Katalog podatności CVE

W Pileup przed wersją 1.2 występują przepełnienia bufora, które pozwalają lokalnym użytkownikom uzyskać uprawnienia roota poprzez (1) długie argumenty wiersza poleceń lub (2) długi znak wywoławczy.

Podatność typu cross-site scripting w CGIWrap przed wersją 3.7 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnego kodu Javascript na innych klientach webowych. Atak polega na wstrzyknięciu kodu Javascript do komunikatów o błędach generowanych przez CGIWrap.

Metoda zapytania SQL w Microsoft SQL Server 2000 Gold i 7.0 w trybie mieszanym pozwala lokalnym użytkownikom bazy danych na uzyskanie uprawnień poprzez ponowne wykorzystanie pamięci podręcznej połączenia konta administratora sa.

Podatność typu cross-site scripting w programie Horde Internet Messaging Program (IMP) przed wersją 2.2.6 i 1.2.6 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu Javascript osadzonego w wiadomości e-mail.

Domyślna konfiguracja ECL w Lotus Notes przed wersją 5.02 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez dołączenie złośliwego programu do wiadomości e-mail, który jest automatycznie uruchamiany po otwarciu wiadomości przez użytkownika.

Podatność na ujawnienie informacji w usłudze telnet systemu Microsoft Windows 2000 pozwala zdalnym atakującym na ustalenie istnienia kont użytkowników, takich jak Gość, lub zalogowanie się do serwera bez podawania nazwy domeny, poprzez nieprawidłowo sformatowaną nazwę użytkownika.

Internet Explorer 5.5 i wcześniejsze wersje umożliwiają zdalnym atakującym uzyskanie fizycznej lokalizacji zawartości z pamięci podręcznej oraz otwarcie tej zawartości w Strefie lokalnego komputera. Następnie mogą wykorzystać pliki pomocy HTML skompilowane (.chm) do uruchamiania dowolnych programów.

Interakcja między usługą Outlook Web Access (OWA) w Microsoft Exchange 2000 Server a przeglądarką Internet Explorer umożliwia atakującym wykonanie złośliwego kodu skryptowego przeciwko skrzynce pocztowej użytkownika za pomocą załącznika wiadomości zawierającego kod HTML, który jest automatycznie wykonywany.

Przepełnienie bufora w podkomponencie wsparcia RAD Microsoft Visual Studio w rozszerzeniach serwera FrontPage umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez długie żądanie rejestracji (URL) do pliku fp30reg.dll.

Usługa SNMP w punkcie dostępowym Atmel 802.11b VNET-B w wersji 1.3 i wcześniejszych, używanym w Netgear ME102 i Linksys WAP11, akceptuje dowolne ciągi społeczności z żądanymi modyfikacjami MIB. To pozwala zdalnym atakującym na uzyskanie wrażliwych informacji, takich jak klucze WEP, spowodowanie odmowy usługi lub uzyskanie dostępu do sieci.

Wielokrotne przepełnienia bufora w demonie RADIUS radiusd w wersjach (1) Merit 3.6b oraz (2) Lucent 2.1-2 RADIUS umożliwiają zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub wykonanie dowolnych poleceń.

Przepełnienie bufora w nasłuchiwaczu Transparent Network Substrate (TNS) w Oracle 8i w wersji 8.1.7 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień poprzez długi argument do poleceń STATUS, PING, SERVICES, TRC_FILE, SAVE_CONFIG lub RELOAD.

W BIND 8.2.4 i wcześniejszych oraz w BIND 9.1.2 i wcześniejszych, narzędzia dnskeygen i dnssec-keygen ustawiały niebezpieczne uprawnienia dla pliku klucza HMAC-MD5 używanego do podpisów transakcyjnych DNS (TSIG). To umożliwia atakującym uzyskanie kluczy i przeprowadzanie dynamicznych aktualizacji DNS.

Plik prepend.php3 w PHPLib przed wersją 7.2d, przy włączonym register_globals w PHP, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnych skryptów poprzez żądanie HTTP, które modyfikuje $_PHPLIB[libdir], wskazując na złośliwy kod na innym serwerze. Dotyczy to również Horde 1.2.5 i wcześniejszych oraz IMP przed wersją 2.2.6.

Usługa telnet w systemie Microsoft Windows 2000 tworzy rury nazwane z przewidywalnymi nazwami i nie weryfikuje ich poprawnie. Umożliwia to lokalnym użytkownikom wykonywanie dowolnych poleceń poprzez stworzenie rury nazwanej o przewidywalnej nazwie i powiązanie z nią złośliwego programu.

Przepełnienie bufora w demonie drukarki linii (in.lpd) dla systemu Solaris 8 i wcześniejszych wersji umożliwia lokalnym i zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień roota poprzez rutynę 'transfer job'.

Serwer HTTP w Cisco IOS w wersjach od 11.3 do 12.2 pozwala atakującym na ominięcie autoryzacji i wykonanie dowolnych poleceń, gdy używana jest lokalna autoryzacja, poprzez określenie wysokiego poziomu dostępu w adresie URL.

Przepełnienie bufora w rozszerzeniu ISAPI (idq.dll) w Index Server 2.0 oraz Indexing Service 2000 w wersji beta IIS 6.0 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnych poleceń poprzez długi argument do plików Internet Data Administration (.ida) i Internet Data Query (.idq), takich jak default.ida.

W module uwierzytelniania NetWin (NWAuth) w wersji 3.0b i wcześniejszych występują przepełnienia bufora, które mogą pozwolić atakującym na wykonanie dowolnego kodu. Problem ten dotyczy poleceń -del oraz -lookup w DMail, SurgeFTP i prawdopodobnie innych pakietach.

Podatność na przejście do katalogu w serwerze Java TFTP IBM alphaWorks w wersji 1.21 umożliwia zdalnym atakującym przeprowadzanie nieautoryzowanych operacji na dowolnych plikach za pomocą ataku typu .. (kropka kropka).