Katalog podatności CVE

ImageMagick w wersjach przed 7.1.2-15 oraz 6.9.13-40 zawiera podatność typu use-after-free w kodzie meta. W przypadku niepowodzenia alokacji pamięci, jeden bajt jest zapisywany do nieaktualnego wskaźnika, co może prowadzić do awarii usługi.

W OpenSSH znaleziono usterkę polegającą na odczycie poza dozwolonym obszarem sterty podczas czyszczenia wskaźników GSSAPI, gdy tablica auth-indicators nie zawiera końcowego NULL-a. Zdalny atakujący, przy specyficznej konfiguracji z uwierzytelnianiem GSSAPI i środowiskiem Kerberos, może wykorzystać tę podatność do spowodowania awarii ścieżki uwierzytelniania SSH, co prowadzi do odmowy usługi (DoS).

Podatność w bibliotece pypdf przed wersją 6.12.2 pozwala atakującemu na stworzenie pliku PDF, który powoduje długi czas przetwarzania. Wymaga to dostępu do strumienia wykorzystującego filtr /FlateDecode z predyktorem PNG.

Net::IMAP w Ruby przed wersjami 0.6.5 i 0.5.15 ma podatność, która pozwala na wstrzyknięcie dodatkowych poleceń przez atakującego. Wykorzystując nieprawidłowo walidowane argumenty, atakujący może zmusić pierwsze polecenie do oczekiwania na zakończenie innego polecenia.

Błąd w agencie HTTP Node.js może spowodować, że klient zaakceptuje odpowiedź wysłaną przed wysłaniem żądania. Podatność dotyczy wszystkich wspieranych linii wydań: Node.js 22, Node.js 24 i Node.js 26.

React Router w wersjach od 7.12.0 do 7.15.1 miał niewystarczające kontrole CSRF w trybie Framework Mode, które działały na żądania POST, ale były omijane w przypadku żądań PUT/PATCH/DELETE. Ta podatność została naprawiona w wersji 7.15.1.

W Starlette przed wersją 1.3.0 ścieżka żądania HTTP nie jest walidowana przed użyciem do rekonstrukcji request.url. Ponieważ request.url jest odtwarzane przez konkatenację {scheme}://{host}{path} i ponowne parsowanie wyniku, ścieżka nie zaczynająca się od / (np. @google.com) przesuwa granicę autorytetu podczas ponownego parsowania, przez co request.url.hostname i request.url.netloc stają się kontrolowane przez atakującego.

W bibliotece Python-Multipart przed wersją 0.0.31 funkcja parse_form() nie walidowała nagłówka Content-Length przed użyciem go do ograniczenia odczytu treści żądania. Ujemna wartość Content-Length powodowała odczyt całego ciała żądania do pamięci zamiast w stałych fragmentach.

Python-Multipart przed wersją 0.0.30 błędnie traktował średnik (;) jako separator pól w ciałach żądań typu application/x-www-form-urlencoded, podczas gdy standard WHATWG i nowoczesne przeglądarki uznają tylko znak &. Ta różnica w parsowaniu umożliwia atakującemu przemycenie dodatkowych pól formularza obok komponentu sprawdzającego ciało żądania.

Podatność w bibliotece Python-Multipart przed wersją 0.0.30 polega na tym, że funkcja parse_options_header dekoduje nagłówki Content-Disposition i Content-Type z użyciem RFC 2231/5987, co pozwala na przemycenie alternatywnej nazwy pola lub pliku (filename*) w formacie multipart/form-data. Atakujący może wykorzystać różnice w interpretacji tych nagłówków między komponentami bezpieczeństwa (WAF, proxy) a backendem, aby ominąć inspekcję.

Babel to kompilator do pisania nowoczesnego JavaScript. Przed wersjami 8.0.0-rc.6 i 7.29.6, @babel/core był podatny na odczyt dowolnego pliku przez komentarz sourceMappingURL. Użycie @babel/core do kompilacji złośliwie spreparowanego kodu może pozwolić atakującemu na odczyt dowolnej mapy źródłowej z systemu, na którym działa Babel, jeśli atakujący kontroluje wejściowy kod źródłowy, może odczytać wyjściowy kod źródłowy i zna ścieżkę pliku mapy źródłowej, który chce odczytać.

IBM Datacap 9.1.7, 9.1.8 i 9.1.9 oraz IBM Datacap Navigator 9.1.7, 9.1.8 i 9.1.9 ujawniają zasoby lub funkcjonalności, które nie są powiązane w interfejsie użytkownika, ale są dostępne przez bezpośrednie żądanie URL, omijając zamierzone mechanizmy kontroli dostępu.

Podatność w Mattermost w wersjach 11.7.x <= 11.7.0 oraz 10.11.x <= 10.11.17 wynika z braku walidacji kont botów podczas degradowania użytkowników do roli gościa. Umożliwia to administratorowi o niższych uprawnieniach obniżenie poziomu dowolnego konta bota za pomocą standardowego API do degradacji użytkownika.

Wersje Mattermost 11.7.x do 11.7.0 oraz 10.11.x do 10.11.17 nie egzekwują kontroli uprawnień specyficznych dla botów na końcowym punkcie aktywności użytkownika. Umożliwia to Menedżerowi Użytkowników z dostępem do zarządzania użytkownikami, ale bez dostępu do Integracji, dezaktywację kont botów za pomocą punktu końcowego PUT /api/v4/users/{id}/active.

Występuje podatność na wstrzykiwanie HTML w powiadomieniach webhook Google Chat wysyłanych przez Thinkst Applied Research Canarytokens, co umożliwia manipulację interfejsem w Google Chat. Atakujący może wprowadzać ograniczoną zawartość HTML, w tym linki.

W komponencie Autobrowse Trace Artifact Handler w Browserbase Skills do wersji 20260526 wykryto lukę bezpieczeństwa. Nieznana funkcja ustawia nieprawidłowe domyślne uprawnienia, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu. Atak wymaga lokalnego dostępu, a exploit został opublikowany.

W Radware Cyber Controller do wersji 10.11.0 wykryto podatność, która dotyczy nieznanej części komponentu generowania raportów HTML. Manipulacja prowadzi do wstrzyknięcia HTML, co umożliwia zdalne wykorzystanie ataku.

Podatność w ImageMagick przed wersją 7.1.2-15 (oraz 6.x przed 6.9.13-40) powoduje odczyt poza dozwolonym obszarem sterty w pętli DecodeImage kodera PCD. Specjalnie spreparowany plik PCD może wywołać jednobajtowy odczyt poza stertą podczas dekodowania obrazu, prowadząc do odmowy usługi i potencjalnego ujawnienia sąsiedniego bajtu sterty.

Podatność w ImageMagick przed wersjami 7.1.2-15 i 6.9.13-40 polega na przepełnieniu liczby całkowitej w ścieżce dekodowania RLE formatu PSB (PSD v2) w funkcji ReadPSDChannelRLE w pliku coders/psd.c. Na systemach 32-bitowych prowadzi to do odczytu poza dozwolonym obszarem sterty, co może skutkować ujawnieniem informacji lub awarią programu.

GNU Savannah Administration Savane w wersji do 3.17 wykorzystuje nieufne dane w procesie autoryzacji, co może prowadzić do nieautoryzowanego dostępu.