Katalog podatności CVE

Serena w wersjach przed 2.0.0 zawiera podatność nieprawidłowego rozwiązywania linków, która pozwala atakującym na dostęp do plików poza katalogiem głównym projektu poprzez zatwierdzanie dowiązań symbolicznych w repozytorium. Funkcja Project.is_path_in_project() normalizuje ścieżki leksykalnie bez rozwiązywania dowiązań symbolicznych, więc narzędzia plikowe takie jak read_file i create_text_file mogą odczytywać lub nadpisywać pliki takie jak klucze SSH lub poświadczenia chmurowe.

ImageMagick przed wersjami 7.1.2-33 i 6.9.13-58 zawiera podatność niedopełnienia bufora sterty w DecodeImage() w coders/pict.c na buildach 32-bitowych z powodu przepełnienia arytmetyki wskaźników. Atakujący mogą dostarczyć spreparowany plik PICT z maksymalnymi wartościami wierszy, kolumn i bajtów na linię, aby ominąć sprawdzenia granic i zapisać do 128 kontrolowanych bajtów poniżej bufora sterty, powodując awarie lub wykonanie kodu.

Froxlor przed wersją 2.3.14 zawiera podatność typu insecure direct object reference w edytorze szablonów e-mail (admin_templates.php), ponieważ treść wiadomości pobierana jest przez mailbodyid bez sprawdzenia właściciela (adminid). Uwierzytelnieni administratorzy reseller mogą łączyć własny subjectid z obcymi, sekwencyjnymi wartościami mailbodyid, aby odczytać szablony e-mail innych administratorów, w tym pełnego administratora.

Froxlor w wersji od 0.10.0 do 2.3.14 zawiera podatność braku autoryzacji, która pozwala kontom resellerów na odczyt konfiguracji serwera MySQL i zadań cron przeznaczonych tylko dla pełnego administratora poprzez polecenia API. Resellerzy mogą wywołać MysqlServer.listing, MysqlServer.get lub Cronjobs.listing przez api.php, aby uzyskać nazwy użytkowników zarządzających, hosty, porty, ustawienia TLS i metadane cron.

Froxlor w wersjach od 0.10.0 do 2.3.14 zawiera podatność wstrzykiwania nowej linii, która pozwala uwierzytelnionym klientom na wstrzyknięcie dowolnych wpisów do bazy danych grup NSS należącej do roota poprzez niezwalidowany parametr additional_members w API Ftps.add. Atakujący mogą osadzić znaki nowej linii, które cron REBUILD_NSSUSERS zapisuje bez sanityzacji do /var/lib/extrausers/group, tworząc uprzywilejowane wpisy grupowe dla lokalnej eskalacji uprawnień.

Froxlor w wersjach od 2.0.0 do 2.3.14 zawiera podatność przechowywanego skryptu krzyżowego (XSS), która pozwala uwierzytelnionym klientom na wstrzyknięcie HTML i JavaScript poprzez ustawienie złośliwej wartości motywu w customer_index.php. Skrypt wykonuje się, gdy administrator przegląda przegląd klientów z włączoną kolumną Theme, co pozwala atakującym na wykorzystanie tokenu CSRF do tworzenia kont administratorów lub zmiany ustawień serwera.

EspoCRM w wersji od 4.0.0 do 10.0.7 zawiera podatność kontroli dostępu, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na odczyt wartości pól audytowanych, ograniczonych przez zabezpieczenia na poziomie pola, poprzez pobieranie pojedynczych notatek strumienia. Użytkownicy z dostępem do strumienia rekordu nadrzędnego mogą wywołać GET /Note/{id}, co pomija filtr NoteAccessControl i ujawnia wartości data.attributes.was i became dla zastrzeżonych pól.

EspoCRM w wersji od 4.0.0 do 10.0.7 zawiera podatność niewłaściwej kontroli dostępu, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na odczyt zastrzeżonych wartości emailAddress poprzez API wyszukiwania w książce adresowej. Użytkownicy z dostępem do rekordu mogą zapytać książkę adresową, aby uzyskać adresy e-mail, nawet gdy Role ograniczają pole emailAddress.

EspoCRM przed wersją 10.0.7 zawiera podatność typu insecure direct object reference, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom z dostępem do zakresu Import na odczyt załączników innych użytkowników poprzez podanie obcego attachmentId do endpointu Import. Atakujący mogą utworzyć rekord Import odwołujący się do znanego identyfikatora załącznika, a następnie wywołać endpoint eksportu błędów, aby skopiować wiersze źródłowe do własnego pliku CSV do pobrania.

NLTK w wersjach do 3.10.3 zawiera podatność przechodzenia ścieżki w WekaClassifier, która pozwala atakującym na obejście zabezpieczenia nltk.pathsec poprzez dostarczenie niezwalidowanych ścieżek modeli. Atakujący kontrolujący argument model_filename lub model mogą zmusić JVM weka do zapisu plików poprzez -d lub sondowania plików poprzez -l poza dozwolonymi katalogami danych.

Hono w wersji od 4.12.4 do 4.13.11 zawiera podatność obejścia middleware w serveStatic, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym pominąć middleware prefiksu poprzez wykorzystanie podwójnego dekodowania ścieżki. Atakujący mogą wysyłać zniekształcone ścieżki z kodowaniem procentowym, które router dopasowuje w formie zakodowanej, docierając do plików statycznych bez uruchomienia kontroli uwierzytelniania.

Parse Server w wersji od 5.4.0 do 8.6.96 oraz od 9.0.0 do 9.10.2-alpha.5 współdzieli stan transakcyjny partii między równoczesnymi żądaniami, pozwalając żądaniu transakcyjnemu dowolnego klienta zakłócać zapisy do bazy danych innych klientów. W przypadku PostgreSQL lub zestawów replik i klastrów shardowanych MongoDB potwierdzone zapisy innych klientów są wycofywane, jeśli partia zawiedzie, a transakcje PostgreSQL mogą pozostać otwarte bezterminowo, powodując niepowodzenie kolejnych zapisów.

FreeRDP w wersji od 3.0.0 do 3.32.0 zawiera podatność niewystarczającej ochrony poświadczeń, w której opcja /restricted-admin nie tłumi delegowania poświadczeń CredSSP, wysyłając hasło w postaci czystego tekstu do serwera RDP. Przejęty lub będący w środku ataku host docelowy może zdekodować TSPasswordCreds i Client Info PDU, aby uzyskać możliwe do ponownego użycia wartości administracyjnej domeny, nazwy użytkownika i hasła.

Klient FreeRDP w wersji od 3.0.0 do 3.32.0 nie sprawdza wybranego przez serwer protokołu PROTOCOL_RDSTLS lub PROTOCOL_HYBRID_EX względem zestawu włączonych protokołów w nego_process_negotiation_response(), co pozwala na obniżenie poziomu protokołu bezpieczeństwa. Złośliwy serwer lub atakujący w środku może wybrać RDSTLS, aby obejść przypięcie /sec:nla, zakończyć uwierzytelnianie z zerowym plikiem cookie i otrzymać hasło użytkownika w postaci czystego tekstu w Client Info PDU.

FreeRDP w wersji od 3.17.1 do 3.32.0 zawiera podatność przepełnienia bufora sterty (heap buffer over-read) w DynvcTrackerHandleCreateBack obsługi kanału freerdp-proxy DRDYNVC, która pozwala złośliwym serwerom RDP na odczyt pamięci sterty poza granicami. Atakujący mogą wysłać CREATE_REQUEST_PDU, którego nazwa kanału nie zawiera bajtu NUL, powodując nieograniczony odczyt snprintf, który wycieka pamięć do logów proxy lub powoduje awarię procesu.

FreeRDP w wersjach od 3.0.0 do 3.32.0 zawiera podatność typu heap out-of-bounds read. Złośliwy RD Gateway może ustawić MsgBytes znacznie większe niż ActualCount w komunikatach consent lub service, co powoduje odczyt poza zaalokowanym buforem podczas konwersji UTF-8 i awarię klienta.

FreeRDP w wersjach od 3.0.0 do 3.32.0 zawiera niewłaściwe ograniczenie liczby prób uwierzytelnienia w implementacji wirtualnej karty inteligentnej GIDS, gdzie licznik ponownych prób PIN jest przechowywany per uchwyt. Złośliwy serwer RDP może wyczerpać licznik za pomocą VERIFY APDU, a następnie zresetować próby nowym SCardConnect, umożliwiając nieograniczone brute-force PIN-u.

FreeRDP w wersjach od 3.0.0 do 3.32.0 zawiera podatność ujawnienia niezainicjalizowanej pamięci w funkcji smartcard_Transmit_Call. Złośliwy serwer RDP może wysłać żądanie SCardTransmit z nieprawidłowym uchwytem karty i niezerową długością odbioru, powodując serializację do 66 560 bajtów niezainicjalizowanej pamięci sterty.

FreeRDP w wersjach od 3.20.1 do 3.32.0 zawiera podatność niekontrolowanej alokacji zasobów. Złośliwy serwer RDP może wysłać żądanie IRP_MJ_READ z Length 0xffffffff, powodując alokację około 4 GiB wyzerowanej pamięci w kompilacjach 64-bitowych lub niedostatecznie zarezerwowany bufor w kompilacjach 32-bitowych.

FreeRDP w wersjach od 3.11.0 do 3.32.0 nie sprawdza, czy szerokości regionów AVC444 i AVC444v2 są parzyste przed konwersją YUV444. Nieparzysta szerokość prowadzi do asercji i przerwania działania klienta po negocjacji RDPGFX AVC444.