Katalog podatności CVE

Anyquery przed wersją 0.4.5 udostępnia przez nieuwierzytelniony port serwera MySQL kompatybilne z SQLite moduły tabel wirtualnych obsługujące URL-e (json_reader, log_reader) bez ograniczania docelowych adresów wychodzących. Zdalny atakujący może podać adres loopback, sieci prywatnej lub link-local (np. metadane chmury), co powoduje pobranie zasobu przez go-getter i udostępnienie odpowiedzi jako danych tabeli.

W garminconnect przed wersją 0.3.5 funkcja Client.dump w client.py tworzy katalog tokenów OAuth oraz plik garmin_tokens.json bez jawnych uprawnień właściciela, przez co przy umask 022 katalog ma tryb 0755, a plik 0644. Plik garmin_tokens.json zawiera di_refresh_token, który inny nieuprzywilejowany użytkownik na współdzielonym hoście Linux/macOS może odczytać i uzyskać trwały dostęp do konta Garmin Connect ofiary.

W Anyquery przed wersją 0.4.5 funkcja SQL clear_plugin_cache(plugin) w namespace/other_functions.go przekazuje kontrolowany przez wywołującego parametr plugin przez path.Join do os.RemoveAll bez odrzucania segmentów przejścia katalogowego. Posiadacz tokenu bearer z niskimi uprawnieniami może wywołać tę funkcję przez endpoint /v1/query, powodując rekursywne usunięcie dowolnego katalogu zapisywalnego przez proces serwera.

W PackageKit pomijane jest sprawdzenie autoryzacji polkit dla transakcji z flagą SIMULATE (dry-run). W backendzie dnf5 handler RepoRemove ignoruje ten kontrakt i zawsze wykonuje rzeczywistą transakcję, ponieważ warunek (role == REPO_REMOVE || !SIMULATE) jest zawsze prawdziwy dla RepoRemove. Nieuprzywilejowany lokalny użytkownik może więc wykonać prawdziwe odinstalowanie pakietu, podszywając się pod symulację.

Wtyczka NetworkManager-l2tp zapisuje kontrolowane przez atakującego właściwości połączenia VPN (vpn.data i vpn.secrets) bez escapowania do generowanego pliku ipsec.conf, który pluto ładuje jako root. Lokalny nieuprzywilejowany użytkownik może utworzyć i aktywować własny profil L2TP VPN z wstrzykniętą dyrektywą leftupdown zawierającą znak nowej linii, którą pluto wykona jako root po ustanowieniu asocjacji bezpieczeństwa IKE.

IBM Cloud Pak for Data System (Yosemite 1.0) w wersji 3.0.5.2 może umożliwić zdalnemu atakującemu uzyskanie informacji wrażliwych z powodu stosowania słabych lub przestarzałych protokołów kryptograficznych.

IBM App Connect Enterprise w wersjach 13.0.1.0–13.0.8.0 oraz 12.0.1.0–12.0.12.27 może umożliwić lokalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu z powodu niezabezpieczonej deserializacji.

IBM App Connect Enterprise w wersjach 13.0.1.0–13.0.8.0 oraz 12.0.1.0–12.0.12.27 może umożliwić lokalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu z powodu niezabezpieczonej deserializacji.

IBM App Connect Enterprise w wersjach 13.0.1.0–13.0.8.0 oraz 12.0.1.0–12.0.12.27 może umożliwić lokalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu z powodu niewłaściwej neutralizacji specjalnych elementów używanych w poleceniach systemu operacyjnego (wstrzyknięcie polecenia OS).

IBM DataStage w Cloud Pak for Data 5.4.0.0 zawiera podatność polegającą na niewłaściwej neutralizacji znaków specjalnych we właściwości nazwy PxPeek. Uwierzytelniony zdalny atakujący może w wyniku tego wykonać dowolne polecenia systemu operacyjnego.

IBM DataStage w Cloud Pak for Data 5.4.0.0 jest podatny na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego. Uwierzytelniony zdalny atakujący może w wyniku tego wykonać dowolne polecenia.

Operator PxXMLInput w IBM DataStage w Cloud Pak for Data 5.4.0.0 jest podatny na wstrzyknięcie zewnętrznej encji XML (XXE). Uwierzytelniony zdalny atakujący może dzięki temu uzyskać dostęp do poufnych informacji.

IBM DataStage w Cloud Pak for Data 5.4.0.0 ma niewłaściwą konfigurację silnika transformacji XSLT. Uwierzytelniony zdalny atakujący może w wyniku tego wykonać dowolny kod.

IBM DataStage w Cloud Pak for Data 5.4.0.0 zawiera podatność typu path traversal. Uwierzytelniony zdalny atakujący może dzięki temu odczytywać, zapisywać lub usuwać dowolne pliki.

IBM Db2 w wersjach 11.5.0–11.5.9 oraz 12.1.0–12.1.5 zawiera podatność polegającą na niewłaściwej walidacji ścieżek plików. Zdalny atakujący może w wyniku tego zapisać dowolne pliki.

W HKUDS nanobot do wersji 0.2.1 wykryto podatność w funkcjach ExecTool._guard_command oraz ExecTool._spawn w pliku nanobot/agent/tools/shell.py (komponent ExecTool). Manipulacja prowadzi do wstrzyknięcia argumentów, a atak można przeprowadzić zdalnie.

Wtyczka ThemeAtelier Domain For Sale dla WordPressa w wersji przed 3.5.2 zawiera podatność braku autoryzacji w endpointach REST API. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą uzyskać dostęp do chronionych zasobów, w tym odczytywać oferty, usuwać je oraz przeglądać statystyki ujawniające dane kontaktowe i biznesowe.

W rozwiązaniu Temporary Elevated Access Management (TEAM) dla AWS IAM Identity Center w wersji przed 1.5.1 występuje nieprawidłowe przypisanie uprawnień. Uwierzytelniony zdalny użytkownik z dostępem na poziomie aplikacji może odczytywać, zatwierdzać, modyfikować lub odwoływać dowolne wnioski o dostęp, uzyskując nieprzewidziany tymczasowy dostęp do kont AWS.

W CPython 3.13 i wcześniejszych filtry ekstrakcji danych i archiwów tar w module tarfile są podatne na spreparowane archiwa zawierające twardy link do linku symbolicznego. Takie archiwa mogą podczas ekstrakcji zmienić uprawnienia lub czas modyfikacji pliku poza katalogiem docelowym albo ujawnić jego zawartość w rozpakowanym drzewie.

PyMuPDF do wersji 1.28.2 zawiera podatność path traversal w gałęzi obsługi czcionek funkcji extract_objects() w pliku src/__main__.py. Nazwa pliku wyjściowego jest tworzona przez połączenie nazwy BaseFont kontrolowanej przez dokument z katalogiem wyjściowym podanym przez użytkownika, bez usuwania separatorów ścieżek ani sekwencji ../. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik PDF, EPUB, XPS lub FB2 z nazwą BaseFont zawierającą zakodowane separatory ścieżek, co prowadzi do zapisu dowolnych plików poza docelowym katalogiem.