Katalog podatności CVE

LightGBM do wersji 4.7.0 nie waliduje wartości tablic child i split podczas parsowania modeli tekstowych, umożliwiając atakującym zapis poza granicami pamięci podczas predykcji SHAP. Atakujący mogą przygotować złośliwe pliki modeli z nieprawidłowymi odwołaniami do węzłów, które wywołują zapisy poza granicami pod wybranymi przez atakującego przesunięciami w buforze leaf_depth_ podczas obliczania wkładu cech.

Angel do wersji 3.3.0 deserializuje niezaufany ładunek setAlgoMetrics przy użyciu Kryo bez rejestracji klas ani walidacji listy dozwolonych. Nieuwierzytelnieni atakujący sieciowi mogą tworzyć instancje dowolnych klas lub wyczerpać pamięć koordynatora, wysyłając spreparowane obiekty szeregowane do głównego punktu końcowego RPC.

@refinedev/inferencer do wersji 7.0.0 nie escapuje nazw pól API podczas interpolacji ich do generowanego kodu źródłowego JSX. Atakujący kontrolujący dostawcę danych mogą wstrzyknąć złośliwy JavaScript poprzez spreparowane nazwy właściwości JSON, który wykonuje się w przeglądarce dewelopera podczas renderowania strony Inferencer.

Yeti do wersji 2.11.0 nie waliduje uprawnień wywołującego w punkcie końcowym DELETE /api/v2/rbac/{id}, umożliwiając użytkownikom z dostępem do odczytu usuwanie relacji kontroli dostępu. Atakujący mogą odebrać uprawnienia właścicielowi i trwale zablokować legalnym właścicielom dostęp do obiektów.

Chroma do wersji 1.5.9 nie waliduje segmentów dzierżawcy i bazy danych podczas rozwiązywania kolekcji, umożliwiając uwierzytelnionym atakującym dostęp do kolekcji innych dzierżawców poprzez znajomość identyfikatora kolekcji. Atakujący mogą odczytywać, modyfikować i aktualizować rekordy w obcych kolekcjach, wysyłając żądania pod własną ścieżką dzierżawcy i omijając kontrole autoryzacji.

KnowStreaming do wersji 3.4.1 nie egzekwuje kontroli dostępu opartej na rolach w punktach końcowych REST API, umożliwiając każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi dostęp do chronionej funkcjonalności. Atakujący mogą wywoływać punkty końcowe zarządzania tożsamością, aby tworzyć konta administratorów lub przyznawać sobie uprawnienia administracyjne bez odpowiedniej autoryzacji.

Builder.io Gen2 SDK w wersjach do 5.2.11 i 0.25.13 zawierają podatność prototype pollution w funkcji pomocniczej deep-set, która przetwarza powiązania bloków treści bez walidacji. Atakujący mogą przygotować bloki treści z kluczami powiązań zawierającymi ścieżki __proto__, prototype lub constructor, aby zanieczyścić Object.prototype podczas renderowania, wpływając na wszystkie kolejne obiekty tworzone w procesie, w tym renderowania innych dzierżawców.

Wiki.js do wersji 2.5.314 nie wymaga separatorów ścieżki przy dopasowywaniu reguł stron START i END, co pozwala atakującym na dostęp do stron współdzielących prefiks z autoryzowanymi folderami. Użytkownicy z dostępem do folderu mogą czytać i modyfikować niepowiązane strony o pasującym prefiksie, omijając kontrolę dostępu.

Trigger.dev przed wersją 4.6.0 nie weryfikuje, czy uwierzytelniony użytkownik kontroluje instalację GitHub App przed powiązaniem jej ze swoją organizacją. Atakujący mogą przejąć instalację GitHub App innego użytkownika, odtwarzając pliki cookie stanu i podając sekwencyjne identyfikatory instalacji, uzyskując nieautoryzowany dostęp do repozytoriów ofiary.

Leantime przed wersją 3.9.6 zawiera podatność obejścia autoryzacji w punkcie końcowym instalacji wtyczek HTMX, który nie weryfikuje uprawnień. Uwierzytelnieni użytkownicy o ograniczonych rolach mogą instalować wtyczki z marketplace i kontrolować dowolne właściwości, w tym identyfikator, wersję i klucz licencji, aby wdrożyć złośliwe wtyczki.

Rundeck do wersji 6.2.1 nie autoryzuje prawidłowo parametrów importConfig i importNodesSources w punkcie końcowym importu archiwum projektu. Atakujący posiadający jedynie uprawnienie importu może zastąpić pliki konfiguracyjne projektu, w tym istotne ustawienia bezpieczeństwa, takie jak executery węzłów i ścieżki kluczy SSH, wpływające na wykonywanie zadań.

Pelican Panel w wersjach przed 1.0.0-beta35 egzekwuje uprawnienia zapisu przy starcie wyłącznie poprzez wyłączone kontrolki formularza, a nie sprawdzenia autoryzacji po stronie serwera. Atakujący z uprawnieniem startup.read może spreparować aktualizacje stanu Livewire, aby wywołać callbacki afterStateUpdated i zmodyfikować polecenia startowe, obrazy docker oraz zmienne w celu wykonania dowolnych poleceń w kontenerze.

WebVirtCloud nie weryfikuje prawidłowo flag uprawnień w grantach UserInstance, pozwalając użytkownikom z dostępem tylko do odczytu wykonywać uprzywilejowane akcje. Atakujący z grantami read-only mogą wyłączać maszyny wirtualne, resetować hasła root, instalować klucze SSH i zarządzać obrazami ISO, wykorzystując bramkę get_instance, która sprawdza jedynie istnienie grantu.

PatrowlManager do wersji 1.8.4 zawiera podatność obejścia autoryzacji w punktach końcowych API zdarzeń i alertów, które nie filtrują według właściciela. Uwierzytelnieni atakujący mogą czytać historię zdarzeń platformy, usuwać dowolne zdarzenia i modyfikować alerty należące do innych użytkowników.

Punkty końcowe DocumentAttachmentsRestController i CommentsRestController w metasfresh sprawdzają jedynie, czy wywołujący jest zalogowany, nie egzekwując uprawnień na poziomie rekordu. Atakujący mogą enumerować sekwencyjne identyfikatory dokumentów, aby czytać, zastępować i usuwać załączniki oraz komentarze do rekordów, do których ich rola nie ma dostępu.

CMAK do wersji 3.0.0.6 nie instaluje filtra ochrony przed cross-site request forgery, pozwalając atakującym wykonywać akcje zmieniające stan w imieniu uwierzytelnionych operatorów. Atakujący mogą tworzyć ukryte formularze wysyłane do destrukcyjnych punktów końcowych, takich jak usuwanie tematów i zmiany konfiguracji klastra, wykorzystując poświadczenia HTTP Basic operatora lub cookie play-basic-authentication bez ochrony SameSite.

SafeLine do wersji 9.4.1 wyznacza sekret podpisywania sesji konsoli zarządzania na podstawie generatora math/rand z ziarnem czasowym, co pozwala atakującym odtworzyć klucz offline. Nieuwierzytelnieni zdalni atakujący, którzy potrafią ograniczyć znacznik czasu instalacji, mogą odtworzyć sekret i sfałszować ważne pliki cookie sesji administratora, aby przejąć kontrolę nad chronionymi witrynami.

W BC Security Empire przed wersją 6.7.1 nie jest walidowany parametr nazwy pliku w żądaniach multipart w endpointach uploadu. Uwierzytelniony operator może dzięki temu zapisywać pliki w dowolnych ścieżkach na serwerze C2, wykorzystując sekwencje path traversal do ominięcia ograniczeń katalogu.

Podatność w API Cisco ISE wynika z niewystarczającej walidacji parametrów, które są bezpośrednio wstawiane do zapytania SQL. Uwierzytelniony zdalny atakujący z uprawnieniami administracyjnymi może wysłać spreparowane żądanie zawierające instrukcje SQL i przeprowadzić atak SQL injection na bazę danych.

Podatność w REST API Cisco ISE wynika z niewystarczającej walidacji operacji na plikach. Uwierzytelniony zdalny atakujący z uprawnieniami administracyjnymi może przesłać plik ze spreparowaną ścieżką i zapisać lub skopiować dowolne pliki na urządzeniu.