Katalog podatności CVE
Przetłumaczone opisy podatności z bazy NVD NIST - w języku polskim
Przeglądaj podatności według pakietuKatalog CISA KEV zaktualizowany: (v2026.09.21)
Cotygodniowy digest CVE
Jeden mail w tygodniu z nowo opublikowanymi podatnościami, o których warto wiedzieć. Bez zakładania konta.
Digest dotyczy ogólnie nowych podatności, nie Twoich serwerów. Jeśli chcesz wiedzieć, które z nich faktycznie działają w Twojej infrastrukturze, tym zajmuje się Secvalis : skanuje Twoje maszyny i zgłasza wyłącznie to, co ich dotyczy.
W podatności CVE-2017-0151 występuje możliwość zdalnego wykonania kodu w silnikach skryptowych Microsoftu, które nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci. Atakujący może wykorzystać tę lukę, aby wykonać dowolny kod w kontekście aktualnego użytkownika.
W podatności CVE-2017-0150 występuje możliwość zdalnego wykonania kodu w silnikach skryptowych Microsoftu, które nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci. Atakujący może wykorzystać tę lukę, aby wykonać dowolny kod w kontekście aktualnego użytkownika.
Microsoft Internet Explorer w wersjach 9-11 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0018 i CVE-2017-0037.
Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT 8.1 oraz Windows 10 Gold, 1511 i 1607, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0143, CVE-2017-0144, CVE-2017-0145 i CVE-2017-0146.
Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie wrażliwych informacji z pamięci procesów za pomocą spreparowanych pakietów. Jest to znane jako 'Podatność na ujawnienie informacji w SMB Windows'.
Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT 8.1 oraz Windows 10 Gold, 1511 i 1607, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0143, CVE-2017-0144, CVE-2017-0145 i CVE-2017-0148.
Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows (w tym Vista, 7, 8.1, 10 oraz serwery 2008, 2012, 2016) pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Jest to podatność związana z zdalnym wykonaniem kodu w protokole SMB.
Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT 8.1 oraz Windows 10 Gold, 1511 i 1607, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0143, CVE-2017-0145, CVE-2017-0146 i CVE-2017-0148.
Serwer SMBv1 w systemach Microsoft Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2 i R2 SP1, Windows 7 SP1, Windows 8.1, Windows Server 2012 Gold i R2, Windows RT 8.1 oraz Windows 10 Gold, 1511 i 1607, pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane pakiety. Ta podatność różni się od tych opisanych w CVE-2017-0144, CVE-2017-0145, CVE-2017-0146 i CVE-2017-0148.
W podatności CVE-2017-0141 występuje możliwość zdalnego wykonania kodu w silnikach skryptowych Microsoftu, które nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci. Atakujący może wykorzystać tę lukę, aby wykonać dowolny kod w kontekście aktualnego użytkownika.
W podatności CVE-2017-0138 występuje możliwość zdalnego wykonania kodu w silnikach skryptowych Microsoftu, które nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci w przeglądarkach Microsoftu. Atakujący może wykorzystać tę lukę do wykonania dowolnego kodu w kontekście aktualnego użytkownika.
W podatności CVE-2017-0137 występuje możliwość zdalnego wykonania kodu w silnikach skryptowych Microsoftu, które nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci w przeglądarkach Microsoftu. Atakujący może wykorzystać tę lukę do wykonania dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika.
W podatności CVE-2017-0136 występuje możliwość zdalnego wykonania kodu w silnikach skryptowych Microsoftu, które nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci w przeglądarkach Microsoftu. Atakujący może wykorzystać tę lukę, aby wykonać dowolny kod w kontekście aktualnego użytkownika.
W podatności CVE-2017-0134 występuje możliwość zdalnego wykonania kodu w silnikach skryptowych Microsoftu, które nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci. Atakujący może wykorzystać tę lukę, aby wykonać dowolny kod w kontekście aktualnego użytkownika.
W podatności CVE-2017-0133 występuje możliwość zdalnego wykonania kodu w silnikach skryptowych Microsoftu, które nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci. Atakujący może wykorzystać tę lukę, aby wykonać dowolny kod w kontekście aktualnego użytkownika.
W podatności CVE-2017-0132 występuje możliwość zdalnego wykonania kodu w silnikach skryptowych Microsoftu, które nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci. Atakujący może wykorzystać tę lukę, aby wykonać dowolny kod w kontekście aktualnego użytkownika.
W podatności CVE-2017-0131 występuje możliwość zdalnego wykonania kodu w silnikach skryptowych Microsoftu, które nieprawidłowo obsługują obiekty w pamięci. Atakujący może wykorzystać tę lukę, aby wykonać dowolny kod w kontekście aktualnego użytkownika.
Silnik skryptowy w Microsoft Internet Explorer 9 do 11 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną stronę internetową.
Microsoft Lync dla Mac 2011 nieprawidłowo weryfikuje certyfikaty, co pozwala zdalnym atakującym na modyfikację komunikacji między serwerem a klientem.
Podatność Hyper-V w systemach Microsoft Windows umożliwia użytkownikom systemu gościa wykonanie dowolnego kodu na systemie hosta za pomocą spreparowanej aplikacji. Dotyczy to wielu wersji systemów Windows, w tym Windows 7, 8.1, 10 oraz Windows Server 2016.