Katalog podatności CVE

EverOS przed wersją 1.0.1 zawiera podatność na path traversal w punkcie końcowym POST /api/v1/memory/add. Pole sender_id nie było walidowane jako identyfikator bezpieczny dla ścieżki, co pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na zapis lub nadpisanie plików .md poza docelowym katalogiem pamięci.

Misskey przed wersją 2026.6.0 zawiera podatność w uwierzytelnianiu TOTP, gdzie niewystarczająca walidacja użytych tokenów pozwala na ponowne wykorzystanie jednorazowego kodu w jego oknie czasowym. Atakujący, który uzyska zarówno dane logowania, jak i kod TOTP, może go wielokrotnie użyć do nieautoryzowanych działań, co może prowadzić do przejęcia konta.

RabbitMQ przed wersją 4.2.6 nie egzekwuje limitu rozmiaru ramek strumieniowych podczas składania ramek w trakcie uwierzytelniania i przed negocjacją Tune. Pozwala to nieuwierzytelnionemu zdalnemu klientowi deklarować nadmierne rozmiary ramek i konsumować pamięć brokera w komponencie rabbit_stream_core.

Podatność w RabbitMQ przed wersjami 3.13.15, 4.0.20, 4.1.11 i 4.2.6 pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na odczytanie sekretu klienta OAuth 2 poprzez przestarzały endpoint GET /api/auth. Problem występuje, gdy włączona jest wtyczka zarządzania i skonfigurowane management.oauth_client_secret.

RabbitMQ przed wersjami 3.13.15, 4.0.20, 4.1.11 i 4.2.6 umożliwia tworzenie zewnętrznych powiązań do kolejek amq.rabbitmq.reply-to. Luka wynika z braku sprawdzania ulotnych kolejek direct-reply-to podczas usuwania powiązań w systemie Khepri, co pozostawia trwałe wpisy tras.

RabbitMQ przed wersjami 3.13.14, 4.0.19, 4.1.10 i 4.2.5 zawiera podatność w interfejsie HTTP API rabbitmq_management, która pozwala na akceptowanie zbyt dużych poprawnych ciał JSON na ścieżkach with_decode i direct_request. Problem wynika z nieprawidłowego sprawdzania rozmiaru w funkcji read_complete_body, która uwzględnia rozmiar przed ostatnim fragmentem, ale nie końcowy łączny rozmiar.

Podatność w OpenReplay umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi o niskich uprawnieniach odczytanie pierwszych 15 sekund nagrania sesji innego najemcy. Problem wynika z braku weryfikacji przynależności sesji do projektu podczas generowania tymczasowych adresów URL do pobierania danych.

W OpenReplay w wersji 1.27.0 i wcześniejszych trzy funkcje mutacji (notes.delete, dashboards.update_widget, dashboards.remove_widget) nie sprawdzały własności zasobu, co pozwalało uwierzytelnionym użytkownikom na usuwanie notatek sesji innych użytkowników oraz modyfikowanie widżetów na ich prywatnych pulpitach.

Grist przed wersją 1.7.15 zawierał dwie podatności na ataki XSS, w których wartość kontrolowana przez atakującego trafiała do atrybutu href linku bez walidacji schematu, umożliwiając wykonanie kodu JavaScript w kontekście ofiary po jednym kliknięciu. Na stronie wyboru konta parametr next był używany jako cel linku, a w dokumentacji tabeli GristDocTour kolumna Link_URL stawała się klikalnym przyciskiem, pozwalając edytorowi udostępnionego dokumentu na przechowywanie złośliwego adresu URL.

Grist to arkusz kalkulacyjny wykorzystujący Python jako język formuł. Przed wersją 1.7.15 kilka stron renderowanych po stronie serwera osadzało wartości kontrolowane przez użytkownika bez pełnego ich escapowania, co umożliwiało ataki XSS. Na głównej stronie aplikacji nazwa lub opis dokumentu ustawione przez edytora są renderowane na stronie ładowanej przez innych użytkowników. Na stronie końcowej przepływu OAuth2 parametr openerOrigin jest odbijany z powrotem do strony.

Podatność w bibliotece LangChain4j dla Javy umożliwia wstrzyknięcie SQL przez manipulację kluczami metadanych w zapytaniach do baz MariaDB i pgvector. Brak odpowiedniego escapowania powoduje, że atakujący może wykonać dowolne polecenia SQL, co prowadzi do wycieku danych, ataku DoS lub usunięcia rekordów.

W OpenResty od wersji 1.29.2.1 do 1.29.2.4 występuje podatność na zapis poza dozwolonym obszarem pamięci w implementacji protokołu PROXY v2 dla połączeń upstream. Atakujący może spowodować awarię procesu roboczego, prowadząc do odmowy usługi (DoS). Problem dotyczy tylko konfiguracji z jawnie włączonym protokołem PROXY v2 dla połączeń upstream.

Podatność w Gotenberg przed wersją 8.34.0 umożliwia wstrzyknięcie żądań po stronie serwera (SSRF) oraz ograniczony odczyt plików lokalnych poprzez specjalnie spreparowany dokument przekazany do endpointu /forms/libreoffice/convert. LibreOffice automatycznie pobiera zewnętrzne zasoby HTTP(S) oraz lokalne pliki podczas konwersji dokumentu.

Podatność w serwerze HTTP h2o przed commit edd7a120bfc4af11ac0cbebce2a43cc1f93f9af1 powoduje awarię podczas przetwarzania instrukcji QPACK przez HTTP/3. Funkcja w pliku lib/http3/qpack.c alokuje bufor na stosie o rozmiarze około 800 KB za pomocą alloca, co przekracza domyślny rozmiar stosu wątków w musl libc i prowadzi do błędu segmentacji.

Podatność w oprogramowaniu jądra działającego w maszynie wirtualnej hosta pozwala na wysyłanie nieprawidłowych komend do oprogramowania układowego GPU, co może prowadzić do zapisu pamięci poza dozwolonym zakresem dla jądra hosta. Ponadto występuje błąd TOCTOU, w którym złośliwy sterownik może modyfikować wartości w pamięci po walidacji przez oprogramowanie układowe, ale przed ich użyciem.

Podatność w oprogramowaniu jądra działającego w maszynie wirtualnej hosta umożliwia wysyłanie nieprawidłowych komend do firmware GPU, co prowadzi do nieautoryzowanego dostępu do rejestrów GPU i eskalacji uprawnień.

Podatność w implementacji rzadkiej pamięci (sparse memory) w sterownikach GPU umożliwia odczyt lub zapis poza zakresem (OOB) w pamięci jądra. Błąd występuje podczas indeksowania stron większych niż 4 kB w logice zwalniania pamięci, co prowadzi do nieprawidłowego dostępu do bufora.

Podatność w oprogramowaniu GPU umożliwia nieuprzywilejowanemu użytkownikowi przeprowadzenie nieprawidłowych wywołań systemowych GPU, co prowadzi do przepełnienia liczb całkowitych i odwzorowania dwóch wirtualnych adresów GPU na ten sam fizyczny adres. Po zwolnieniu jednego z tych wirtualnych odwzorowań, strona fizyczna może zostać ponownie wykorzystana, a drugie odwzorowanie umożliwia dostęp do już zwolnionej pamięci (use-after-free).

RustDesk przed wersją 1.4.9 nie egzekwuje po stronie serwera zakresu autoryzowanego połączenia sesji. Uwierzytelniony zdalny peer z ograniczonym typem sesji (FileTransfer, PortForward, ViewCamera lub Terminal) może wysyłać komunikaty sterujące i opcje logowania zarezerwowane dla pełnej sesji zdalnej.

W FreeRDP przed wersją 3.27.1, przy użyciu opcji /cache:codec:rfx, klienci przekazują nieprawidłowe wymiary do dekodowania RemoteFX, co pozwala złośliwemu serwerowi RDP na zapis poza przydzieloną pamięcią sterty z kontrolowanym offsetem i zawartością.