Katalog podatności CVE

Apache Tomcat w wersji 4.0.5 i wcześniejszych, przy użyciu zarówno serwletu invoker, jak i domyślnego serwletu, umożliwia zdalnym atakującym odczytanie kodu źródłowego plików serwera lub ominięcie niektórych zabezpieczeń.

Wielokrotne przepełnienia bufora w libmcrypt przed wersją 2.5.5 umożliwiają atakującym spowodowanie awarii usługi.

W funkcji repeat() w PostgreSQL przed wersją 7.2.2 występuje przepełnienie bufora oparte na stercie, które pozwala atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez wygenerowanie dużego ciągu znaków.

W funkcji wordwrap w PHP, od wersji 4.1.2 do 4.3.0, występuje przepełnienie bufora oparte na stercie, które może umożliwić atakującym spowodowanie odmowy usługi lub wykonanie dowolnego kodu.

W bibliotece minires, używanej w funkcji NSUPDATE dla ISC DHCPD w wersjach od 3.0 do 3.0.1RC10, występuje wiele przepełnień bufora na stosie w procedurach obsługi błędów. Atakujący zdalnie mogą wykonać dowolny kod, wysyłając wiadomość DHCP z długą nazwą hosta.

Wielokrotne podatności w KDE 2 oraz KDE 3.x do wersji 3.0.5 nie cytują niektórych parametrów wstawianych do polecenia powłoki, co może pozwolić zdalnym atakującym na wykonanie dowolnych poleceń za pomocą (1) adresów URL, (2) nazw plików lub (3) adresów e-mail.

Podatność CVE-2002-1403 dotyczy demona klienta DHCP dhcpcd w wersji 1.3.22 i wcześniejszych, który pozwala lokalnym użytkownikom na wykonanie dowolnego kodu poprzez wprowadzenie metaznaków powłoki z skryptu .info do skryptu .exe.

Podatność w funkcji cash_words() dla PostgreSQL 7.2 i wcześniejszych wersji umożliwia lokalnym użytkownikom spowodowanie odmowy usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez przekazanie dużego ujemnego argumentu, co może prowadzić do błędu związane z sygnowaniem liczb całkowitych lub przepełnienia bufora.

Przepełnienie bufora w programie cnd dla mgetty przed wersją 1.1.29 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez ciąg identyfikacji dzwoniącego z długim argumentem CallerName.

Polycom ViewStation przed wersją 7.2.4 ma domyślne puste hasło dla konta administratora, co umożliwia nieautoryzowanym użytkownikom przeprowadzanie nieautoryzowanych działań.

Usługa Telnet w Polycom ViewStation przed wersją 7.2.4 nie ogranicza liczby nieudanych prób logowania, co ułatwia zdalnym atakującym odgadywanie nazw użytkowników i haseł za pomocą ataku brute force.

Serwer WWW dla Polycom ViewStation przed wersją 7.2.4 pozwala zdalnym atakującym na ominięcie uwierzytelniania i odczyt plików za pomocą żądań zakodowanych w Unicode.

Przepełnienie całkowitej liczby w pdftops, używanym w Xpdf 2.01 i wcześniejszych wersjach, xpdf-i oraz CUPS przed wersją 1.1.18, umożliwia lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu poprzez wpis ColorSpace z dużą liczbą elementów.

OpenLDAP2 (OpenLDAP 2) w wersji 2.2.0 i wcześniejszych umożliwia zdalnym lub lokalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu, gdy biblioteka libldap odczytuje plik .ldaprc w aplikacjach działających z dodatkowymi uprawnieniami.

W OpenLDAP2 (wersja 2.2.0 i wcześniejsze) występuje wiele przepełnień bufora, które mogą być wykorzystane przez zdalnych atakujących do wykonania dowolnego kodu. Atakujący mogą wykorzystać długie parametry -t lub -r w slurpd, złośliwe pliki ldapfilter.conf oraz ldaptemplates.conf, a także nieprawidłowe listy kontroli dostępu i długie nazwy plików logów.

Symantec Norton AntiVirus 2002 pozwala zdalnym atakującym na wysyłanie wirusów, które omijają skanowanie e-maili dzięki użyciu znaku NULL w nagłówku MIME przed wirusem. Producent kwestionuje tę podatność, przyznając, że początkowe skanowanie jest omijane, ale funkcja AutoProtect wykryje wirusa przed jego wykonaniem.

Symantec Norton AntiVirus (NAV) 2002 pozwala zdalnym atakującym na ominięcie początkowego skanowania wirusów oraz na przedwczesne zatrzymanie skanowania poprzez użycie nagłówka MIME, który nie jest zgodny z RFC. Producent kwestionuje tę podatność, twierdząc, że funkcja AutoProtect wykryje wirusa przed jego uruchomieniem.

PHProjekt w wersjach od 2.0 do 3.1 polega na zmiennej $PHP_SELF do autoryzacji, co umożliwia zdalnym atakującym ominięcie autoryzacji dla skryptów poprzez żądanie do pliku .php zawierającego 'sms' w URL, co jest uwzględnione w części PATH_INFO zmiennej $PHP_SELF.

W wersjach ssldump 0.9b2 i wcześniejszych występuje błąd typu buffer underflow, który pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi poprzez spreparowaną wartość wyzwania SSLv2. Może to prowadzić do uszkodzenia pamięci.

Przepełnienie bufora w tnslsnr serwera bazy danych Oracle 8i w wersji 8.1.5 dla systemu Linux umożliwia lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu jako użytkownik oracle poprzez długi argument wiersza poleceń.