie kodu w kolejce wykonania i uruchomić dowolne polecenia powłoki, nawet bez opcji -code lub ważnego podpisu kryptograficznego.

W 9Router przed wersją 0.5.6 wdrożenia, które pozwalają żądaniom dotrzeć do Next.js bez sanityzującego wrappera custom-server.js, używają wartości X-9r-Real-Ip dostarczonej przez klienta jako klucza bucketu w getClientIp, checkLock i recordFail w src/lib/auth/loginLimiter.js dla POST /api/auth/login. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący może rotować nagłówek przy każdej próbie hasła, przez co każda próba trafia do nowego bucketu i pięciopróbowa blokada progresywna nigdy nie zwraca HTTP 429.

Literówka w konfiguracji kontroli dostępu ACLComponent w MISP spowodowała, że reguła ACL dla akcji previewEventAttributes odwołuje się do ciągu uprawnień 'theming_enabled*' (z gwiazdką na końcu) zamiast poprawnego 'theming_enabled'. Nieprawidłowy klucz nie pasuje do żadnego prawidłowego identyfikatora uprawnień, co powoduje nieprawidłowe działanie kontroli dostępu dla previewEventAttributes — może to skutkować obejściem autoryzacji lub odmową dostępu dla uprawnionych użytkowników.

W SSSD skonfigurowanym z dostawcą dostępu LDAP i ldap_access_order zawierającym ppolicy lub lockout może wystąpić warunek fail-open w sprawdzaniu dostępu LDAP ppolicy, gdy wyszukiwanie użytkownika zwróci zero wyników. Może to nieprawidłowo zwrócić sukces i zapisać decyzję o zezwoleniu w pamięci podręcznej, umożliwiając dalszą autoryzację usuniętego lub wyrejestrowanego użytkownika.