Katalog podatności CVE

Podatność w funkcji uwierzytelniania certyfikatów IKEv2 w oprogramowaniu Cisco Secure Firewall ASA i FTD umożliwia nieuwierzytelnionemu, zdalnemu atakującemu spowodowanie nieoczekiwanego przeładowania urządzenia. Wynika to z błędu logicznego podczas fazy uwierzytelniania certyfikatu w ustanawianiu połączenia IKEv2.

Podatność w Cisco ISE umożliwia nieuwierzytelnionemu, zdalnemu atakującemu przeprowadzenie ataków SQL injection na urządzeniu. Wynika to z nieprawidłowej walidacji danych wejściowych użytkownika.

Podatność w implementacji EIGRP w oprogramowaniu Cisco Secure Firewall ASA i FTD umożliwia nieuwierzytelnionemu, sąsiadującemu atakującemu spowodowanie nieoczekiwanego przeładowania urządzenia, co prowadzi do warunku DoS. Wynika to z nieprawidłowego zarządzania zasobami podczas obsługi komunikatów aktualizacji EIGRP.

Podatność w procesie ograniczania szybkości dla komunikatu syslog 419002 w oprogramowaniu Cisco Secure Firewall ASA i FTD umożliwia nieuwierzytelnionemu, zdalnemu atakującemu spowodowanie wysokiego zużycia CPU, co prowadzi do warunku DoS. Wynika to z nieprawidłowego ograniczania szybkości dla tego komunikatu.

Podatność w implementacji TLS 1.3 w oprogramowaniu Cisco Secure Firewall Threat Defense (FTD) wynika z niewłaściwego zarządzania buforem podczas nawiązywania połączenia TLS 1.3. Nieuwierzytelniony zdalny atakujący może wysłać spreparowany pakiet TLS 1.3 przez nasłuchujące gniazdo TLS 1.3, powodując awarię procesu LINA i nieoczekiwany restart urządzenia (DoS).

Firmware DD-WRT wdrożony na sprzęcie TP-Link TL-WR740N v1–v4 przechowuje poufne poświadczenia uwierzytelniające w postaci jawnej w pamięci nieulotnej. Ujawnione dane obejmują prywatne klucze SSH, hasła dynamicznego DNS, poświadczenia powiadomień e-mail oraz hasła administracyjne, które można odczytać ze zrzutu SPI flash przy fizycznym dostępie do urządzenia.

HP zidentyfikowało potencjalne luki bezpieczeństwa w oprogramowaniu HP Advance, które w określonych warunkach mogą umożliwić podniesienie uprawnień, zdalne wykonanie kodu lub zapis dowolnych plików. Podatność dotyczy serwera HP Advance hostującego to oprogramowanie.

Apache NiFi Registry w wersjach od 0.4.0 do 2.11.0 jest podatny na manipulację ścieżkami podczas przechowywania zawartości pakietów rozszerzeń przy użyciu współrzędnych group, artifact i version z przesłanych manifestów NAR. Domyślny dostawca trwałości plików używał tych współrzędnych jako komponentów ścieżki bez odrzucania nazw katalogów nadrzędnych, a sprawdzenie zawierania ścieżki porównywało nieznormlizowaną ścieżkę. Uwierzytelniony użytkownik uprawniony do zapisu i usuwania pakietów w buckecie może przesłać NAR ze spreparowanym manifestem, powodując operacje na systemie plików poza katalogiem trwałości.

Tanium rozwiązał podatność typu SQL injection w module Threat Response. Szczegóły techniczne nie zostały podane w opisie.

Tanium rozwiązał podatność typu SQL injection w module Asset. Szczegóły techniczne nie zostały podane w opisie.

Tanium rozwiązał podatność typu SQL injection w module Asset. Szczegóły techniczne nie zostały podane w opisie.

Nieprawidłowa walidacja unikalności identyfikatora poda w aws-network-policy-agent w Amazon EKS Network Policy Agent przed wersją v1.4.0 może pozwolić uwierzytelnionemu zdalnemu użytkownikowi na obejście egzekwowania NetworkPolicy na współlokowanych podach w innych przestrzeniach nazw poprzez spreparowane nazwy podów i przestrzeni nazw powodujące kolizje identyfikatorów podów.

Apache NiFi 2.11.0 udostępnia metody REST API do migracji zawartości wersjonowanej grupy procesów do Connectora, które autoryzują żądania wyłącznie względem docelowego Connectora, bez sprawdzania uprawnień do zaangażowanych grup procesów. Uwierzytelniony użytkownik z prawem odczytu Connectora może wyliczyć identyfikatory, nazwy i szczegóły rejestru przepływów grup procesów poza zakresem jego uprawnień, a użytkownik z prawem zapisu może zmigrować grupę procesów bez uprawnień do niej.

Zdalny atakujący może wywołać nadmierne zużycie zasobów, dostarczając specjalnie spreparowane parametry żądania, co potencjalnie prowadzi do odmowy usługi. Starsze, nieobsługiwane wersje również mogą być podatne.

Apache NiFi 2.11.0 wyłączył obsługę żądań HTTP z kodowaniem gzip dla REST API i odrzucał żądania zawierające standardowy nagłówek Content-Encoding wskazujący gzip. Filtr egzekwujący w frameworku nie sprawdzał jednak wielu wystąpień nagłówka Content-Encoding ani niestandardowych identyfikatorów kodowania gzip, co pozwalało złośliwemu klientowi wysyłać spreparowane żądania powodujące nadmierne zużycie pamięci.

W ramach wewnętrznego przeglądu bezpieczeństwa zespół Cisco Nexus Dashboard przeprowadził kompleksową analizę, która zaowocowała wydaniem poprawek utwardzających oprogramowanie. Podatności oznaczone CVE-2026-20361 dotyczą problemów typu SQL injection zaklasyfikowanych w CWE-89.

SigNoz w wersjach od 0.88.0 do 0.141.0 nie stosuje wrapperów autoryzacyjnych do punktów końcowych analityki trace-funnel w handlerze HTTP. Nieuwierzytelnieni atakujący mogą przesyłać dowolne definicje lejków, aby uzyskać analitykę śledzenia, w tym identyfikatory, czasy trwania, liczby spanów, topologię usług i aktywność błędów, bez poświadczeń.

Skipper to router HTTP i odwrotny serwer proxy do kompozycji usług. Przed wersją 0.27.37 filtr opaAuthorizeRequestWithBody może autoryzować zbyt duże żądanie po tym, jak Skipper obcina treść prezentowaną Open Policy Agent, ponieważ sygnał input.truncated_body jest wyprowadzany z Content-Length, a nie z rzeczywistego wyniku odczytu. W filters/openpolicyagent/openpolicyagent.go, ExtractHttpBodyOptionally obcina treści do maxBodyBytes, podczas gdy filters/openpolicyagent/internal/envoy/skipperadapter.go kopiuje nagłówki żądania bez dodawania wartości Content-Length odzwierciedlającej obcięcie. Dla żądania HTTP/1.1 używającego Transfer-Encoding: chunked lub żądania HTTP/2 bez Content-Length, polityka sprawdzająca treść, która stosuje wcześniejszą łagodzenie i zezwala na input.truncated_body równe false, może ocenić tylko obcięty prefiks, zezwolić na żądanie, a następnie przekazać pełne zbyt duże treści do chronionego upstreamu. Ten problem rezydualny jest odrębny od CVE-2026-50197. Problem został naprawiony w wersji 0.27.37.

CoreDNS to serwer DNS napisany w Go. Przed wersją 1.14.7, nasłuchy DNS-over-HTTPS, DNS-over-HTTP/3, DNS-over-QUIC i DNS-over-gRPC w plugin/pkg/doh/doh.go, core/dnsserver/server_quic.go i core/dnsserver/server_grpc.go wywołują dns.Msg.Unpack bez polityki żądań dns.DefaultMsgAcceptFunc używanej przez UDP, TCP i DNS-over-TLS. Nieuwierzytelniony klient może wysłać aktualizację RFC 2136, którą plugin proxy lub forward przekazuje bez zmian do aktualizowalnego upstreamu. Jeśli ten upstream ufa adresowi źródłowemu lub połączeniu CoreDNS i nie wymaga nieznanego atakującemu end-to-end TSIG, żądanie wydaje się pochodzić z CoreDNS i może dodawać, zastępować lub usuwać rekordy DNS, przekierowywać ruch, przejmować nazwy, zmieniać routing poczty lub zakłócać strefę zapisywalną. Problem został naprawiony w wersji 1.14.7.

CoreDNS to serwer DNS napisany w Go. Przed wersją 1.14.7, ścieżki żądań DNS-over-HTTPS, DNS-over-HTTP/3, DNS-over-QUIC i DNS-over-gRPC w plugin/pkg/doh/doh.go, core/dnsserver/server_quic.go i core/dnsserver/server_grpc.go wywołują dns.Msg.Unpack na liczbach sekcji kontrolowanych przez atakującego przed walidacją stałego nagłówka przez dns.DefaultMsgAcceptFunc. Nieuwierzytelniony klient może użyć kompresji nazw DNS i nadmiernych liczb sekcji, aby wzmocnić alokację przed łańcuchem pluginów, więc ograniczanie szybkości na poziomie pluginu nie może zapobiec wyczerpaniu pamięci przez równoczesne żądania i zakończeniu działania CoreDNS. Zwykłe nasłuchy UDP i TCP nie są dotknięte, ponieważ najpierw walidują nagłówek. Problem został naprawiony w wersji 1.14.7.