Katalog podatności CVE

Wtyczka rtMedia dla WordPressa, BuddyPress i bbPress w wersjach do 4.7.11 włącznie jest podatna na czasową ślepą iniekcję SQL poprzez parametr 'compare' z powodu niewystarczającego escapowania danych wejściowych i braku odpowiedniego przygotowania zapytania SQL. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu dołączenie dodatkowych zapytań SQL do istniejących zapytań w celu wyodrębnienia poufnych informacji z bazy danych. Podatność jest wykorzystywana na dowolnej publicznej stronie zawierającej shortcode rtMedia (np. [rtmedia_gallery]) przy ustawionym parametrze GET rtmedia_shortcode, ponieważ RTMediaQuery::query() scala $_REQUEST z wewnętrznym zapytaniem, walidując tylko klucze najwyższego poziomu.

Wtyczka YayPricing dla WordPressa w wersji przed 3.5.7 nie wykonuje sprawdzenia autoryzacji w trasie REST, która zapisuje reguły cenowe. Umożliwia to użytkownikom z rolą subskrybenta i wyższą zapisanie kodu JavaScript, który wykonuje się w przeglądarce administratora otwierającego stronę ustawień wtyczki YayPricing.

Wtyczka WordPress Zonify w wersji przed 1.0.5 nie sprawdza uprawnień ani uwierzytelnienia przed zwróceniem zapisanego tokenu logowania do konta. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu pobranie tokenu i zalogowanie się do powiązanego konta usługi właściciela witryny.

Wtyczka WordPress Add User Autocomplete w wersji przed 1.2 nie sprawdza uprawnień ani nonce przed utworzeniem oczekującego zaproszenia do członkostwa w witrynie z rolą podaną przez wywołującego. Umożliwia to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, np. subskrybentowi, przyznanie sobie roli administratora w instalacji multisite.

Wtyczka WordPress wpstorecart w wersji do 5.0.7 nie blokuje bezpośredniego, nieuwierzytelnionego dostępu do dołączonego dodatku, który deserializuje dane wejściowe użytkownika bez ograniczenia dozwolonych klas. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu wstrzyknięcie dowolnych obiektów PHP, co może zostać dalej wykorzystane, gdy w witrynie występuje odpowiedni łańcuch gadgetów.

Wtyczka WordPress Album Cover Finder w wersji do 0.7.0 nie sanityzuje ani nie escapuje parametru przed użyciem go w zapytaniu SQL. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom przeprowadzanie ataków SQL injection.

Wtyczka BE REST Endpoints dla WordPressa w wersji do 1.0.0 nie przeprowadza żadnej kontroli autoryzacji przed umożliwieniem odczytu, tworzenia, aktualizacji i usuwania widgetów, ani nie sanityzuje przechowywanych w nich wartości. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom wstrzyknięcie dowolnych skryptów, które wykonają się w przeglądarce każdego użytkownika odwiedzającego witrynę.

Wtyczka Export & Import WPBakery Page Builder dla WordPressa w wersji do 1.0.2 nie przeprowadza żadnej kontroli CSRF w funkcji importu szablonów i nie sanityzuje importowanych danych przed ich zapisaniem i wyświetleniem. Umożliwia to atakującym nakłonienie zalogowanego administratora do zaimportowania spreparowanego szablonu poprzez sfałszowane żądanie, co skutkuje Stored Cross-Site Scripting wykonanym w sesji administratora.

Wtyczka Gpx2Graphics dla WordPressa w wersji do 0.3 nie przeprowadza kontroli CSRF podczas obsługi przesyłania plików ani nie waliduje typu przesyłanego pliku. Umożliwia to atakującym nakłonienie zalogowanego administratora do przesłania dowolnych plików, takich jak PHP, poprzez atak CSRF, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu.

Wtyczka Yogeta WP Cloud dla WordPressa w wersji do 1.0 nie waliduje ścieżki pliku dostarczonej przez użytkownika przed przekazaniem jej do funkcji odczytu pliku w publicznym punkcie końcowym, który nie ma żadnej kontroli autoryzacji. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym pobranie dowolnych plików z serwera, w tym plików zawierających poufne dane uwierzytelniające.

Wtyczka WordPress SAMO Forms w wersji do 1.0.0 nieprawidłowo oczyszcza i escapuje dane wejściowe użytkownika przed użyciem ich w zapytaniach SQL w kilku akcjach dostępnych bez uwierzytelnienia. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym przeprowadzenie ataków SQL injection.

Wtyczka WordPress Temporary Login Without Password w wersji przed 1.9.9 nie weryfikuje, czy użytkownik żądający tymczasowego loginu posiada uprawnienia super administratora sieci, przed przyznaniem nowemu kontu tych uprawnień. Administrator pojedynczej witryny w sieci multisite może przejąć całą sieć, a istniejące konto, w tym własne konto atakującego, może zostać awansowane.

Wtyczka WordPress Booking for Appointments and Events Calendar w wersji przed 2.4.10 nie weryfikuje, czy użytkownik edytujący rekord klienta lub pracownika ma prawo modyfikować powiązane z nim konto WordPress. Umożliwia to użytkownikom z uprawnieniami do zarządzania klientami lub pracownikami w Amelia ustawienie hasła i adresu e-mail kont WordPress innych użytkowników i przejęcie tych kont.

stb_vorbis do wersji 1.22 zawiera przepełnienie bufora sterty w funkcji start_decoder(), gdzie rozmiar alokacji mnożników codebook jest obcinany z size_t do int. Atakujący może spreparować złośliwy plik Ogg Vorbis z dużymi wartościami entries i dimensions, wywołując zapisy poza zakresem bufora, co powoduje awarie procesu lub uszkodzenie sterty.

W OpenStack Keystone przed wersją 29.0.3 tokeny uzyskane przez delegowane metody uwierzytelniania (poświadczenia EC2, poświadczenia aplikacji, tokeny dostępu OAuth1 i zaufania) nie są blokowane przed tworzeniem, modyfikowaniem i usuwaniem poświadczeń przez API /v3/credentials. Tokeny pochodne EC2 mogą dodatkowo odczytywać bloby poświadczeń, ujawniając ziarna TOTP MFA i inne sekrety. Ponadto PATCH /v3/credentials nie waliduje żądanego project_id po aktualizacji, co pozwala dowolnemu delegowanemu tokenowi przenieść poświadczenie do nieautoryzowanego projektu.

Przykładowy plik konfiguracyjny dołączonego komponentu do zarządzania zapasami zawiera stałe, publicznie znane hasło administracyjne. Wdrożenie, które skopiuje ten przykładowy plik do aktywnej konfiguracji bez uruchomienia procedury inicjalizacyjnej regenerującej poświadczenia, ujawni interfejs administracyjny komponentu każdemu znającemu domyślną wartość.

Interfejs transferu plików wymagający prawidłowych poświadczeń przyjmuje nazwy plików kontrolowane przez atakującego bez ograniczania metaznaków powłoki. Zautomatyzowany proces później konstruuje i uruchamia polecenie systemowe używając nazwy przesłanego pliku, co pozwala uwierzytelnionemu atakującemu osadzić i wykonać dowolne polecenia systemu operacyjnego z uprawnieniami tego procesu.

libde265 to otwartoźródłowa implementacja kodeka wideo H.265. Wersje przed 1.1.1 używają arytmetyki 32-bitowej ze znakiem do obliczania rozmiaru bufora wejściowego sample adaptive offset, co pozwala spreparowanemu strumieniowi HEVC o dużych wymiarach i 16-bitowych próbkach luma wywołać przepełnienie liczbowe, zbyt małą alokację i odczyt poza granicami sterty.

libde265 to otwartoźródłowa implementacja kodeka wideo H.265. Wersje przed 1.1.1 używają arytmetyki 32-bitowej ze znakiem do obliczania przesunięć pikseli, co pozwala spreparowanemu strumieniowi HEVC o dużych wymiarach obrazu wywołać przepełnienie liczbowe i odczyty lub zapisy poza granicami sterty.

Hoverfly to otwartoźródłowe narzędzie do symulacji API. W wersjach przed 1.12.8, gdy Hoverfly działa w trybie Diff, funkcja AddDiff() zapisuje do współdzielonej mapy responsesDiff bez żadnej synchronizacji (brak mutexa). Przy równoczesnym przetwarzaniu wielu żądań proxy równoczesne zapisy do mapy wywołują wbudowany detektor wyścigów Go, powodując błąd fatal error: concurrent map read and map write i natychmiastowe zabicie całego procesu Hoverfly.