Katalog podatności CVE

IBM Financial Transaction Manager (FTM) for RedHat OpenShift przesyła wrażliwe lub krytyczne dla bezpieczeństwa dane w postaci jawnej kanałem komunikacyjnym, który może być podsłuchany przez nieuprawnionych aktorów.

IBM Concert nie wymusza prawidłowo limitów przechowywania danych. Uwierzytelniony zdalny atakujący może w rezultacie doprowadzić do odmowy usługi (denial of service).

IBM Concert jest podatny na atak typu server-side request forgery (SSRF). Uwierzytelniony atakujący może w rezultacie wysyłać nieautoryzowane żądania z systemu, co potencjalnie prowadzi do enumeracji sieci lub ułatwia inne ataki.

IBM Concert wykonuje rekurencyjne kopiowanie katalogów kontekstu budowania do obrazów kontenerów. Lokalny atakujący może w rezultacie uzyskać dostęp do poufnych informacji.

IBM Concert używa słabszych niż oczekiwane algorytmów kryptograficznych. Atakujący może w rezultacie odszyfrować wysoce poufne informacje.

IBM Concert w wersjach od 1.0.0 do 3.0.0 umożliwia zdalnemu atakującemu spowodowanie odmowy usługi poprzez specjalnie spreparowane wyrażenie regularne, które prowadzi do nadmiernego zużycia zasobów.

Mattermost w wersjach 11.9.x do 11.9.1, 11.8.x do 11.8.5, 11.7.x do 11.7.10 oraz 11.10.x do 11.10.1 nie egzekwuje limitu rozmiaru treści żądania podczas walidacji CSRF dla żądań wtyczek, co pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi wyczerpać pamięć serwera i spowodować odmowę usługi poprzez wysłanie dużego żądania do punktu końcowego wtyczki.

Mattermost w wersjach 11.9.x do 11.9.1, 11.8.x do 11.8.5, 11.7.x do 11.7.10 oraz 11.10.x do 11.10.1 nie stosuje filtra połączeń wewnętrznych do żądań do punktów końcowych OAuth, co pozwala administratorowi systemu na zmuszenie serwera do wysyłania żądań do wewnętrznych adresów sieciowych i odczytywania odpowiedzi za pośrednictwem skonfigurowanych punktów końcowych tokena OAuth i userinfo.

OpenClaw iOS przed wersją 2026.8.11 zapisuje kompletne adresy URL agenta deep-link, w tym trwałe klucze bearer, w dziennikach systemowych jako publiczne dane diagnostyczne. Atakujący, którzy uzyskają archiwa diagnostyczne, mogą odzyskać niezmienione klucze i odtworzyć je w sfałszowanych deep-linkach, aby wysyłać żądania agenta bez lokalnych monitów potwierdzających.

e621ng przed wersją 26.09.16 przekazuje niezaufane parametry żądania bezpośrednio do url_for w PaginatorComponent i linkach nawigacyjnych kontrolera, co pozwala atakującym przekierować linki paginacji i nawigacji do kontrolowanych przez atakującego źródeł. Atakujący mogą dostarczyć parametry host, protocol i port, które są interpretowane jako opcje generowania URL, powodując, że linki paginacji wskazują na złośliwe domeny, podczas gdy początkowa strona ładuje się z legalnej witryny.

ClipBucket v5 przed wersją 5.5.3-#182 zawiera odzwierciedloną podatność XSS w funkcji pomocniczej sort_link(), która nie sanityzuje parametrów cat, sort i time. Atakujący mogą tworzyć złośliwe żądania z wstrzykniętym skryptem w tych parametrach, aby wykonać dowolny JavaScript w przeglądarkach ofiar w kontekście aplikacji.

Autonomy Logic OpenPLC 3 jest podatny na niewłaściwą neutralizację danych wejściowych podczas generowania strony internetowej, gdy interfejs webowy próbuje kierować program na podstawie parametru w ciągu zapytania bez kodowania.

W GitHub Enterprise Server wykryto podatność na trwały cross-site scripting (XSS), która pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na wstrzyknięcie dowolnych atrybutów HTML do renderowanego Markdown, ponieważ potok renderowania Markdown przepisywał znaki cudzysłowu w już zdezynfekowanym HTML bez ponownej dezynfekcji wyniku. Spreparowany Markdown mógł wykorzystać same-origin JavaScript gadgets do obejścia Content Security Policy i przejęcia kontroli nad DOM strony, gdy została wyświetlona przez innego użytkownika.

Unleash przed wersją 8.0.3, w punkcie końcowym POST /api/admin/projects/:projectId/features/:featureName/environments/:environment/strategies/set-sort-order, przekazuje kontrolowane przez atakującego identyfikatory strategii do niechronionych funkcji updateStrategiesSortOrder i updateSortOrder bez weryfikacji, czy identyfikatory należą do projektu, funkcji i środowiska autoryzowanych przez URL. W wieloprojektowym wdrożeniu Pro lub Enterprise, uwierzytelniony użytkownik z uprawnieniem UPDATE_FEATURE_STRATEGY w jednym projekcie, znając identyfikatory strategii innego projektu, może zmienić ich kolejność, zmieniając priorytet oceny funkcji, podczas gdy operacja jest przypisywana do kontekstu URL atakującego, a nie do dotkniętego projektu. Wersja OSS z jednym projektem nie ma wymiaru międzyprojektowego, chociaż brak wiązania kontekstu nadal umożliwia nieautoryzowaną zmianę kolejności w obrębie funkcji lub środowisk w domyślnym projekcie. Punkt końcowy zmienia tylko sort_order i nie modyfikuje parametrów strategii, ograniczeń ani segmentów. Problem naprawiono w wersji 8.0.3.

Unleash przed wersją 8.0.3, w funkcji cloneFeatureToggle i punkcie końcowym POST /api/admin/projects/:projectId/features/:featureName/clone, autoryzuje tworzenie w docelowym projekcie, ale nie weryfikuje dostępu do projektu źródłowego. Ponieważ nazwy funkcji są globalnie unikalne, użytkownik z uprawnieniem tworzenia lub klonowania w jednym projekcie, znając lub zgadując nazwę funkcji w innym projekcie, może skopiować tę funkcję do autoryzowanego projektu i przeanalizować jej parametry strategii, ograniczenia, warianty i ładunki wariantów. Problem naprawiono w wersji 8.0.3.

Podatność polegająca na obejściu autoryzacji w GitHub Enterprise Server umożliwia każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi instancji odczyt surowego diffa lub patchy pull requestów w prywatnych repozytoriach bez autoryzacji. Tokeny dostępu do surowych diffów i patchy pull requestów były ograniczone do nazwy repozytorium i numeru pull requesta, a nie do globalnie unikalnego identyfikatora repozytorium, więc atakujący, który utworzył repozytorium i pull request o nazwie i numerze odpowiadającym celowi, mógł użyć tokena dla własnego repozytorium, aby pobrać zawartość prywatnego pull requesta. Eksploatacja wymagała znajomości nazwy repozytorium docelowego i prawidłowego numeru pull requesta. Podatność dotyczy wszystkich wersji GitHub Enterprise Server przed 3.22 i została naprawiona w wersjach 3.17.21, 3.18.15, 3.19.12, 3.20.8 i 3.21.6. Zgłoszono ją przez program GitHub Bug Bounty.

W MPack 1.1.1 występuje podatność przepełnienia liczb całkowitych w funkcjach mpack_node_cstr_alloc() i mpack_node_utf8_cstr_alloc().

W YARA 4.5.8 występuje podatność polegająca na osiągalnym błędzie asercji podczas wczytywania spreparowanych skompilowanych plików reguł .yrc. Atakujący może dostarczyć złośliwy plik z nieprawidłową konfiguracją areny (num_buffers=0), co wywołuje błąd asercji w funkcji yr_arena_get_ptr() i powoduje zakończenie działania aplikacji.

W funkcji gf_sg_vrml_field_clone() w GPAC 2d7da22e (26.08-DEV) występuje podatność polegająca na dereferencji wskaźnika NULL. Podatność występuje podczas klonowania domyślnego pola PROTO SFImage ze wskaźnikiem źródłowym NULL. Atakujący może dostarczyć specjalnie spreparowany plik wejściowy wywołujący tę sytuację, co skutkuje awarią aplikacji i odmową usługi.

Nautobot w wersjach od 3.0.0 do 3.1.8 nie egzekwuje członkostwa w grupie zatwierdzających ani uprawnień do zmian na obiekcie w ogólnym punkcie końcowym tworzenia odpowiedzi ApprovalWorkflowStageResponse. Użytkownik z uprawnieniem extras.add_approvalworkflowstageresponse może bezpośrednio przesyłać zatwierdzone odpowiedzi, a pola użytkownika i stanu pozwalają przypisywać odpowiedzi dowolnym użytkownikom. Sfałszowane odpowiedzi mogą spełnić wymóg min_approvers, zatwierdzić przepływ pracy i aktywować zaplanowane zadanie bez prawowitego zatwierdzającego. Problem naprawiono w wersji 3.1.8.