Katalog podatności CVE

Wtyczka WordPress Really Simple Security przed wersją 9.8.1 nie zapobiega nieuwierzytelnionemu żądaniu resetującemu zakończoną rejestrację dwuskładnikową e-mail. Atakujący znający hasło konta może obejść drugi czynnik i uzyskać sesję użytkownika, aż do administratora.

Wtyczka WordPress User Registration & Membership przed wersją 5.2.8 nie sprawdza uprawnień użytkownika dokonującego zakupu członkostwa ani nie waliduje metody płatności i planu. Każdy uwierzytelniony użytkownik, np. subskrybent, może uzyskać rolę WordPress przypisaną do płatnego planu bez płacenia.

Wtyczka WordPress User Registration & Membership przed wersją 5.2.8 nie ogranicza odpowiednio, kto może tworzyć plan członkostwa, ani nie waliduje planu przypisanego do własnego konta. Uwierzytelnieni użytkownicy z uprawnieniami Author i wyższymi mogą przypisać sobie dowolną rolę i eskalować uprawnienia do Administratora.

W HAProxy w wersjach 3.3.0–3.4.4 oraz 3.5-dev1–3.5-dev5 wykryto podatność typu HTTP request smuggling. Wymaga ona frontendu HTTP/3 (kompilacja z obsługą QUIC i nasłuch QUIC) oraz backendu HTTP/1.1 z chunked transfer coding na ponownie używanym połączeniu. Gdy żądanie HTTP/3 nie zawiera nagłówka Content-Length, deklarowana długość z nagłówka ramki DATA jest przedwcześnie zaliczana i wysyłana jako rozmiar chunku HTTP/1.1, co prowadzi do desynchronizacji połączenia.

W Feng Office do wersji 3.11.13.11 wykryto podatność SQL injection w funkcji Contacts::instance->findAll w pliku application/models/CompanyWebsite.class.php, w komponencie Legacy API. Manipulacja argumentem auth pozwala na wstrzyknięcie SQL. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

Wykryto podatność w Tonec Internet Download Manager do wersji 6.42 Build 63 na Windows. Sterownik jądra idmwfp.sys udostępnia interfejs urządzenia \\.\IDMWFP uwierzytelnionym użytkownikom lokalnym z uprawnieniami równoważnymi D:P(A;;GA;;;AU), a jego procedura obsługi IOCTL 0x12C028 nie weryfikuje uprawnień wywołującego ani nie ogranicza operacji do rejestru należącego do IDM. Umożliwia to niskouprzywilejowanemu użytkownikowi lokalnemu odczyt, tworzenie, modyfikację i usuwanie dowolnych wartości rejestru w HKLM i HKU.

W UnrealIRCd w wersjach od 6.0.5 do 6.2.6 (przed 6.2.7) serwer WWW nie ogranicza liczby nagłówków żądań HTTP. Zdalny atakujący może wysłać żądanie z nieograniczoną liczbą nagłówków, powodując wyczerpanie pamięci i brak odpowiedzi serwera, jeśli włączony jest nasłuch websocket lub JSON-RPC (domyślnie wyłączony).

Socket Firewall (socketdev/socket-registry-firewall) w trybie registry przed wersją 2.0.0 domyślnie nie weryfikuje certyfikatów TLS nadrzędnych. Gdy klucze api_ssl_verify i upstream_ssl_verify są pominięte w socket.yml, generowana konfiguracja ustawia SOCKET_API_SSL_VERIFY='false' i UPSTREAM_SSL_VERIFY='false', a klient HTTP OpenResty/Lua akceptuje każdy certyfikat bez walidacji łańcucha. Atakujący w pozycji man-in-the-middle może podstawić certyfikat i modyfikować odpowiedzi, w tym podmieniać złośliwą zawartość pakietów lub zmieniać decyzje o blokowaniu.

wasm2c w WebAssembly wabt do wersji 1.0.41 pozwala na ucieczkę z sandboxa w niektórych sytuacjach, głównie na platformach 32-bitowych (atak "table flip"). Nie sprawdza wartości zwracanej przez calloc() w wasm_rt_allocate_funcref_table(); gdy alokacja tabeli funcref zawiedzie, table->data pozostaje NULL, a table->size zachowuje zadeklarowaną liczbę elementów, co pozwala na dostęp do dowolnych adresów pamięci, odczyt/zapis oraz wykonanie kodu. Wymaga to niepowodzenia alokacji, np. przy limicie przestrzeni adresowej, na hostach 32-bitowych lub pod presją pamięci.

ASE/Kalkitech ASE2000 V2 Communication Test Set w wersjach 2.35 do 2.37 na Windows zawiera podatność nieprawidłowej walidacji certyfikatów w kliencie TLS IEC 60870-5-104 (tryb Task Mode). Umożliwia to atakującemu z pozycji sieciowej obejście walidacji certyfikatu za pomocą certyfikatu z wieloma jednoczesnymi błędami, co prowadzi do ataku typu Man-in-the-Middle na chronione komunikacje.

W Flatpak przed wersją 1.18.1 złośliwa aplikacja w sandboxie może uzyskać dowolny dostęp do odczytu i zapisu plików na hoście, co może zostać eskalowane do wykonania dowolnego kodu na hoście. Flatpak tworzy katalogi danych aplikacji (np. /var/cache, /var/data, /var/config, /var/tmp) w każdym sandboxie przy każdym uruchomieniu aplikacji, gdzie w niektórych przypadkach komponenty ścieżki są kontrolowane przez atakującego. Brak ochrony przed dowiązaniami symbolicznymi może przekierować te katalogi, a złośliwe dowiązanie może wskazywać na dowolne lokalizacje na hoście i zostać zamontowane wewnątrz sandboxa.

zstd-jni w wersjach od 1.2.0 do 1.5.7-13 zawiera podatność odczytu poza granicami w konstruktorze ZstdDictDecompress, ponieważ argumenty offset i length nie są walidowane względem granic tablicy słownika. Atakujący może podać dowolne wartości offset lub length, aby odczytać pamięć poza końcem dostarczonej tablicy, co potencjalnie powoduje zakończenie pracy JVM.

snappy-java w wersjach do 1.1.10.8 zawiera podatność zapisu poza granicami w metodzie Snappy.uncompress(ByteBuffer, ByteBuffer), ponieważ pojemność bufora docelowego nie jest walidowana względem rozmiaru zdekompresowanych danych. Atakujący może dostarczyć prawidłowe skompresowane dane, które dekompresują się do większego rozmiaru niż bufor docelowy, powodując zapisy poza granicami bufora i zakończenie pracy JVM.

Freeciv w wersjach przed 3.2.6 zawiera przepełnienie bufora sterty w funkcji worklist_load() podczas przetwarzania plików zapisu z zadeklarowanymi długościami listy pracy przekraczającymi stały rozmiar tablicy 64 elementów. Atakujący może tworzyć złośliwe pliki zapisu, które zapisują poza tablicę entries do sąsiednich pól struktur alokowanych na stercie, potencjalnie uszkadzając pamięć, gdy użytkownik lub operator serwera załaduje plik.

vLLM w wersjach przed 0.28.0 zawiera podatność zdalnego wykonania kodu w loaderze procesora LlavaOnevision2, który ignoruje parametr trust_remote_code przy ładowaniu zdalnych klas procesora. Atakujący może przygotować złośliwy model z dowolnym kodem w pliku processing_llava_onevision2.py, który zostanie wykonany z uprawnieniami procesu vLLM, nawet gdy trust_remote_code ma wartość False.

WWBN AVideo do commita c3edcc274c389816d434acadac07ee78eaf330c1 zawiera podatność braku autoryzacji w pliku plugin/Scheduler/sendEmail.json.php, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na dostęp do zadań e-mail schedulera poprzez podanie ogólnodostępnego dziennego tokenu. Atakujący mogą wyliczać zadania schedulera, odczytywać prywatne tytuły transmisji na żywo oraz adresy e-mail, a także wywoływać wysyłkę wiadomości e-mail, dostarczając dowolny ważny dzienny token uzyskany ze stron Live.

Flowise w wersjach przed 3.1.4 zawiera nieuwierzytelnioną podatność typu denial of service w endpoincie /api/v1/text-to-speech/abort, który przyjmuje parametry chatflowId i chatId bez weryfikacji właściciela. Atakujący może zakończyć aktywne predykcje chatflow dowolnego użytkownika, podając znane identyfikatory chatflow i chat.

Wtyczka MemberPress Corporate Accounts dla WordPressa jest podatna na eskalację uprawnień w wersjach do 1.5.39 włącznie. Wynika to z podatności mass assignment w funkcji 'add_sub_account_user', która przekazuje surową tablicę 'userdata' do 'wp_insert_user' bez filtrowania niebezpiecznych kluczy, takich jak role lub ID. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z uprawnieniami subskrybenta i wyższymi, posiadającym konto korporacyjne, tworzenie nowych kont administratora lub przejęcie istniejących kont administratora poprzez nadpisanie ich adresów e-mail. Podatność została częściowo załatana w wersji 1.5.39.

Wtyczka GEO my WP dla WordPressa w wersjach do 4.5.5.3 włącznie jest podatna na lokalne włączenie plików (LFI) poprzez funkcję gmw_posts_locator_ajax_info_window_loader. Umożliwia to nieuwierzytelnionemu atakującemu włączenie i wykonanie dowolnych plików .php na serwerze, co może posłużyć do obejścia kontroli dostępu, uzyskania poufnych danych lub wykonania kodu. W środowiskach z zainstalowanym PEAR i włączonym register_argc_argv podatność może zostać wykorzystana do zapisu i wykonania dowolnego kodu PHP, prowadząc do pełnego zdalnego wykonania kodu.

Wtyczka Tutor LMS do WordPressa (wersje do 4.0.7 włącznie) jest podatna na wstrzyknięcie obiektu PHP poprzez parametr `withdraw_method_field` w handlerze AJAX `tutor_save_withdraw_account`. Handler nie sprawdza uprawnień ani roli, opierając się wyłącznie na nonce, a dodatkowo przetwarza dane przez `esc_sql()`, co prowadzi do niezgodności długości w serializowanych danych i umożliwia wstrzyknięcie dowolnego strumienia serializowanego obiektu. Uwierzytelniony atakujący z rolą subskrybenta lub wyższą może osiągnąć zdalne wykonanie kodu poprzez łańcuch POP `GuzzleHttp\Cookie\FileCookieJar`, a przy włączonej rejestracji użytkowników istnieje ścieżka nieuwierzytelniona.