Katalog podatności CVE

Wersje pakietu semver przed 7.5.2 są podatne na atak Denial of Service (DoS) za pomocą wyrażeń regularnych (ReDoS) poprzez funkcję new Range, gdy nieufne dane użytkownika są dostarczane jako zakres.

Pakiet npm serialize-javascript (wersje <= 7.0.2) zawiera podatność na wstrzykiwanie kodu. Jest to niekompletne rozwiązanie dla CVE-2020-7660.

Underscore.js to biblioteka narzędziowa dla JavaScript. W wersjach przed 1.13.8 funkcje _.flatten i _.isEqual wykorzystują rekurencję bez limitu głębokości, co w określonych warunkach może prowadzić do ataku typu Denial of Service (DoS) poprzez wywołanie przepełnienia stosu.

W aplikacjach korzystających z OAuth::Consumer do żądania tokenów OAuth 1.0, pomocnik żądania tokenów podąża za przekierowaniami 300..399 zwracanymi przez serwer OAuth. W dotkniętych wersjach, OAuth::Consumer#token_request analizuje surowy nagłówek Location i rekurencyjnie podąża za przekierowaniem.

W zależności librsvg wykryto i naprawiono podatność związaną z pamięcią. W określonych warunkach środowiskowych może ona prowadzić do zdalnego wykonania kodu (RCE) w systemach Linux opartych na glibc.

Git definiuje protokół liniowy używany do wymiany informacji między Git a pomocnikami poświadczeń. Niektóre ekosystemy (najbardziej prawdopodobnie chodzi o systemy, które używają tego protokołu) mogą być podatne na ataki związane z tym protokołem.

Atakujący może stworzyć dane wejściowe do funkcji Parse, które będą przetwarzane nieliniowo względem ich długości, co powoduje bardzo wolne parsowanie. Może to prowadzić do odmowy usługi.

Podatność w implementacji HTTP/2 w Go pozwala złośliwemu klientowi na szybkie tworzenie i resetowanie żądań, co prowadzi do nadmiernego zużycia zasobów serwera. Mimo ograniczenia liczby równoczesnych strumieni przez MaxConcurrentStreams, resetowanie żądań umożliwia atakującemu ciągłe wysyłanie nowych żądań.

Podatność w bibliotece axios pozwala na wysyłanie żądań do absolutnych URL-i zamiast względnych, co może prowadzić do ataków SSRF i wycieku poświadczeń. Nawet przy ustawionym baseURL, axios ignoruje to i wysyła żądanie do podanego absolutnego adresu URL.

Podatność w Perlu 5.30.0 do 5.38.0 pozwala na przepełnienie bufora sterty podczas kompilacji spreparowanego wyrażenia regularnego. Atakujący może wykorzystać ten błąd do kontrolowanego przepełnienia bufora.

W nodemailer v9.0.0 opcja `raw` na poziomie wiadomości omija zabezpieczenia `disableFileAccess` i `disableUrlAccess`, umożliwiając odczyt dowolnych plików oraz pełny atak SSRF (Server-Side Request Forgery) w wysyłanej wiadomości.

W bibliotece py-lmdb 0.97 odkryto podatność polegającą na braku walidacji operacji memmove w funkcji mdb_node_del dla nieoczekiwanej wartości node->mn_hi, co prowadzi do nieprawidłowej operacji zapisu. Problem występuje podczas dostępu do pliku data.mdb dostarczonego przez atakującego.

Pakiet filepath w Go nie rozpoznaje ścieżek z prefiksem \??\ jako specjalnych. W systemie Windows ścieżka zaczynająca się od \??\ jest równoważna ścieżce zaczynającej się od \\?\ i może być używana do dostępu do dowolnych lokalizacji w systemie.

Podatność w bibliotece hoek przed wersją 8.5.1 oraz w wersjach 9.x przed 9.0.3 umożliwia zatruwanie prototypu w funkcji clone. Atakujący może wykorzystać tę lukę do modyfikacji prototypu obiektów, co prowadzi do nieautoryzowanego dostępu lub wykonania kodu.

W Perlu odkryto podatność przepełnienia bufora sterty. Problem występuje w gałęziach wydań 5.34, 5.36, 5.38 i 5.40 oraz w wersjach rozwojowych od 5.33.1 do 5.41.10. Gdy w lewej stronie operatora `tr` znajdują się bajty spoza ASCII, funkcja `S_do_trans_invmap` może przepełnić bufor.

Podatność w protokole DNS, związana z aspektem Closest Encloser Proof w RFC 5155 (gdy pominięto wytyczne RFC 9276), umożliwia zdalnym atakującym przeprowadzenie ataku typu „odmowa usługi” (DoS) poprzez wywołanie nadmiernego zużycia CPU na obliczenia SHA-1. Atak polega na wysyłaniu odpowiedzi DNSSEC w ramach ataku na losowe subdomeny, znanego jako problem NSEC3.

Odkryto, że usługa systemd korzystająca z właściwości DynamicUser może uzyskać nowe uprawnienia poprzez wykonanie binarek SUID, co pozwala na tworzenie binarek należących do tymczasowej grupy usługi z ustawionym bitem setgid. Lokalny atakujący może wykorzystać tę lukę do uzyskania dostępu do zasobów, które będą.

Wielokrotne użycie Unpacker po wystąpieniu błędu może doprowadzić do awarii procesu z powodu błędu SEGV. Jeśli Unpacker jest używany do rozpakowywania niezaufanych danych zewnętrznych, może być podatny na atak DoS.

Biblioteka faraday-http-cache domyślnie przechowuje odpowiedzi w formacie JSON i odczytuje je z powrotem za pomocą JSON.load, które honoruje klucz json_class i wywołuje metodę json_create na wskazanej klasie. Nagłówki odpowiedzi są przechowywane bez zmian w wpisie cache, więc złośliwy serwer pochodzenia może zwrócić odpowiedź z kluczem json_class prowadzącym do niebezpiecznej deserializacji.

Podatność występuje, gdy aplikacja korzysta z OAuth2::Client i serwer autoryzacji zwraca przekierowanie z nagłówkiem Location w postaci URI względnego do protokołu. W takim przypadku OAuth2::Client#request może niepoprawnie rozwiązać to przekierowanie.