Katalog podatności CVE

Pipecat to framework Python typu open-source do budowania agentów konwersacyjnych czasu rzeczywistego. Przed wersją 1.4.0, deweloperski runner Pipecat rejestruje endpoint WebSocket /ws do testowania telefonii, który akceptuje połączenia bez uwierzytelnienia, odczytuje dostarczony przez atakującego identyfikator callSid z uzgadniania Twilio stream-start i przekazuje go do TwilioFrameSerializer, co pozwala serwerowi na wykonanie uwierzytelnionego żądania REST API Twilio do zakończenia połączenia z użyciem poświadczeń operatora serwera; podobne nieuwierzytelnione punkty kontroli połączeń istnieją dla Telnyx i Plivo.

W systemie zarządzania treścią Kirby przed wersjami 4.9.4 i 5.4.4, użytkownicy z wyłączonym uprawnieniem pages.access mogli odczytywać pełną treść i metadane dowolnych opublikowanych stron poprzez endpoint /api/site/find, znając ich identyfikatory lub UUID. Podatność umożliwiała nieautoryzowany dostęp do stron, które powinny być chronione.

Podatność w systemie zarządzania treścią Kirby przed wersjami 4.9.4 i 5.4.4 umożliwia atak XSS przez przechowywanie złośliwego znacznika HTML/XML w polach edytora lub listy. Atakujący może wstrzyknąć kod, który nie jest poprawnie sanityzowany przez funkcje Dom::sanitize() i podobne.

Podatność w systemie zarządzania treścią Kirby umożliwia wstrzyknięcie skryptowego linku jako celu odnośnika w polu edytora writer, co prowadzi do samozwrotnego cross-site scripting (XSS) w panelu administracyjnym. Problem dotyczy wersji przed 4.9.4 i 5.4.4.

Wtyczka UsersWP dla WordPressa do wersji 1.2.65 włącznie zawiera podatność na arbitralne usuwanie plików. Wynika to z niewystarczającej walidacji pól plików w funkcji UsersWP_Validation::validate_fields() oraz braku kanonizacji ścieżki w handlerze AJAX UsersWP_Forms::upload_file_remove(), co pozwala na usunięcie dowolnych plików na serwerze.

Wielokrotne podatności na odmowę usługi w oprogramowaniu PAN-OS firmy Palo Alto Networks umożliwiają nieuwierzytelnionemu atakującemu z dostępem sieciowym spowodowanie warunku DoS poprzez wysłanie specjalnie spreparowanego ruchu sieciowego do lub przez interfejs dataplane. Wielokrotne próby wywołania tego warunku powodują przejście zapory w tryb konserwacji.

Podatność na wstrzykiwanie poleceń w płaszczyźnie zarządzania oprogramowania PAN-OS firmy Palo Alto Networks umożliwia uwierzytelnionemu administratorowi wykonanie dowolnych poleceń systemu operacyjnego jako root. Ryzyko jest znacznie zmniejszone, gdy dostęp do CLI jest ograniczony do wąskiej grupy administratorów.

Podatność w funkcji Large Scale VPN (LSVPN) oprogramowania PAN-OS firmy Palo Alto Networks umożliwia atakującemu z dostępem sieciowym ominięcie zabezpieczeń i ustanowienie nieautoryzowanego połączenia VPN typu site-to-site. Luka ta nie dotyczy produktów Panorama, Cloud NGFW ani Prisma Access.

Podatność ujawnienia informacji w oprogramowaniu PAN-OS firmy Palo Alto Networks umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu z dostępem sieciowym do interfejsu zarządzania siecią uzyskanie tokenów sesji internetowej. Wymaga to, aby uprawniony użytkownik najpierw kliknął złośliwy link dostarczony przez atakującego.

Podatność w przetwarzaniu pakietów IPv6 w warstwie danych systemu PAN-OS umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu ominięcie reguł zapory sieciowej, co pozwala na dotarcie zablokowanego ruchu do chronionych usług. Luka dotyczy wyłącznie zapór sieciowych Palo Alto Networks, a nie Cloud NGFW ani Panoramy.

Podatność w oprogramowaniu Kyocera Command Center RX umożliwia nieautoryzowany eksport całej książki adresowej oraz ominięcie szyfrowania danych, co prowadzi do ujawnienia haseł i innych poufnych informacji. Luka dotyczy wielu modeli drukarek Kyocera TASKalfa.

Podatność w LibreBooking pozwala administratorowi na zapisanie dowolnego pliku poza katalogiem szablonów poprzez manipulację nazwą szablonu w edytorze wiadomości e-mail, co umożliwia zdalne wykonanie kodu. Problem został naprawiony w wersji 5.1.0.

Coolify przed wersją 4.0.0-beta.469 zawiera podatność na wstrzykiwanie poleceń w funkcji generate_healthcheck_commands(). Parametry health_check_host, health_check_method i health_check_path są bezpośrednio interpolowane do poleceń powłoki bez odpowiedniej sanityzacji, co umożliwia uwierzytelnionym użytkownikom wykonanie dowolnych poleceń w kontenerach wdrożeniowych.

Podatność w Hoppscotch przed wersją 2026.6.0 pozwala administratorowi na zdalne wykonanie dowolnych poleceń jako root w kontenerze backendu. Atak polega na manipulacji parametrem MAILER_SMTP_URL w mutacji GraphQL updateInfraConfigs, który jest następnie parsowany przez nodemailer do opcji transportu sendmail.

W Hoppscotch przed wersją 2026.6.0, podczas tworzenia serwera mock w pliku mock-server.service.ts nie jest zapisywane pole wejściowe isPublic, a schema.prisma domyślnie ustawia isPublic na true. Powoduje to, że serwery mock powiązane z prywatnymi kolekcjami są publicznie dostępne bez uwierzytelniania, co może ujawnić wrażliwe dane API.

Podatność w Open WebUI przed wersją 0.10.0 pozwala na obejście normalizacji ścieżki proxy poprzez dziewięciokrotne zakodowanie sekwencji '../' w formacie percent-encoded. Funkcja _sanitize_proxy_path dekoduje ścieżki tylko osiem razy, co umożliwia atakującemu dostęp do plików poza dozwolonym katalogiem.

W urządzeniu Allwinner H616 TV Box TV98 w wersji produkcyjnej włączono i wystawiono na sieć ADB. Atakujący może poprosić o autoryzację ADB i uzyskać uprawnienia root, jeśli ofiara zezwoli na dostęp.

W platformie Discourse przed wersjami 2026.6.0, 2026.5.1, 2026.4.2 i 2026.1.5, w pewnych niestandardowych konfiguracjach, przetwarzanie przesłanych plików PDF może zostać wykorzystane do zdalnego wykonania kodu (RCE) na serwerze. Podatność została załatana w wymienionych wersjach.

Podatność w Open WebUI przed wersją 0.10.0 umożliwia atakującemu wstrzyknięcie zapytania do konstrukcji URL terminala WebSocket, co pozwala na podszycie się pod innego użytkownika. Dodatkowo, nagłówek X-User-Id w proxy HTTP nie był odpowiednio weryfikowany, co ułatwiało manipulację tożsamością.

W Open WebUI przed wersją 0.10.0, przy skonfigurowanym Redis, uwierzytelnianie połączeń czasu rzeczywistego (Socket.IO, WebSocket) używało funkcji decode_token bez sprawdzania unieważnienia tokena w Redis. Umożliwiało to uwierzytelnianie przy użyciu unieważnionych JWT.