Katalog podatności CVE

Nautobot przed wersjami 2.4.37 i 3.1.8 pozwala użytkownikom z uprawnieniami extras.add_relationship lub extras.change_relationship na przechowywanie HTML lub JavaScript w opisie Relationship, a użytkownikom z dcim.add_modulefamily lub dcim.change_modulefamily na przechowywanie go w nazwie Module Family. Wartości te są przypisywane do help_text pól formularza renderowanych przez render_field.html z filtrem |safe bez odpowiedniej neutralizacji. Przechowywana treść wykonuje się w sesji przeglądarki każdego uwierzytelnionego użytkownika, w tym administratora lub superużytkownika, który otworzy dotknięty formularz tworzenia lub edycji. Problem naprawiono w wersjach 2.4.37 i 3.1.8.

Gardener przed wersjami 1.142.6, 1.143.3, 1.144.2 i 1.145.0 ma podatność w pluginie admission customverbauthorizer, gdzie kontrola manage-members nie uwzględnia podmiotów Group ani ServiceAccount w Project.spec.members. Administrator projektu bez uprawnień manage-members może dodać dowolne grupy lub konta usług, w tym grupę system:authenticated, uzyskując szeroki dostęp do projektu. Dostęp ten może obejmować Shoots, Sekrety i poświadczenia dostawcy chmury. Problem naprawiono w wersjach 1.142.6, 1.143.3, 1.144.2 i 1.145.0.

Podatność w API Analytics and Location Engine (ALE) może umożliwić ujawnienie wrażliwych informacji. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wykorzystać tę podatność, dostarczając specjalnie spreparowane dane wejściowe do określonego punktu końcowego API. Skuteczne wykorzystanie może prowadzić do ujawnienia wrażliwych informacji o użytkowniku, w tym skrótów haseł, co może ułatwić dalsze ataki.

Wiele podatności w Analytics and Location Engine (ALE) może umożliwić nieautoryzowany dostęp lub odmowę usługi. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może je wykorzystać, wysyłając specjalnie spreparowane dane wejściowe lub wykorzystując nieprawidłowe konfiguracje zabezpieczeń. Skuteczne wykorzystanie może prowadzić do odmowy usługi lub nieautoryzowanego dostępu do wrażliwych informacji.

Problem w yaml-cpp 0.9.0 pozwala zdalnemu atakującemu uzyskać poufne informacje poprzez komponenty src/scanner.cpp, Scanner::PopIndent() oraz Scanner::PushIndentTo().

MPXJ to biblioteka open source do odczytu i zapisu planów projektowych z różnych formatów plików i baz danych. Od wersji 7.3.0 do 16.5.0 odczyt odpowiednio spreparowanego pliku Primavera P3 PRX lub SureTrak STX może spowodować zapis plików przez MPXJ w dowolnych lokalizacjach w systemie plików. Problem naprawiono w wersji 16.5.0.

mppx to interfejs TypeScript dla protokołu machine payments. Przed wersją 0.8.2 ścieżka współpodpisywania opłat w src/tempo/internal/fee-payer.ts kopiowała access_list dostarczony przez klienta z 0x78 FeePayerEnvelope bez weryfikacji długości ani zawartości. Ponieważ wpisy listy dostępowej EIP-2930 zużywają gaz wewnętrzny nawet, gdy wymienione adresy nie są używane, klient mógł dodać fikcyjne wpisy adresowe i spowodować, że portfel fee_payer serwera zapłaci niepotrzebne opłaty transakcyjne. Zademonstrowana lista 180 wpisów mieściła się w limicie gazu 500 000, limicie nagłówka 16 KB i budżecie symulacji RPC, zwiększając opłatę około 9,4 razy. Problem naprawiono w wersji 0.8.2.

mppx to interfejs TypeScript dla protokołu machine payments. Przed wersją 0.8.2 FeePayerPolicy w src/tempo/internal/fee-payer.ts używał decodeFunctionData do walidacji calldata sponsorowanego opłatami, ale nie odrzucał końcowych bajtów. Klient mógł dodać niezerowe dopełnienie, które zwiększało wewnętrzny gaz calldata, podczas gdy gas_limit i max_fee_per_gas pozostawały w limitach polityki, powodując, że portfel fee_payer serwera płacił znacznie więcej niż wymagała zdekodowana transakcja. Testowany limit nagłówka 16 KB ograniczał zademonstrowane dopełnienie do około 5500 bajtów i powodował około pięciokrotnie wyższą opłatę transakcyjną. Problem naprawiono w wersji 0.8.2.

Home Assistant to oprogramowanie automatyki domowej open source skoncentrowane na lokalnej kontroli i prywatności. Przed wersją 2026.2.3 integracja IPP automatycznie przetwarzała nieuwierzytelnione ogłoszenia mDNS _ipp._tcp.local w homeassistant/components/ipp/config_flow.py, gdzie async_step_zeroconf przekazywał kontrolowane przez atakującego wartości host, port i base_path do validate_input w celu pobrania metadanych drukarki. Ponieważ współdzielony klient HTTP podążał za kontrolowanymi przez atakującego przekierowaniami między domenami bez blokowania celów loopback, atakujący w sieci lokalnej mógł przekierować żądanie do 127.0.0.1 lub innej usługi wewnętrznej bez interakcji użytkownika lub wcześniejszej konfiguracji IPP. Problem naprawiono w wersji 2026.2.3.

CAI Content Credentials jest dotknięty podatnością typu Integer Overflow lub Wraparound, która może prowadzić do odmowy usługi aplikacji. Atakujący może wykorzystać tę podatność do spowodowania awarii aplikacji, prowadząc do warunku odmowy usługi. Wykorzystanie wymaga interakcji użytkownika, ponieważ ofiara musi odwiedzić złośliwie spreparowany URL lub wejść w interakcję z zainfekowaną stroną internetową.

InDesign Desktop zawiera podatność typu NULL Pointer Dereference, która może doprowadzić do odmowy usługi aplikacji. Atakujący może wykorzystać tę podatność do zawieszenia aplikacji, wywołując warunek denial-of-service. Eksploatacja wymaga interakcji użytkownika polegającej na otwarciu złośliwego pliku.

Adobe Connect zawiera podatność typu Improper Certificate Validation, która może prowadzić do ujawnienia wrażliwej pamięci. Atakujący może wykorzystać tę podatność do ujawnienia poufnych informacji. Eksploatacja nie wymaga interakcji użytkownika.

icalendar to zgodny z RFC 5545 parser i generator plików iCalendar dla Pythona. Od wersji 6.1.0 do 7.2.2 funkcja vInt.from_ical przyjmuje kontrolowaną przez atakującego wartość VALARM REPEAT, a aplikacje żądające czasów alarmów mogą ją rozwinąć bez limitu na poziomie aplikacji. Alarms.times i Alarms.active osiągają nieograniczone rozwinięcie w wersjach od 6.1.0, a Alarm.triggers dodaje drugą ścieżkę od wersji 7.0.0. Samo parsowanie nie wywołuje problemu, ale dostęp do tych właściwości może zużyć nadmierny czas CPU i pamięć sterty oraz zakończyć lub zatrzymać usługę. Problem naprawiono w wersji 7.2.2.

MCP Atlassian to serwer Model Context Protocol (MCP) dla produktów Atlassian (Confluence i Jira). Przed wersją 0.22.0 parametr zapytania błędu OAuth jest przekazywany do CallbackHandler._send_response w oauth_setup.py i wstawiany do strony HTML bez escapowania. Spreparowane wywołanie zwrotne autoryzacji może wstrzyknąć znaczniki lub skrypt, który wykona się w przeglądarce użytkownika kończącego przepływ OAuth. Problem naprawiono w wersji 0.22.0.

MCP Atlassian to serwer Model Context Protocol (MCP) dla produktów Atlassian (Confluence i Jira). Przed wersją 0.22.0 poprawka na CVE-2026-27825 chroni miejsca docelowe pobierania, ale nie ogranicza ścieżek źródłowych używanych przy wysyłaniu załączników. Wywołujący może podać bezwzględną ścieżkę lub sekwencję przejścia i spowodować wysłanie wybranego lokalnego pliku przez serwer. Problem naprawiono w wersji 0.22.0.

MCP Atlassian to serwer Model Context Protocol (MCP) dla produktów Atlassian (Confluence i Jira). Przed wersją 0.22.0 katalog zapasowy tokenów OAuth i plik JSON są tworzone bez jawnych uprawnień tylko dla właściciela. Lokalni użytkownicy lub procesy mające dostęp dzięki wynikowym bitom uprawnień grupy lub innych mogą odczytać tokeny dostępu i odświeżania oraz ponownie użyć powiązanej sesji Atlassian. Problem naprawiono w wersji 0.22.0.

MCP Atlassian to serwer Model Context Protocol (MCP) dla produktów Atlassian (Confluence i Jira). Przed wersją 0.22.0 funkcja upload_attachment przyjmuje ścieżki bezwzględne i sekwencje przejścia bez ograniczania rozwiązanej ścieżki do obszaru roboczego serwera. Wywołujący MCP z dostępem do załączników może odczytać wybrany plik lokalny serwera i eksfiltrować go przez Jirę lub Confluence. Problem naprawiono w wersji 0.22.0.

MCP Atlassian to serwer Model Context Protocol dla produktów Atlassian (Confluence i Jira). W wersjach przed 0.22.0 narzędzia przesyłania Jira i Confluence udostępnione przez HTTP przekazują ścieżkę file_path podaną przez wywołującego do lokalnych operacji na plikach bez ograniczania jej do obszaru roboczego. Zdalny wywołujący MCP z dostępem do narzędzi może spowodować odczyt poufnych plików lokalnych przez serwer i przesłanie ich jako załączników Atlassian.

MCP Atlassian to serwer Model Context Protocol dla produktów Atlassian (Confluence i Jira). W wersjach przed 0.22.0 plik zapasowy OAuth w postaci jawnego tekstu zawierający tokeny odświeżania i dostępu jest zapisywany z uprawnieniami dziedziczonymi z umask procesu. W typowych lub permisywnych konfiguracjach inni lokalni użytkownicy mogą odczytać kopię zapasową i zachować dostęp do Atlassian poprzez token odświeżania.

MCP Atlassian to serwer Model Context Protocol (MCP) dla produktów Atlassian (Confluence i Jira). Przed wersją 0.22.0 funkcja JiraUserMixin._lookup_user_by_permissions używa modułowej funkcji requests.get zamiast chronionej sesji fetchera. Kontrolowany przez wywołującego publiczny adres URL Jiry może przekierować to nieobjęte zabezpieczeniem żądanie na adres wewnętrzny, omijając kontrole przekierowań dodane dla CVE-2026-27826. Problem naprawiono w wersji 0.22.0.