Katalog podatności CVE

Wtyczka 多说社会化评论框 dla WordPressa w wersjach do 1.2 włącznie zawiera lukę umożliwiającą eskalację uprawnień. Brak kontroli uprawnień i nonce na dostępnym przez sieć API, w połączeniu z łatwym do sfałszowania podpisem HMAC-SHA1, pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na aktualizację dowolnych opcji WordPressa. Atakujący może ustawić domyślną rolę na administratora i włączyć rejestrację, a następnie zarejestrować konto z pełnymi uprawnieniami administracyjnymi.

Wtyczka Jssor Slider dla WordPressa do wersji 3.1.24 włącznie zawiera podatność na przeszukiwanie katalogów przez parametr 'url'. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym odczyt dowolnych plików na serwerze, w tym zawierających poufne informacje.

Wtyczka Widget Logic Visual dla WordPressa jest podatna na zdalne wykonanie kodu we wszystkich wersjach do 1.52 włącznie. Podatność występuje w funkcji widget_logic_visual_check_visibility z powodu braku sprawdzenia uprawnień i weryfikacji nonce w akcji AJAX widget-logic-update-conditional-tags, a także niedostatecznego oczyszczenia parametru 'nwlv[cod-tag]' przed zapisem i użyciem w wywołaniu eval(). Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z dostępem na poziomie subskrybenta i wyższym wykonanie kodu na serwerze.

W OpenSSH przed wersją 10.4 występuje podatność use-after-free w kliencie SSH podczas ponownej wymiany kluczy, gdy serwer zmienia swój klucz hosta. Problem dotyczy wyłącznie strony klienta.

W Coder od wersji 2.30.0 do 2.32.7, 2.33.8 i 2.34.2, serwer proxy AI Bridge (`aibridgeproxyd`) domyślnie akceptował każdy certyfikat TLS dla połączeń HTTPS z serwerem Coder. Luka wynika z ustawienia `InsecureSkipVerify: true` w domyślnym transporcie, co umożliwia atak typu man-in-the-middle.

Podatność w Coder CLI pozwala na kradzież tokena sesji użytkownika poprzez otwarcie złośliwego adresu URL aplikacji workspace. Atakujący (twórca szablonu) może skonfigurować zewnętrzną aplikację workspace, która po uruchomieniu komendy `coder open app` podmienia token sesji w adresie URL, a następnie otwiera go w przeglądarce ofiary.

W Coder przed wersjami 2.29.7, 2.32.7, 2.33.8 i 2.34.2 funkcja `UpsertWorkspaceApp` nadpisuje istniejący wpis aplikacji, a `insertAgentApp` akceptuje identyfikator aplikacji z ładunku `CompleteJob` bez weryfikacji, czy należy on do budowanego workspace. Pozwala to na przypisanie agenta z innego workspace, co wymaga podwyższonych uprawnień autora szablonu lub operatora zewnętrznego provisionera.

W Coder przed wersjami 2.29.7, 2.32.7, 2.33.8 i 2.34.2 koordynator sieci tailnet nie sprawdza poprawności adresów IP dostarczonych przez agenta w polu AllowedIPs, co pozwala agentowi na podszywanie się pod inne UUID i przechwytywanie ruchu sieciowego. Luka umożliwia nieautoryzowanym agentom dodawanie własnych tras do konfiguracji WireGuard, potencjalnie prowadząc do ataku typu man-in-the-middle.

Podatność w Coder pozwala na wstrzyknięcie dowolnej konfiguracji SSH do pliku ~/.ssh/config użytkownika poprzez niesanitowane wartości HostnameSuffix i SSHConfigOptions dostarczane przez serwer. Atak wymaga kontroli nad serwerem Coder (złośliwy wdrożenie, atak MITM lub dostęp administracyjny).

Podatność w endpointcie GET /api/video/ai w Cap umożliwia uwierzytelnionym atakującym odczytanie prywatnych metadanych AI filmów (tytuły, podsumowania, rozdziały) poprzez podanie dowolnego identyfikatora filmu. Brak walidacji własności lub członkostwa pozwala również na nieautoryzowane generowanie treści AI, co powoduje zużycie kredytów właściciela filmu.

W Coder przed wersjami 2.29.7, 2.32.7, 2.33.8 i 2.34.2 endpoint `PUT /api/v2/users/{user}/password` autoryzował tylko akcję `ActionUpdatePersonal` i nie zapobiegał resetowaniu hasła konta `owner` przez użytkownika z rolą `user-admin`. Ponadto nie wymagał bieżącego hasła przy resetowaniu przez administratora.

W Coder przed wersjami 2.29.7, 2.32.7, 2.33.8 i 2.34.2, walidacja atrybutu `email_verified` w OIDC callback była podatna na atak przez nieprawidłowe rzutowanie typu w Go. Gdy dostawca tożsamości zwracał tę wartość jako nieboolean (np. string "false") lub ją pomijał, asercja zawodziła w sposób otwarty, co powodowało uznanie e-maila za zweryfikowany. W połączeniu z bezwarunkowym mechanizmem awaryjnym opartym na e-mailu, umożliwiało to przejęcie konta.

W Oneblog V2.3.9 wykryto podatność umożliwiającą zdalnemu atakującemu uzyskanie wrażliwych informacji poprzez komponenty RestApiController.java, JsApiTicketComponent.java oraz GetAccessTokenComponent.java.

Podatność w bibliotece String::Util dla Perla przed wersją 1.36 umożliwia atak typu Regular Expression Denial of Service (ReDoS). Funkcje trim i rtrim używają wyrażenia regularnego s/\s*$//u, które przy długim ciągu białych znaków powoduje kwadratowe cofanie się silnika regex, prowadząc do wyczerpania CPU.

Podatność w bibliotece DBI dla języka Perl przed wersją 1.650 umożliwia wstrzyknięcie kodu poprzez atrybut Profile, który jest interpolowany w eval bez walidacji. Atakujący może kontrolować wartość Profile przez zmienną środowiskową DBI_PROFILE, bezpośrednie przypisanie lub klauzulę DSN, co prowadzi do wykonania dowolnego kodu Perl.

W FastGPT przed wersją v4.15.0-beta5 dwa moduły obsługi plików autoryzują niezwiązany zasób, a następnie podpisują lub odczytują obiekt S3 przy użyciu klucza pobranego bezpośrednio z żądania, bez sprawdzania, czy klucz należy do zespołu wywołującego. Ponieważ klucze obiektów S3 są globalne w obrębie bucketa i zawierają identyfikator dzierżawcy tylko jako segment ścieżki, atakujący może podać klucz innego zespołu i uzyskać zawartość jego plików przez endpoint presignowania plików czatu lub endpoint podglądu zbioru danych.

Koodo Reader w wersji 2.3.0 i wcześniejszych zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu poprzez złośliwe pliki EPUB. Problem wynika z włączenia nodeIntegrationInSubFrames w handlerze IPC oraz renderowania treści EPUB za pomocą niesanityzowanego innerHTML. Atakujący może stworzyć książkę EPUB, która po zaimportowaniu i otwarciu przez ofiarę uruchamia ukrytą ramkę iframe z dostępem do API Node.js i wykonuje dowolne polecenia systemowe z uprawnieniami użytkownika.

W Coder przed wersjami 2.29.7, 2.32.7, 2.33.8 i 2.34.2 wykryto dwie luki w mechanizmie logowania OIDC, które połączone umożliwiają przejęcie konta. Dopasowywanie użytkowników na podstawie adresu e-mail działało bez sprawdzania, czy istnieje już powiązanie z innym podmiotem IdP, a roszczenie `email_verified` było egzekwowane tylko wtedy, gdy występowało jako wartość logiczna `false`, co oznacza, że brak roszczenia lub wartość inna niż logiczna były traktowane jako zweryfikowane.

W FastGPT przed wersją 4.15.0-beta4, importer schematów OpenAPI narzędzia HTTP waliduje tylko najwyższy poziom URL, a następnie przekazuje go do SwaggerParser.bundle, którego resolver zdalnych referencji pobiera URL-e z $ref bez ochrony przed adresami wewnętrznymi FastGPT i zwraca pobraną treść w linii, co pozwala uwierzytelnionemu członkowi zespołu na odczyt wewnętrznych usług lub metadanych chmury.

W FastGPT przed wersją 4.15.0, endpoint GET /api/core/ai/record/getRecord uwierzytelnia wywołującego, ale ładuje ślady żądań i odpowiedzi LLM tylko na podstawie requestId bez sprawdzania przynależności do zespołu. Umożliwia to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi odczytanie promptów, pobranych fragmentów RAG i odpowiedzi innego zespołu, jeśli zna requestId.