Katalog podatności CVE

IBM MQ w wersjach 9.1, 9.2, 9.3, 9.4 oraz 10.0 zawiera podatność wynikającą z niebezpiecznej deserializacji, która umożliwia ataki JNDI injection. Uwierzytelniony atakujący może wykonać dowolny kod w aplikacjach klienckich.

Podatność przepełnienia bufora na stercie w IBM MQ występuje podczas odbierania wiadomości od złośliwego menedżera kolejek lub w wyniku ataku man-in-the-middle. Dotyczy wielu wersji LTS i CD, w tym 9.1, 9.2, 9.3, 9.4 oraz 10.0.0.0. Może pozwolić zdalnemu atakującemu na wywołanie odmowy usługi lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu w kliencie.

Podatność w inteligentnym gniazdku Prolink 13A Smart Plug (model DS-3202M-UKv3, wersja aplikacji mEzee 2.6.7) pozwala atakującemu na wywołanie odmowy usługi (DoS) lub połączenie z urządzeniem kontrolowanym przez atakującego poprzez dostarczenie spreparowanego pakietu w fazie provisioning. Wymaga to dostępu do sieci w trakcie konfiguracji urządzenia.

W urządzeniu TOTOLINK X5000R w wersji 9.1.0cu.2089_B20211224 wykryto lukę w funkcji exportOvpn w pliku /cgi-bin/cstecgi.cgi?action=exportOvpn&type=user. Manipulacja argumentem filetype prowadzi do wstrzyknięcia poleceń systemu operacyjnego. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie ujawniony.

BookStack w wersjach przed 26.05.5 zawiera lukę obejścia uwierzytelniania w implementacji logowania społecznościowego. Nieuwierzytelniony atakujący może zalogować się jako dowolny użytkownik, uwierzytelniając się przez innego dostawcę społecznościowego współdzielącego tę samą przestrzeń nazw driver_id. Zapytanie SocialAuthService::handleLoginCallback ignoruje kolumnę driver przy pobieraniu powiązanych kont.

W Concrete CMS przed 9.5.3 blok Document Library przechowywał identyfikatory zestawów plików przesłane przez fsID[] bez walidacji jako liczby całkowite. Gdy blok był skonfigurowany z setMode ustawionym na any, każdy identyfikator był konkatenowany bezpośrednio do zapytania filtra zestawów plików. Uwierzytelniony użytkownik mógł zapisać składnię SQL w konfiguracji bloku, co prowadziło do trwałego, czasowego ślepego wstrzyknięcia SQL.

Coder przed wersjami 2.29.19, 2.32.9, 2.33.10 i 2.34.4 pozwala na przekierowanie żądań przez agentConn.apiClient(), który podąża za przekierowaniami i akceptuje hosta z przekierowanego URL, gdy port to 4 (HTTP API agenta workspace). Uwierzytelniony użytkownik kontrolujący zmodyfikowanego agenta workspace i znający UUID innego agenta może przekierować żądania do tego agenta, odczytując lub zapisując pliki jako użytkownik workspace ofiary, a nawet wykonując polecenia. Luka narusza granice workspace i tenanta.

Yeger to monorepo dla pakietów npm w zakresie yeger. Przed wersją 2.8.9 pakiet turbo-graph uruchamia wbudowany serwer Next.js na wszystkich interfejsach, w tym domyślnie 0.0.0.0:29312, a handler GET dla /api/run nie ma uwierzytelniania, autoryzacji, ochrony CSRF ani listy dozwolonych zadań. Handler przekazuje wybrane przez atakującego nazwy zadań do spawn() jako argumenty Turbo CLI. Atakujący z sąsiedniej sieci może wykonać dowolne zadanie zdefiniowane w turbo.json ofiary z uprawnieniami użytkownika OS dewelopera.

W narzędziu Lokka-Microsoft (serwer MCP dla Microsoft 365) w wersjach przed 2.1.2 parametr ścieżki kontrolowany przez użytkownika jest doklejany bezpośrednio do adresu URL management.azure.com. Specjalnie spreparowana ścieżka może zmienić sposób parsowania autorytetu URL i spowodować wysłanie tokenu bearer Azure Resource Manager do niezamierzonego hosta.

Wtyczka @jhb.software/payload-cloudinary-plugin w wersjach od 0.3.0 do 0.4.0, przy włączonej opcji clientUploads, udostępnia endpoint POST /api/cloudinary-generate-signature, który przekazuje parametry kontrolowane przez atakującego bezpośrednio do funkcji podpisywania Cloudinary bez żadnych ograniczeń. Każdy uwierzytelniony użytkownik Payload może uzyskać ważny podpis HMAC-SHA1 dla nieautoryzowanych parametrów, takich jak overwrite, type, notification_url, invalidate, folder czy public_id.

Rozszerzenie EmbedVideo dla MediaWiki w wersjach przed 4.1.0, przy domyślnej konfiguracji $wgEmbedVideoRequireConsent, umieszcza JSON w atrybucie data-mw-iframeconfig bez bezpiecznego escapowania apostrofów. Identyfikatory archiveorg oraz adresy URL wistia i sharepoint kontrolowane przez atakującego mogą spowodować zamknięcie atrybutu i wstrzyknięcie atrybutów obsługi zdarzeń do generowanego elementu figure.

Rozszerzenie EmbedVideo dla MediaWiki w wersjach przed 4.1.0 przekazuje wartość klasy podaną przez użytkownika bezpośrednio do sprintf podczas konstruowania elementu figure. Cudzysłów w wartości klasy może zamknąć atrybut class i wstrzyknąć dowolne atrybuty HTML lub znaczniki do renderowanej strony.

Rozszerzenie EmbedVideo dla MediaWiki w wersjach przed 4.1.0 interpoluje nazwę nieznanej usługi kontrolowaną przez atakującego do tekstu wyjątku, a następnie zwraca ten tekst jako HTML bez neutralizacji. Zarówno funkcja parsera #ev, jak i formularz evl mogą osiągnąć tę ścieżkę błędu.

Vouch Proxy w wersjach przed 0.48.0 parsuje liczbę części z nazwy ciasteczka multipart kontrolowanej przez atakującego i przekazuje ją do make([]string, numParts) bez sprawdzenia, czy wartość jest dodatnia lub rozsądnie ograniczona. Nazwa ciasteczka taka jak VouchCookie_1of10000000000 powoduje próbę alokacji około 160 GB i krytyczny błąd braku pamięci w Go.

Wysokiej wagi podatność typu Denial of Service (DoS) w Confluence Data Center w wersjach 8.9.0, 9.0.1, 9.1.0, 9.2.0, 9.3.1, 9.4.0, 9.5.1, 10.0.2, 10.1.0 i 10.2.0. Uwierzytelniony atakujący może spowodować niedostępność zasobu dla jego zamierzonych użytkowników poprzez czasowe lub trwałe zakłócenie usług hosta podłączonego do sieci.

Wysokiej wagi podatność typu Improper Authorization w Jira Service Management Data Center w wersji 11.3.0. Uwierzytelniony atakujący może uzyskać nieautoryzowany dostęp, co może prowadzić do ujawnienia zasobów lub funkcjonalności, a nawet do wykonania dowolnego kodu.

Wysokiej wagi podatność typu Improper Authorization w Confluence Data Center w wersjach 7.4.0, 7.13.0, 8.5.0, 8.9.0, 9.0.1, 9.1.0, 9.2.0, 9.3.1, 9.4.0, 9.5.1, 10.0.2, 10.1.0 i 10.2.0. Uwierzytelniony atakujący może uzyskać nieautoryzowany dostęp, co może prowadzić do ujawnienia zasobów lub funkcjonalności, a nawet do wykonania dowolnego kodu.

Podatność typu Remote Code Execution w Koha wynika z braku odpowiedniej walidacji ciągu znaków dostarczonego przez użytkownika przed przekazaniem go do funkcji eval w usłudze sieciowej nasłuchującej domyślnie na porcie TCP 8081. Uwierzytelniony atakujący może wykorzystać tę podatność do wykonania dowolnego kodu w kontekście konta usługi.

Concrete CMS 9 (od 9.0.0 do 9.5.2) nie przeprowadza kontroli autoryzacji na endpointcie autouzupełniania wyboru użytkownika (/ccm/system/user/autocomplete). Endpoint waliduje tylko token w stylu CSRF, który nie jest powiązany z tożsamością ani uprawnieniami wywołującego, a token jest wydawany anonimowym odwiedzającym.

Tornado przed wersją 6.5.8 zawiera podatność na amplifikację pamięci w funkcji parse_multipart_form_data, która dzieli dane multipart przed walidacją limitu max_parts. Atakujący mogą wysyłać spreparowane żądania multipart z wieloma częściami, tworząc duże tymczasowe listy, co wyczerpuje pamięć serwera i powoduje denial of service.