Katalog podatności CVE

Wielokrotne użycie Unpacker po wystąpieniu błędu może doprowadzić do awarii procesu z powodu błędu SEGV. Jeśli Unpacker jest używany do rozpakowywania niezaufanych danych zewnętrznych, może być podatny na atak DoS.

GNU libidn2 przed wersją 2.2.0 nie wykonuje kontroli zgodności z RFC3490 podczas konwersji etykiet A na U, co umożliwia w pewnych okolicznościach podszywanie się pod domeny. Atakujący może stworzyć złośliwą domenę, która jest identyczna z docelową, z wyjątkiem pewnych znaków.

Podatność w bibliotece Libgcrypt przed wersjami 1.8.8 i 1.9.x przed 1.9.3 nieprawidłowo obsługuje szyfrowanie ElGamal z powodu braku zaślepiania wykładnika, co umożliwia atak boczny na funkcję mpi_powm. Dodatkowo, rozmiar okna nie jest odpowiednio dobrany, co zwiększa ryzyko wycieku informacji.

node-tar to pełnoprawne narzędzie Tar dla Node.js. Przed wersją 7.5.11, tar (npm) może być oszukany w celu utworzenia symlinków wskazujących poza katalog ekstrakcji, co umożliwia nadpisywanie plików poza bieżącym katalogiem roboczym.

W GnuPG przed wersją 2.4.9 występuje błąd w funkcji armor_filter w pliku g10/armor.c, który powoduje dwa inkrementacje zmiennej indeksowej, podczas gdy powinna być tylko jedna. To prowadzi do zapisu poza przydzielonym obszarem pamięci dla spreparowanego wejścia.

W jądrze Linuxa zidentyfikowano podatność związana z przepełnieniem bufora na stercie w funkcji __ioam6_fill_trace_data(). Problem występuje podczas odbierania danych, gdzie funkcja ta niepoprawnie ocenia ilość danych do zapisania na podstawie zaufanego pola z pakietu przychodzącego.

W aplikacjach korzystających z OAuth::Consumer do żądania tokenów OAuth 1.0, pomocnik żądania tokenów podąża za przekierowaniami 300..399 zwracanymi przez serwer OAuth. W dotkniętych wersjach, OAuth::Consumer#token_request analizuje surowy nagłówek Location i rekurencyjnie podąża za przekierowaniem.

Podatność występuje, gdy aplikacja korzysta z OAuth2::Client i serwer autoryzacji zwraca przekierowanie z nagłówkiem Location w postaci URI względnego do protokołu. W takim przypadku OAuth2::Client#request może niepoprawnie rozwiązać to przekierowanie.

Wersje Mattermost 11.5.x do 11.5.1, 10.11.x do 10.11.13 oraz 11.4.x do 11.4.3 nie sanitizują wrażliwych pól konfiguracyjnych przed ich uwzględnieniem w generowaniu pakietów wsparcia. To umożliwia administratorowi systemu Mattermost lub każdej osobie mającej dostęp do pakietu wsparcia uzyskanie wrażliwych poświadczeń w postaci niezaszyfrowanej.

Podatność w komponencie urllib.parse języka Python przed wersją 3.11.4 umożliwia atakującym ominięcie metod blokowania poprzez dostarczenie adresu URL rozpoczynającego się od znaków pustych.

Pakiet npm serialize-javascript (wersje <= 7.0.2) zawiera podatność na wstrzykiwanie kodu. Jest to niekompletne rozwiązanie dla CVE-2020-7660.

Underscore.js to biblioteka narzędziowa dla JavaScript. W wersjach przed 1.13.8 funkcje _.flatten i _.isEqual wykorzystują rekurencję bez limitu głębokości, co w określonych warunkach może prowadzić do ataku typu Denial of Service (DoS) poprzez wywołanie przepełnienia stosu.

protobufjs kompiluje definicje protobuf do funkcji JavaScript. W wersjach przed 7.5.6 i 8.0.2, protobufjs pozwalał na przechodzenie przez dziedziczone właściwości obiektów podczas stosowania opcji, co mogło prowadzić do nieprawidłowego przetwarzania opcji.

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność, która mogła prowadzić do odczytów poza zakresem w funkcji handle_auth_done(). Wprowadzono explicite kontrolę granic dla payload_len, aby uniknąć potencjalnego dostępu poza dozwolony zakres.

Picomatch to matcher glob napisany w JavaScript. Wersje przed 4.0.4, 3.0.2 i 2.3.2 są podatne na atak typu Regular Expression Denial of Service (ReDoS) podczas przetwarzania stworzonych wzorców extglob.

W wersjach przed 7.5.6 i 8.0.2, protobufjs używał zwykłych obiektów z dziedziczonymi prototypami do wewnętrznych tabel wyszukiwania typów. Jeśli Object.prototype został wcześniej zanieczyszczony, te tabele wyszukiwania mogły być narażone na ataki.

W jądrze Linuxa rozwiązano podatność związaną z AppArmor, która dotyczyła wyścigu między zwalnianiem danych a dostępem do nich przez system plików. Problem polegał na tym, że AppArmor umieszczał referencję do danych i_private po usunięciu oryginalnego wpisu z systemu plików.

Wersje pakietu semver przed 7.5.2 są podatne na atak Denial of Service (DoS) za pomocą wyrażeń regularnych (ReDoS) poprzez funkcję new Range, gdy nieufne dane użytkownika są dostarczane jako zakres.

Wykryto podatność w openldap, która powoduje dereferencję wskaźnika null w funkcji ber_memalloc_x().

W bibliotece py-lmdb 0.97 odkryto podatność polegającą na braku walidacji operacji memmove w funkcji mdb_node_del dla nieoczekiwanej wartości node->mn_hi, co prowadzi do nieprawidłowej operacji zapisu. Problem występuje podczas dostępu do pliku data.mdb dostarczonego przez atakującego.