Katalog podatności CVE

capgo.app to platforma aktualizacji OTA dla aplikacji Capacitor. We wszystkich wersjach do bieżącej (brak poprawki) funkcja transfer_app() przenosi aplikację, jej kanały, wersje i powiązane rekordy do organizacji docelowej bez usuwania lub ponownej walidacji istniejących wierszy w channel_permission_overrides. W rezultacie użytkownik, który miał nadpisanie uprawnień kanału w organizacji źródłowej, zachowuje je po transferze, mimo braku członkostwa i powiązania RBAC w organizacji docelowej.

Capgo (backend capgo.app, wersje ≤ 12.261.0) niewłaściwie ogranicza role, które rola organizacji apikey_manager może przypisywać do nowo tworzonych kluczy API. Gdy uwierzytelniony użytkownik z rolą apikey_manager wywołuje POST /apikey, stosowane są tylko sprawdzenie uprawnienia org.manage_apikeys, stała lista zabronionych ról i porównanie rangi, ale nie sprawdza się, czy wywołujący faktycznie posiada uprawnienia przypisywanej roli. Ponieważ lista zabronionych pomija role wdrożeniowe, a apikey_manager ma rangę 78 wyższą niż te role, kontrola rangi również przechodzi.

Flowise (pakiety npm flowise i flowise-components) do wersji 3.1.4 wyszukuje poświadczenia po ID bez filtrowania według przestrzeni roboczej żądającego użytkownika w kilku ścieżkach kodu, m.in. getAllOpenaiAssistants/getSingleOpenaiAssistant, uploadFilesToAssistant, deleteAssistant i wspólnym helperze używanym przez getVoices. Uwierzytelniony użytkownik jednej przestrzeni roboczej może podać UUID poświadczenia należącego do innej przestrzeni, powodując odszyfrowanie i użycie klucza API OpenAI lub ElevenLabs tej przestrzeni w imieniu atakującego.

W aplikacji ClawHub (openclaw/clawhub) występuje błąd nieprawidłowej autoryzacji. Zasób (skill) należący do organizacji zachowuje identyfikator ownerUserId pierwotnego wydawcy, a mechanizmy autoryzacji transferu i cyklu życia ufają temu historycznemu użytkownikowi zamiast sprawdzać aktualne uprawnienia w organizacji. Uwierzytelniony użytkownik, który pierwotnie opublikował skill organizacji, może go przenieść, usunąć lub przywrócić nawet po odebraniu lub obniżeniu jego uprawnień organizacyjnych.

W aplikacji ClawHub (openclaw/clawhub) występuje błąd w przepływie moderacji zgłoszeń skilli. Cztery zwykłe uwierzytelnione konta mogą zgłosić widoczny skill i wywołać jego automatyczne ukrycie (moderationStatus: hidden) w katalogu bez decyzji moderatora. Ponieważ limit zgłaszającego liczy tylko zgłoszenia wobec widocznych celów, te same konta mogą powtarzać proces wobec kolejnych skilli; skille oficjalne nie są wyłączone.

W aplikacji ClawHub (openclaw/clawhub) brakuje kontroli autoryzacji w funkcji podglądu changelogu. Zalogowany wywołujący może użyć publicznej akcji skills:generateChangelogPreview dla skilla, do którego nie ma uprawnień; poprzednia wersja jest odczytywana bez autoryzacji odczytu plików, a do 8000 znaków poddanej kwarantannie treści może zostać przesłane do dostawcy AI i odzwierciedlone w podglądzie zwróconym wywołującemu, ujawniając zastrzeżoną treść skilla.

W aplikacji ClawHub (openclaw/clawhub) występuje podatność typu server-side request forgery (SSRF) w pobieraniu obrazów w publicznym podglądzie profilu. Podgląd przyjmuje dostarczony przez użytkownika URL obrazu i sprawdza tekstową nazwę hosta względem wzorców adresów prywatnych, ale nie waliduje ani nie przypina rozwiązanego adresu docelowego, więc publicznie wyglądająca nazwa hosta może rozwiązać się na adres wewnętrzny lub zmienić rozwiązywanie między walidacją a połączeniem (DNS rebinding).

Aplikacja ClawHub (openclaw/clawhub) nie wiąże anonimowych żądań HTTP API z zaufaną tożsamością wywołującego, więc wszystkie bezpośrednie anonimowe żądania API dzielą jeden domyślny limit quota. Zdalny, nieuwierzytelniony wywołujący może wyczerpać ten współdzielony limit i tym samym odmówić lub pogorszyć dostęp do API dla niezwiązanych odwiedzających. Dodatkowo, gdy opcja TRUST_FORWARDED_IPS jest włączona bez uwierzytelnionego edge/proxy, klienci mogą dostarczać dowolne nagłówki forwarded IP, aby wybierać tożsamości quota i omijać ograniczanie szybkości.

W projekcie mathurvishal CloudClassroom-PHP-Project do wersji 5dadec098bfbbf3300d60c3494db3fb95b66e7be zidentyfikowano słabość. Dotyczy ona nieznanej funkcji w pliku updatequery.php. Manipulacja argumentem queryx może prowadzić do cross site scripting. Atak można przeprowadzić zdalnie, a exploit został publicznie udostępniony.

W projekcie mathurvishal CloudClassroom-PHP-Project do wersji 5dadec098bfbbf3300d60c3494db3fb95b66e7be wykryto podatność na iniekcję SQL w pliku /updateguest.php. Manipulacja argumentami gname/editassid umożliwia zdalne przeprowadzenie ataku. Exploit jest publicznie dostępny.

Wtyczka Testimonials Widget do WordPressa do wersji 4.0.4 nie waliduje adresu URL podanego przez użytkownika przed pobraniem go po stronie serwera i zapisaniem odpowiedzi jako publicznego pliku. Pozwala to nieuwierzytelnionym użytkownikom na zmuszenie serwera do wysyłania żądań do wewnętrznych usług i odczytywania odpowiedzi.

Wtyczka Optimole do WordPressa przed wersją 4.2.13 nie escapuje nierozpoznanych atrybutów bloku odtwarzacza wideo przed wyrenderowaniem ich na elemencie opakowującym. Użytkownicy z rolą Autora i wyższą mogą przechowywać atrybuty obsługi zdarzeń, które wykonują skrypty w przeglądarce każdego użytkownika, np. administratora, który przegląda post.

Wtyczka WordPress WP Delicious przed wersją 1.10.8 nie waliduje ani nie escapuje nazwy znacznika HTML pochodzącej z danych bloku przepisu dostarczonych przez użytkownika przed wyrenderowaniem jej na froncie. Umożliwia to użytkownikom z rolą Contributor i wyższą wstrzyknięcie dowolnych znaczników HTML, w tym znaczników script, które wykonują się przy wyświetleniu strony przepisu.

Wtyczka WordPress Bluff Post do wersji 1.1.1 włącznie nie sanityzuje ani nie escapuje parametrów przed użyciem ich jako identyfikatorów w zapytaniu SQL. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym dołączenie dodatkowego kodu SQL i wyodrębnienie poufnych informacji z bazy danych.

Wtyczka WordPress wp-review-slider-pro przed wersją 12.7.12 nie sanityzuje wartości przechowywanej przez jeden z jej handlerów AJAX, który nie ma sprawdzenia uprawnień, przed użyciem jej w zapytaniu SQL. Umożliwia to każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi, np. subskrybentowi, przeprowadzenie ataku SQL injection, którego wyniki są następnie zwracane nieuwierzytelnionym odwiedzającym.

Wtyczka WordPress File Manager przed wersją 8.0.5 nie blokuje nieuwierzytelnionym użytkownikom pobierania archiwów kopii zapasowych bazy danych, a w niektórych przypadkach zapisuje je pod stałą nazwą pliku. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym pobranie pełnego zrzutu bazy danych, w tym adresów e-mail i hashy haseł wszystkich użytkowników, na serwerach, które nie stosują pliku .htaccess katalogu.

Wtyczka WordPress Team Members w wersji przed 9.3 nie wykonuje żadnej kontroli autoryzacji ani widoczności w nieuwierzytelnionej akcji AJAX, która zwraca pełne rekordy członków zespołu po ID. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym wyliczanie i ujawnianie danych, w tym adresów e-mail i numerów telefonów, członków zespołu, których administrator nie opublikował publicznie.

Wtyczka Automatic.css dla WordPressa jest podatna na przechowywany atak XSS przez REQUEST_URI w wersji 4.0.0 z powodu niedostatecznej sanityzacji wejścia i braku escapowania wyjścia. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym wstrzyknięcie dowolnych skryptów, które wykonają się, gdy administrator odwiedzi stronę ustawień dziennika aktywności.

OpenClaw przed wersją 2026.7.1 zawiera podatność na obejście autoryzacji w poleceniu eksportu diagnostyki, która pozwala nadawcom niebędącym właścicielami na dostęp do pakietów diagnostycznych hosta przeznaczonych tylko dla właścicieli. Atakujący mogą żądać i otrzymywać szczegóły diagnostyczne dotyczące hosta, konfiguracji, środowiska uruchomieniowego i połączonych usług.

OpenClaw przed wersją 2026.7.1 zawiera podatność na obejście autoryzacji w punkcie końcowym /export-trajectory, która pozwala nadawcom niebędącym właścicielami na żądanie i otrzymywanie pakietów trajektorii przeznaczonych tylko dla właścicieli. Atakujący mogą uzyskać dostęp do promptów, wiadomości modeli, schematów narzędzi, zdarzeń środowiska uruchomieniowego i metadanych ścieżek lokalnych z dotkniętych sesji.