Katalog podatności CVE

W GetSimple CMS CE przed wersją 1.5 procedura aktualizacji w UpdateCE.php pobiera archiwum ZIP i rozpakowuje je do katalogu webroot bez walidacji typów plików i ścieżek. Ponieważ pliki PHP są zapisywane w dostępnym z sieci katalogu, atakujący, który spowoduje przetworzenie złośliwego archiwum, może uzyskać zdalne wykonanie kodu jako użytkownik serwera. Nazwy wpisów są używane niebezpiecznie, co umożliwia path traversal (../) do zapisu plików poza katalogiem docelowym.

GetSimple CMS CE w wersji 3.3.22 pozwala na dostęp do punktu końcowego resetowania hasła bez uwierzytelniania. Po zgłoszeniu żądania resetu dla istniejącego użytkownika aplikacja generuje nowe hasło tymczasowe i natychmiast zapisuje jego hash jako nowe hasło użytkownika. Hasło tymczasowe jest generowane za pomocą PHP rand() z ziarnem microtime(), a ponieważ ziarno jest oparte na czasie i ma ograniczoną przestrzeń wyszukiwania, atakujący może generować kandydatów na hasło resetu i testować ich online, ponieważ logowanie administratora nie wymusza ograniczania szybkości ani blokady konta.

W Teledyne FLIR Aware2 wersje do 6.9.0.2 przesyłają dane w postaci jawnego tekstu w głównych punktach kontroli. Zdalny, nieuwierzytelniony atakujący może przechwycić, porwać lub modyfikować ruch sesyjny robotów PackBot poprzez sniffing lub przejęcie ruchu sieciowego.

Aplikacja Cadmos LTI (cadmos.eummena.io) miała włączony tryb debugowania Laravel (APP_DEBUG=true, APP_ENV=local) w publicznie dostępnym środowisku. Nieuwierzytelniony atakujący może wysłać żądanie GET i wywołać nieobsłużony wyjątek, co powoduje ujawnienie całego środowiska serwera, w tym wszystkich zmiennych konfiguracyjnych .env, w postaci jawnego tekstu. Naprawiono do 2026-09-02.

DHIS2 w wersjach od 2.42.0 do przed 2.42.5.1 oraz od 2.43.0 do przed 2.43.0.1 jest podatny na zdalne wykonanie kodu (RCE) poprzez niebezpieczną deserializację Java. Problem został naprawiony w wersjach 2.42.5.1, 2.43.0.1 i 2.44.

Authlib w wersji 1.7.2 i niższych zawiera podatność, w której metadane JSON discovery są buforowane bez walidacji lub powiązania z originem issuera. Pozwala to zatrutemu discovery response na zastąpienie wszystkich wartości endpointów wartościami kontrolowanymi przez atakującego, zamiast URL endpointów współdzielących origin ze skonfigurowanym URL metadanych serwera.

Capacitor w wersjach od 6.0.0 do 6.2.2, 7.6.9, 8.3.5, 8.4.3 i 8.5.1 ma podatność w mechanizmie nawigacji WebView na Androidzie i iOS: walidacja adresu URL sprawdza host i schemat, ale nie ścieżkę. Ofiara, która aktywuje niezaufany link, może nawigować ramkę do /_capacitor_http_interceptor_. Proxy może pobrać wybrany przez atakującego URL i zwrócić odpowiedź jako dokument w originie aplikacji, co pozwala skryptom w tej odpowiedzi na dostęp do storage, ciasteczek i pluginów Capacitor. Aplikacje pozostają podatne nawet gdy CapacitorHttp jest wyłączony, ponieważ podatne wersje serwują ścieżkę proxy niezależnie od tego ustawienia. Poprawiono w wersjach 6.2.2, 7.6.9, 8.3.5, 8.4.3 i 8.5.1.

W Foreman występuje luka pozwalająca uwierzytelnionemu użytkownikowi z niskimi uprawnieniami Viewer na nieautoryzowane ujawnienie informacji poprzez wysyłanie żądań do punktów końcowych podglądu szablonów. Użytkownik może uzyskać dostęp do wrażliwych danych, takich jak hasła roota hostów. W niezabezpieczonych konfiguracjach z wyłączonym Safemode może również wykonać dowolne polecenia jako konto systemowe Foreman.

W Foreman występuje luka pozwalająca uwierzytelnionemu atakującemu z niskimi uprawnieniami na zdalne wykonanie kodu (RCE) poprzez obejście sandboxa Safemode w silniku szablonów. Z powodu nieprawidłowej obsługi delegowanych metod atakujący może dodać nieautoryzowane funkcje do listy dozwolonych, co umożliwia uruchomienie dowolnych poleceń na serwerze.

W module mod_ssl serwera Apache HTTP Server od wersji 2.4.0 do 2.4.68 występuje nieprawidłowe zarządzanie uprawnieniami w wyrażeniach SSLRequire i związanych z plikami. Może to prowadzić do nieautoryzowanego dostępu.

W module mod_http2 serwera Apache HTTP Server od wersji 2.4.0 do 2.4.68 występuje podatność Use After Free (użycie po zwolnieniu) poprzez współdzielony bufor session->bbtmp i ponowne wejście (re-entrancy).

W module mod_rewrite serwera Apache HTTP Server od wersji 2.4.0 do 2.4.68 występuje podatność Use After Free (użycie po zwolnieniu) podczas korzystania z lookahead (%{LA-U:HTTP:...}).

Narzędzie Classroom 50 w wersjach przed 1.11.0 podczas wykonywania `gh teacher download` klonuje repozytoria zadań studentów, a następnie zapisuje artefakty autograde (`result.json` i `results.json`) do sklonowanego katalogu. Zapis podążał za dowiązaniami symbolicznymi, więc student, który zatwierdził `result.json` lub `results.json` jako symlink, mógł przekierować zapis nauczyciela do dowolnej ścieżki (np. `~/.zshrc`, `~/.ssh/authorized_keys`, plik cron lub hook gita), a zapisywane dane były kontrolowane przez atakującego. Prowadzi to do dowolnego zapisu plików i wykonania kodu z uprawnieniami nauczyciela, którego token `gh` ma uprawnienia `admin:org`, `repo` i `workflow` w całej organizacji.

Fortra Core Privileged Access Manager (BoKS) zawiera podatność przepełnienia bufora na stosie w komponencie boks_autoregisterd. Zdalny atakujący z dostępem sieciowym do usługi autoregistracji może wywołać uszkodzenie pamięci podczas przetwarzania odpowiedzi klienta.

Fortra BoKS Manager zawiera podatność na wstrzyknięcie poleceń w komponencie crlserver. Uwierzytelniony użytkownik uprawniony do dodawania adresów URL list CRL przez BCC, API WSI REST/SOAP lub interfejs wiersza poleceń cacrl może spowodować, że podstawienie poleceń powłoki zostanie przetworzone przez crlserver jako root na BoKS Master.

Wtyczka WordPress File Upload w wersjach do 5.1.10 włącznie zawiera podatność na wstrzyknięcie SQL, którą może wykorzystać nieuwierzytelniony atakujący.

Wtyczka Authorizer w wersjach do 3.15.3 włącznie zawiera podatność na eskalację uprawnień, którą może wykorzystać nieuwierzytelniony atakujący.

W środowiskach korzystających z zarządzania keytab w BoKS podatne wersje boks_keytabmd generują hasła kont usług Active Directory na podstawie przewidywalnej sekwencji pseudolosowej z ziarnem opartym na bieżącym znaczniku czasu Uniksa. Atakujący znający nazwę service principal i mogący oszacować czas zmiany hasła może odtworzyć ograniczony zbiór kandydatów i zweryfikować je offline.

Fleet przed wersją 4.87.0 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania w API urządzeń, która akceptuje nazwy hostów i numery seryjne sprzętu jako tokeny uwierzytelniające oprócz identyfikatorów UUID urządzeń. Nieuwierzytelnieni atakujący, którzy znają lub zgadną te niejawne identyfikatory, mogą uwierzytelnić się jako hosty iOS/iPadOS, aby odczytać dane urządzenia i wywołać akcje na urządzeniu, w tym instalację oprogramowania i migrację MDM.