Katalog podatności CVE

Podatność w /bin/mail w SunOS 4.1.1 i wcześniejszych wersjach umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota poprzez określone argumenty wiersza poleceń.

Podatność w programie /etc/suid_exec w systemie HP Apollo Domain/OS sr10.2 i sr10.3 beta, związana z powłoką Korn Shell (ksh).

TIOCCONS w SunOS 4.1.1 nie sprawdza poprawnie uprawnień użytkownika, który próbuje przekierować wyjście i wejście konsoli, co może pozwolić lokalnemu użytkownikowi na uzyskanie podwyższonych uprawnień.

Podatność w NeXT 1.0a i 1.0 umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień dzięki kombinacji programu npd oraz słabych uprawnień katalogu.

Program BuildDisk na systemach NeXT przed wersją 2.0 nie wymaga od użytkowników podania hasła roota, co umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota.

Podatność w skrypcie instalacyjnym restore0.9 w NeXT 1.0a i 1.0 umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota.

Przepełnienie bufora w bibliotece libmytinfo systemu FreeBSD umożliwia lokalnym użytkownikom wykonywanie poleceń za pomocą długiej zmiennej środowiskowej TERMCAP.

Niektóre serwery NFS pozwalają użytkownikom na wykorzystanie polecenia mknod do uzyskania uprawnień poprzez stworzenie zapisywalnego urządzenia kmem i ustawienie UID na 0.

Podatność w SMI Sendmail 4.0 i wcześniejszych wersjach, na systemie SunOS do 4.0.3, umożliwia zdalnym atakującym dostęp do katalogu użytkownika bin.

Podatność w rcp na SunOS 4.0.x pozwala zdalnym atakującym z zaufanych hostów na wykonywanie dowolnych poleceń jako root, co może być związane z konfiguracją użytkownika nobody.

Przepełnienie bufora w programie passwd w systemach operacyjnych opartych na BSD w wersji 4.3 i wcześniejszych umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota poprzez podanie długiego pola powłoki lub GECOS.

Polecenie CWD ~root w serwerze ftpd umożliwia dostęp do systemu z uprawnieniami roota.

Polecenie debug w Sendmail jest włączone, co pozwala atakującym na wykonywanie poleceń jako root.

Gdy addressparser nie znajdzie adresu w ścisłym odczycie, używa wzorca /\s*\b[^@\s]+@[^\s]+\b\s*/ do wyciągnięcia adresu z tekstu. Ten wzorzec powoduje kwadratowe cofanie, co prowadzi do przeciążenia przy przetwarzaniu pojedynczego nagłówka.

W aplikacjach korzystających z OAuth::Consumer do żądania tokenów OAuth 1.0, pomocnik żądania tokenów podąża za przekierowaniami 300..399 zwracanymi przez serwer OAuth. W dotkniętych wersjach, OAuth::Consumer#token_request analizuje surowy nagłówek Location i rekurencyjnie podąża za przekierowaniem.

W bibliotece py-lmdb 0.97 odkryto podatność polegającą na braku walidacji operacji memmove w funkcji mdb_node_del dla nieoczekiwanej wartości node->mn_hi, co prowadzi do nieprawidłowej operacji zapisu. Problem występuje podczas dostępu do pliku data.mdb dostarczonego przez atakującego.

Podatność w implementacji HTTP/2 w Go pozwala złośliwemu klientowi na szybkie tworzenie i resetowanie żądań, co prowadzi do nadmiernego zużycia zasobów serwera. Mimo ograniczenia liczby równoczesnych strumieni przez MaxConcurrentStreams, resetowanie żądań umożliwia atakującemu ciągłe wysyłanie nowych żądań.

Pakiet filepath w Go nie rozpoznaje ścieżek z prefiksem \??\ jako specjalnych. W systemie Windows ścieżka zaczynająca się od \??\ jest równoważna ścieżce zaczynającej się od \\?\ i może być używana do dostępu do dowolnych lokalizacji w systemie.

W systemd odkryto podatność, w której usługa używająca właściwości DynamicUser może utworzyć binarny plik SUID/SGID, który będzie mógł być uruchomiony z tymczasowym UID/GID usługi nawet po jej zakończeniu. Lokalny atakujący może wykorzystać tę lukę, aby uzyskać dostęp do zasobów należących do potencjalnie innego UID/GID.

Podatność KeyTrap w protokole DNSSEC umożliwia zdalnemu atakującemu przeprowadzenie ataku typu Denial of Service (DoS) poprzez wysłanie odpowiedzi DNSSEC zawierających wiele rekordów DNSKEY i RRSIG. Powoduje to nadmierne zużycie CPU na serwerze DNS, co może prowadzić do jego przeciążenia.