Katalog podatności CVE

Handler CGI w John Roy Pi3Web dla systemu Windows w wersji 2.0 beta 1 i 2 pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie awarii (denial of service) poprzez wysłanie serii żądań, których fizyczna ścieżka ma dokładnie 260 znaków i kończy się serią znaków '.' (kropka).

Proxy Telnet w Avirt Gateway Suite 4.2 nie wymaga uwierzytelnienia do połączenia z systemem proxy, co umożliwia zdalnym atakującym przeglądanie zawartości plików proxy oraz wykonywanie dowolnych poleceń za pomocą polecenia 'dos'.

CDRDAO w wersjach 1.1.4 i 1.1.5 umożliwia lokalnym użytkownikom nadpisywanie dowolnych plików poprzez atak symlink na plik konfiguracyjny $HOME/.cdrdao.

Przepełnienie bufora w interfejsie administracyjnym index.cgi dla Boozt! Standard 0.9.8 umożliwia lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu poprzez długie pole nazwy podczas tworzenia nowego banera.

Serwer WWW MDG Computer Services w wersjach 4D WS4D/eCommerce 3.0 i wcześniejszych, a być może także 3.5.3, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnych poleceń poprzez długi żądanie HTTP.

AOLserver w wersji 3.4.2 dla systemu Win32 umożliwia zdalnym atakującym ominięcie uwierzytelniania i odczytanie plików chronionych hasłem poprzez URL bezpośrednio wskazujący na plik.

Przepełnienie bufora w Chinput 3.0 umożliwia lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu poprzez długą zmienną środowiskową HOME.

Pi-Soft SpoonFTP w wersji 1.1 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym przekierowywanie ruchu do innych witryn za pomocą komendy PORT (znane jako FTP bounce).

Apache dla Win32 przed wersją 1.3.24 oraz 2.0.x przed wersją 2.0.34-beta pozwala zdalnym atakującym na wykonywanie dowolnych poleceń poprzez metaznaki powłoki (np. znak |) przekazywane jako argumenty do skryptów batch (.bat) lub .cmd, które są przesyłane do interpretera powłoki bez filtrowania.

Java Runtime Environment (JRE) Bytecode Verifier pozwala zdalnym atakującym na ucieczkę z piaskownicy Java i wykonanie poleceń poprzez aplet zawierający nielegalną operację rzutowania. Dotyczy to m.in. Microsoft VM w wersji 3802 i wcześniejszych oraz Netscape 6.2.1 i wcześniejszych.

Przepełnienie bufora w proxy Low Band Width X (lbxproxy) w Solaris 8 umożliwia lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu poprzez długi argument opcji linii poleceń wyświetlania.

Przepełnienie bufora w Windows Shell (używanym jako pulpit Windows) umożliwia lokalnym, a potencjalnie także zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą niestandardowego handlera URL, który nie został usunięty po niewłaściwym odinstalowaniu aplikacji.

Kod pamięci podręcznej sesji dbm i shm w mod_ssl przed wersją 2.8.7-1.3.23 oraz Apache-SSL przed wersją 1.3.22+1.46 nie inicjalizuje poprawnie pamięci przy użyciu funkcji i2d_SSL_SESSION. To umożliwia zdalnym atakującym wykorzystanie przepełnienia bufora do wykonania dowolnego kodu za pomocą dużego certyfikatu klienta podpisanego przez zaufaną jednostkę certyfikującą.

Przepełnienie bufora w funkcji fscache_setup w cachefsd w systemach Solaris 2.6, 7 i 8 umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota poprzez długi argument montowania.

Przepełnienie bufora w narzędziu admintool w systemach Solaris od wersji 2.5 do 8 umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota poprzez długie argumenty przekazywane do opcji linii poleceń -d lub argumentu PRODVERS w pliku .cdtoc.

Wielokrotne skrypty CGI w CIDER SHADOW w wersjach 1.5 i 1.6 umożliwiają zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez określone pola formularzy.

Przepełnienie bufora w funkcji bindsock w Lotus Domino 5.0.4 i 5.0.7 na systemie Linux umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota poprzez długą zmienną środowiskową (1) Notes_ExecDirectory lub (2) PATH.

Przepełnienie bufora w narzędziu admintool w systemach Solaris 2.6, 7 i 8 umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota poprzez długą ścieżkę instalacji mediów.

Przepełnienie bufora w filtrze ISAPI AuthFilter w Microsoft Commerce Server 2000 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długie dane uwierzytelniające.

Przepełnienie bufora w funkcji ippRead w CUPS przed wersją 1.1.14 może umożliwić atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długie nazwy atrybutów lub wartości językowe.