Katalog podatności CVE
Przetłumaczone opisy podatności z bazy NVD NIST - w języku polskim
Przeglądaj podatności według pakietuKatalog CISA KEV zaktualizowany: (v2026.09.18)
Cotygodniowy digest CVE
Jeden mail w tygodniu z nowo opublikowanymi podatnościami, o których warto wiedzieć. Bez zakładania konta.
Digest dotyczy ogólnie nowych podatności, nie Twoich serwerów. Jeśli chcesz wiedzieć, które z nich faktycznie działają w Twojej infrastrukturze, tym zajmuje się Secvalis : skanuje Twoje maszyny i zgłasza wyłącznie to, co ich dotyczy.
Podatność typu use-after-free w metodzie setInterval w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.333 oraz w wersjach 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na systemach Windows i OS X oraz przed 11.2.202.577 na Linuxie, a także w Adobe AIR przed 21.0.0.176, Adobe AIR SDK przed 21.0.0.176 oraz Adobe AIR SDK & Compiler przed 21.0.0.176, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanych argumentów.
Podatność typu use-after-free w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.333 oraz w wersjach 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na systemach Windows i OS X, a także przed 11.2.202.577 na Linuxie. Podobna podatność występuje w Adobe AIR i jego SDK przed wersją 21.0.0.176.
Podatność typu use-after-free w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.333 oraz w wersjach 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na systemach Windows i OS X, a także przed 11.2.202.577 na Linuksie, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez użycie opcode actionCallMethod z odpowiednio przygotowanymi argumentami.
Przepełnienie całkowite w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.333 oraz w wersjach 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na systemach Windows i OS X, a także przed 11.2.202.577 na Linuksie, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu.
Adobe Flash Player w wersjach przed 18.0.0.333 oraz 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na systemach Windows i OS X oraz przed 11.2.202.577 na Linuxie, a także Adobe AIR i jego SDK w wersjach przed 21.0.0.176, pozwalają atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.
Podatność typu use-after-free w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.333 oraz w wersjach 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na systemach Windows i OS X, a także przed 11.2.202.577 na Linuxie. Podobna podatność występuje w Adobe AIR i jego SDK przed wersją 21.0.0.176, co pozwala atakującym na wykonanie dowolnego kodu.
Podatność typu use-after-free w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.333 oraz w wersjach 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na systemach Windows i OS X, a także przed 11.2.202.577 na Linuksie, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu.
Adobe Flash Player w wersjach przed 18.0.0.333 oraz 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na Windows i OS X oraz przed 11.2.202.577 na Linux, a także Adobe AIR i jego SDK w wersjach przed 21.0.0.176, umożliwiają atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.
Podatność typu use-after-free w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.333 oraz w wersjach 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na systemach Windows i OS X, a także przed 11.2.202.577 na Linuxie, oraz w Adobe AIR przed 21.0.0.176, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu.
Podatność typu use-after-free w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.333 oraz w wersjach 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na systemach Windows i OS X, a także przed 11.2.202.577 na Linuxie. Podobna podatność występuje w Adobe AIR i jego SDK przed wersją 21.0.0.176.
Adobe Flash Player w wersjach przed 18.0.0.333 oraz 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na Windows i OS X oraz przed 11.2.202.577 na Linux, a także Adobe AIR w wersjach przed 21.0.0.176, Adobe AIR SDK przed 21.0.0.176 oraz Adobe AIR SDK & Compiler przed 21.0.0.176, umożliwiają atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż CVE-2016-0960, CVE-2016-0961, CVE-2016-0962, CVE-2016-0989, CVE-2016-0992, CVE-2016-1002 oraz CVE-2016-1005.
Przepełnienie całkowitej liczby w Adobe Flash Player przed wersją 18.0.0.333 oraz 19.x do 21.x przed wersją 21.0.0.182 na systemach Windows i OS X, a także przed wersją 11.2.202.577 na Linuxie, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory.
Adobe Flash Player w wersjach przed 18.0.0.333 oraz 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na systemach Windows i OS X oraz przed 11.2.202.577 na Linuxie, a także Adobe AIR w wersjach przed 21.0.0.176, umożliwiają atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.
Adobe Flash Player oraz Adobe AIR w określonych wersjach pozwalają atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez nieokreślone wektory. Problem dotyczy wersji przed 18.0.0.333 dla Flash Playera oraz przed 21.0.0.176 dla Adobe AIR.
Adobe Flash Player w wersjach przed 18.0.0.333 oraz 19.x do 21.x przed 21.0.0.182 na systemach Windows i OS X oraz przed 11.2.202.577 na Linuxie, a także Adobe AIR w wersjach przed 21.0.0.176, umożliwiają atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.
W podatności CVE-2015-7446 występuje luka CSRF w IBM Flash System V9000 w wersjach przed 7.4.1.4, 7.5.1.3 i 7.6.0.4, która pozwala zdalnym atakującym na przejęcie uwierzytelnienia dowolnych użytkowników dla żądań wstawiających sekwencje XSS.
Cisco Prime LAN Management Solution (LMS) w wersjach do 4.2.5 używa tego samego klucza deszyfrującego bazy danych w różnych instalacjach klientów, co umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie danych w postaci niezaszyfrowanej poprzez wykorzystanie połączenia konsolowego.
Klient portalu w IBM Tivoli Monitoring (ITM) w wersjach 6.2.2 do FP9, 6.2.3 do FP5 oraz 6.3.0 do FP6 umożliwia zdalnym uwierzytelnionym użytkownikom uzyskanie uprawnień poprzez nieokreślone wektory.
Podatność w ISC BIND 9.x przed wersją 9.9.8-P4 oraz 9.10.x przed wersją 9.10.3-P4 pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi poprzez spreparowany rekord podpisu dla rekordu DNAME.
Implementacja obiektu CAttrArray w Microsoft Internet Explorer 7 do 11 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez źle sformatowaną sekwencję tokenów CSS w połączeniu z modyfikacjami elementów HTML.

