Katalog podatności CVE

CakePHP Queue to biblioteka kolejkowa zgodna z queue-interop. Od wersji 0.1.11 do 2.3.1, metoda QueueManager::getUniqueId() generuje identyfikatory dla zadań z włączoną opcją shouldBeUnique na podstawie klasy, metody i parametrów, ale sortowanie wartości parametrów pomija klucze tablic asocjacyjnych. Nieuwierzytelniony atakujący, który może wpływać na parametry zadań, może przesłać semantycznie różne dane, które generują ten sam identyfikator, co powoduje odrzucanie prawidłowych zadań jako duplikatów. Problem naprawiono w wersji 2.3.1.

NLTK przed wersją 3.10.3 zawiera podatność na regular expression denial of service w Pl196xCorpusReader. Atakujący może dostarczyć złośliwe bloki TEI z wieloma niepasującymi tagami otwierającymi, powodując nadmierne zużycie CPU.

NLTK przed wersją 3.10.3 zawiera podatność na wyczerpanie CPU w XMLCorpusView._read_xml_fragment(). Atakujący może dostarczyć złośliwe pliki XML, powodując poważne zużycie procesora i DoS.

openssl_encrypt przed wersją 1.4.9 ma dwie słabości w funkcji przenośnego dysku USB. Weryfikacja integralności nie wykrywa plików dodanych poza manifestem, a stała sól KDF umożliwia ataki rainbow table.

openssl_encrypt (pakiet pip openssl-encrypt) w wersjach do 1.4.8 nie usuwa tokena bearer keyservera przekazanego jako argument pozycyjny do 'keyserver set-token' w zrzucie argumentów --debug, ponieważ sanitize_argv_for_debug nie go oczyszcza. W rezultacie token jest drukowany jawnym tekstem na stderr przy użyciu --debug (nawet bez --unsafe-show-secrets), utrwalając poświadczenia w logach i historii terminala. Naprawiono w wersji 1.4.9.

openssl_encrypt w wersjach przed 1.4.9 nie oczyszcza znaków sterujących terminala w metadanych plików drukowanych przez polecenie info. Atakujący mogą tworzyć złośliwe pliki zawierające sekwencje ucieczki, aby przemalować wyjście terminala i sfałszować informacje weryfikacyjne wyświetlane użytkownikom.

openssl_encrypt w wersjach przed 1.4.9 nie poprawnie escapuje wartości key_id kontrolowanych przez atakującego, drukowanych na stderr podczas automatycznego wykrywania odszyfrowania. Atakujący mogą tworzyć zaszyfrowane pliki ze złośliwym key_id zawierającym sekwencje ucieczki, aby przemalować wyjście terminala i sfałszować bloki weryfikacji autentyczności.

openssl-encrypt (pakiet pip, wersje do 1.4.8) nie oczyszcza nazw plików odczytywanych z niezaufanych danych dysku (poza uwierzytelnionym manifestem AES-GCM) przed wydrukowaniem ich w danych wyjściowych polecenia verify-usb. Atakujący może umieścić nazwy plików zawierające bajty sterujące ruchem kursora i kasowaniem linii, które przemalowują sfałszowany werdykt PASSED na ekranie, maskując rzeczywiste wykrycie manipulacji. Naprawiono w wersji 1.4.9 przez przekierowanie nazw pochodzących z dysku przez sanitize_for_display().

openssl_encrypt w wersjach przed 1.4.9 nie oczyszcza metadanych slotów odzyskiwania w graficznym interfejsie użytkownika, co pozwala atakującym wstrzykiwać znaki sterujące i separatory linii do okna potwierdzenia nieodwracalnego usunięcia. Atakujący mogą tworzyć zaszyfrowane pliki ze złośliwymi identyfikatorami slotów zawierającymi nadpisania dwukierunkowe lub znaki separatora linii, aby sfałszować tekst ostrzeżenia i oszukać użytkowników podczas operacji usuwania plików.

Serwer Dash MCP był związany z adresem loopback, ale nigdy nie sprawdzał nazwy hosta, którą podało żądanie. src/mcp_server_dash.py skonstruował serwer dla trybu sieciowego z interfejsem ograniczonym do loopback i bez ustawień bezpieczeństwa transportu, więc nazwa, która została wskazana na adres loopback, nadal docierała do nasłuchującego, niosąc nazwę hosta atakującego. Strona w przeglądarce odwiedzającego mogła zatem sterować lokalnym serwerem i wywoływać jego narzędzia wyszukiwania firm i szczegółów plików przy użyciu poświadczeń Dropbox, które posiada serwer. Tylko tryb sieciowy był osiągalny w ten sposób; tryb standardowego wejścia nie. Poprawka dostarcza ustawienia bezpieczeństwa transportu, które umożliwiają sprawdzanie hosta i zezwalają tylko na nazwę i port loopback, odrzucając inne hosty przed uruchomieniem narzędzia. Repozytorium nie publikuje wersji, więc dotknięty zakres to commit poprzedzający poprawkę.

Dool w wersjach do 1.3.8 jest podatny na podążanie za dowiązaniami symbolicznymi, gdy używana jest flaga "--devel", ponieważ aplikacja otwiera plik dziennika bez flagi "O_NOFOLLOW". Lokalny atakujący może wykorzystać to, tworząc dowiązanie symboliczne w oczekiwanej ścieżce pliku dziennika wskazujące na wrażliwy plik, powodując, że dool obetnie i nadpisze docelowy plik danymi dziennika, co jest szczególnie groźne, jeśli dool jest uruchamiany z podwyższonymi uprawnieniami. Problem został rozwiązany przez pull request #116.

HCL IntelliOps Event Management (IEM) jest dotknięty podatnością na współbieżność sesji administratora. Może ona pozwalać na pozostawanie sesji użytkownika aktywnych po wylogowaniu lub usunięciu sesji.

Wtyczka CMP dla WordPressa przed wersją 4.1.18 nie sanityzuje i nie escapuje wartości ustawień przed wyświetleniem jej na stronie coming-soon, co pozwala użytkownikom z rolą Edytora (gdy administrator przyznał Edytorowi dostęp do kontrolek paska administracyjnego wtyczki CMP) na wstrzyknięcie dowolnych skryptów webowych, które wykonują się, gdy odwiedzający zobaczy stronę.

Binarka HCL BigFix Quantum Risk Analyzer nie posiada kilku krytycznych, standardowych zabezpieczeń, co może pozwolić atakującemu na spowodowanie przepełnienia bufora na stosie.

HCL Connections jest podatny na atak typu Server-Side Request Forgery (SSRF) w przypadku naruszenia wewnętrznego serwera, co może pozwolić atakującemu na wysyłanie nieautoryzowanych żądań w określonych scenariuszach, prowadząc do ujawnienia informacji lub obejścia zabezpieczeń.

HCL BigFix Quantum Risk Analyzer posiada proces walidacji, który zwraca zbyt szczegółowe komunikaty błędów przy nieprawidłowych danych wejściowych, co może pozwolić atakującemu na skuteczniejszy rekonesans i dostrojenie zautomatyzowanych narzędzi fuzzingowych.

Weblate przed wersją 2026.8 pozwala użytkownikowi z uprawnieniami do zarządzania adresami URL repozytoriów komponentów na przeprowadzenie ataku SSRF na usługi wewnętrzne przez DNS rebinding podczas operacji VCS. Walidacja hosta opiera się na pierwszym rozwiązaniu DNS, ale klienci VCS wykonują osobne zapytanie, co pozwala na przekierowanie na adres wewnętrzny.

Weblate przed wersją 2026.8 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi na zmianę głównego adresu e-mail konta przez żądania PUT lub PATCH do /api/users/{username}/ bez weryfikacji nowego adresu, co umożliwia późniejsze przyjęcie zaproszenia do zespołu bez dostępu do skrzynki odbiorczej.

Profil Apple generowany dla konta Apple Mail, Kalendarz i Kontakty do synchronizacji z HCL Traveler wymaga osadzenia nazwy logowania i adresu e-mail. Wartości te nie mogą być później zmienione, a strona generowania profilu odzwierciedla je w profilu. Atakujący może zaatakować tylko własne urządzenie, ale HCL Traveler powinien sprawdzać, czy wartości są zgodne z wpisem w katalogu Domino dla uwierzytelnionego użytkownika.

Reactor Netty w określonych scenariuszach z wieloma klientami o różnych konfiguracjach resolvera DNS może nieprawidłowo ponownie używać wcześniej skonfigurowanego resolvera DNS. Dotyczy wersji 1.3.0-1.3.6, 1.1.0-1.2.18 oraz 1.0.52 i wcześniejszych.