Katalog podatności CVE

Podatność CVE-2001-1384 dotyczy mechanizmu ptrace w systemach Linux w wersjach 2.2.x do 2.2.19 oraz 2.4.x do 2.4.9. Umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota poprzez uruchomienie ptrace na programie setuid lub setgid, który wywołuje program bez uprawnień, taki jak newgrp.

Przepełnienie bufora w serwerze GuildFTPd w wersji 0.97 umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu poprzez długie polecenie SITE.

Przepełnienie bufora w rpc.yppasswdd (serwer yppasswd) w systemach Solaris 2.6, 7 i 8 umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie dostępu do konta root poprzez podanie zbyt długiej nazwy użytkownika.

Przełączniki i routery Cisco działające na CBOS 2.3.8 i wcześniejszych wersjach wykorzystują przewidywalne początkowe numery sekwencyjne TCP (ISN), co umożliwia zdalnym atakującym fałszowanie lub przejmowanie połączeń TCP.

Przepełnienie bufora w serwerze pocztowym POP3 Computalynx CMail w wersji 2.4.9 umożliwia zdalnym atakującym uruchomienie dowolnego kodu poprzez długie polecenie HELO.

Guardian Digital WebTool w EnGarde Secure Linux 1.0.1 pozwala na to, aby ponownie uruchamiane usługi dziedziczyły niektóre zmienne środowiskowe, co może umożliwić lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota.

Długi czas opóźnienia 'synch' w odbiornikach bezprzewodowych myszy i klawiatur Logitech umożliwia zdalnemu atakującemu przejęcie połączeń za pomocą ataku typu man-in-the-middle.

Przepełnienie bufora w cfingerd w wersji 1.4.3 i wcześniejszych, gdy opcja ALLOW_LINE_PARSING jest włączona, umożliwia lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu poprzez długą linię w pliku .nofinger.

Przepełnienie bufora w demonie FTP (ftpd) w wersji 6.2 systemu Debian GNU/Linux umożliwia atakującym spowodowanie odmowy usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez długi rozkaz SITE.

Przepełnienie bufora w iPlanet Web Server (iWS) Enterprise Edition 4.1, w wersjach serwisowych od 3 do 7, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez długą nazwę metody w żądaniu HTTP.

Przepełnienie bufora w narzędziu bctool w Jetico BestCrypt w wersji 0.8.1 i wcześniejszych umożliwia lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu poprzez plik lub katalog z długą ścieżką, który jest przetwarzany podczas odmontowywania.

Przepełnienie bufora w xloadimage 4.1 (znanym również jako xli 1.16 i 1.17) w systemie Linux umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez obraz w formacie FACES zawierający długie pole (1) Imienia lub (2) Nazwiska.

OpenSSH przed wersją 2.9.9, podczas używania par kluczy i wielu kluczy różnych typów w pliku ~/.ssh/authorized_keys2, może nieprawidłowo obsługiwać opcję 'from' związaną z kluczem. To może umożliwić zdalnym atakującym logowanie się z nieautoryzowanych adresów IP.

Przepełnienie bufora w Web Publisher w iPlanet Web Server Enterprise Edition 4.1 i wcześniejszych wersjach umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez żądanie długiego URI z użyciem metod (1) GETPROPERTIES, (2) GETATTRIBUTENAMES lub innych.

W podatności CVE-2001-0789 występuje luka w formacie ciągu w avpkeeper w Kaspersky KAV 3.5.135.2 dla Sendmail, która pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez źle sformatowaną wiadomość e-mail.

Przepełnienie bufora w xinetd dla systemu Linux w wersji 2.1.8.9pre11-1 i wcześniejszych może umożliwić zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długą odpowiedź ident, która nie jest prawidłowo obsługiwana przez funkcję svc_logprint.

Architektura Hitachi Super-H w systemach NetBSD 1.5 i 1.4.1 umożliwia lokalnemu użytkownikowi uzyskanie podwyższonych uprawnień poprzez zmodyfikowane zawartości rejestru statusu, które nie są prawidłowo obsługiwane przez wywołanie systemowe sigreturn oraz rutynę kernelową process_write_regs.

Przepełnienie bufora w narzędziu ntping w wersji scotty 2.1.0 umożliwia lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu poprzez podanie długiej nazwy hosta jako argumentu wiersza poleceń.

Dyrektywa #sinclude w Embedded Perl (ePerl) w wersji 2.2.14 i wcześniejszych umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu poprzez modyfikację pliku 'sinclude', aby wskazywał na inny plik zawierający dyrektywę #include, która odnosi się do pliku z kodem.

Cisco CBOS w wersji 2.3.8 i wcześniejszych przechowuje hasła dla (1) exec oraz (2) enable w postaci niezaszyfrowanej w NVRAM oraz w pliku konfiguracyjnym. To może umożliwić nieautoryzowanym użytkownikom uzyskanie dostępu do haseł i zdobycie uprawnień.