Katalog podatności CVE

CPSD CryptoPro Secure Disk dla Bitlocker przed wersją 7.7.4 zawiera domyślną politykę TPM PCR, która nie uwzględnia stanu rozruchu systemu. Umożliwia to odpieczętowanie TPM przez niezamierzoną ścieżkę wykonania lub z innej platformy sprzętowej.

Rozszerzenie Joomla SP Page Builder przed wersją 6.8.0 zawiera podatność na nieuwierzytelnione dołączanie dowolnych lokalnych plików PHP. Nieuwierzytelniony atakujący może wykonać include do dowolnych plików PHP dostępnych dla systemu.

CPSD CryptoPro Secure Disk dla Bitlocker przed wersją 7.7.4 nie egzekwuje ochrony polityki IMA w tymczasowych systemach plików, co umożliwia wykonywanie niepodpisanego kodu z tych lokalizacji.

Podatność niewłaściwego uwierzytelniania (CWE-287) w Fortinet FortiWeb w wersjach 8.0.0-8.0.2, 7.6.0-7.6.6, 7.4.0-7.4.11, 7.2.0-7.2.12, 7.0.0-7.0.12 może pozwolić zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu na zalogowanie się do GUI/CLI FortiWeb z losową nazwą użytkownika i hasłem.

Rozszerzenie Joomla Fabrik w wersjach przed 4.6.8 zawiera podatność na nieuwierzytelnione zdalne wykonanie kodu. Atakujący może wykonać dowolny kod, wykorzystując model listfilter w interfejsie użytkownika.

Usługa PROFINET w urządzeniu jest podatna na przepełnienie bufora w domyślnej konfiguracji. Zdalny atakujący bez uwierzytelnienia może wykorzystać tę podatność do ponownego uruchomienia urządzenia lub wykonania dowolnego kodu.

Wtyczka Tablesome Table dla WordPressa (wersje do 1.2.9) zawiera podatność na ślepą iniekcję SQL. Atakujący może wykorzystać niewłaściwą neutralizację specjalnych elementów w zapytaniach SQL.

Wtyczka WooCommerce Subscriptions dla WordPressa przed wersją 9.1.0 nie weryfikuje danych wejściowych użytkownika przed ich deserializacją w sklepach z włączonym High-Performance Order Storage, co prowadzi do podatności na PHP Object Injection, którą nieuwierzytelnieni użytkownicy mogą eskalować do zdalnego wykonania kodu (RCE) za pomocą łańcucha gadżetów obecnego w dołączonych zależnościach.

Wtyczka Events Manager dla WordPressa przed wersją 7.4.1 nieprawidłowo zakresuje mapowanie uprawnień, odrzucając decyzje kontroli dostępu, które WordPress już podjął dla niepowiązanych uprzywilejowanych akcji, co pozwala nieuwierzytelnionym użytkownikom na zmianę hasła, eskalację do administratora lub usunięcie dowolnego konta, którego identyfikator użytkownika przypadkowo pasuje do identyfikatora jednego z wpisów wtyczki.

Wtyczka Wallet for WooCommerce przed wersją 1.6.10 nie weryfikuje faktycznie pobranej kwoty za doładowanie portfela przed zaksięgowaniem środków, co pozwala klientom na doładowanie salda portfela za mniejszą kwotę niż jego wartość.

Wtyczka WordPress wpmudev-updates przed wersją 5.0.1 nie weryfikuje integralności pakietów instalowanych przez zdalny interfejs zarządzania ani nie chroni tych żądań przed powtórzeniem. Atakujący, który uzyska lub powtórzy ważne podpisane żądanie zarządzania, może zainstalować i wykonać dowolny kod (zdalne wykonanie kodu).

Wtyczka WordPress giftware przed wersją 4.2.10 nie waliduje typu przesyłanych plików w jednej ze ścieżek uploadu. Niezalogowani użytkownicy mogą przesyłać dowolne pliki, w tym kod PHP, co może prowadzić do zdalnego wykonania kodu.

Wada w komponencie multicloud-integrations. Kontroler propagacji aplikacji przetwarza adnotację `ocm-managed-cluster` z zasobu Application Custom Resource (CR) bez odpowiedniej walidacji. Najemca z uprawnieniami do tworzenia aplikacji w klastrze centralnym może wykorzystać to do atakowania dowolnych klastrów zarządzanych, zmuszając ArgoCD w klastrach brzegowych do synchronizacji manifestów kontrolowanych przez atakującego, co prowadzi do wykonania dowolnego kodu lub eskalacji uprawnień.

Wada w komponencie multicloud-integrations, będącym częścią Red Hat Advanced Cluster Management (RHACM). Umożliwia uwierzytelnionemu użytkownikowi (najemcy) manipulowanie kontrolerem GitOpsCluster, co pozwala na przekierowanie wrażliwych tokenów bearer klastrów brzegowych z bezpiecznych lokalizacji do kontrolowanej przez atakującego przestrzeni nazw. Może to prowadzić do ujawnienia krytycznych informacji i obejścia polityk bezpieczeństwa w ArgoCD AppProjects.

W jądrze Linux w serwerze ksmbd występuje brak walidacji minimalnego rozmiaru PDU dla żądań transformacji. Pakiet z SMB2_TRANSFORM_PROTO_NUM omija sprawdzenie, co może prowadzić do odczytu poza przydzieloną pamięcią i ujawnienia danych nieuwierzytelnionemu klientowi.

Punkt końcowy logowania w chmurze Mira API akceptuje dowolny ciąg znaków w polu hasła i zwraca aktywny token sesji dla konta powiązanego z podanym adresem e-mail. Atakujący może użyć adresu e-mail do przejęcia kont chmurowych i uzyskać dostęp do informacji o cyklu hormonalnym oraz ustawień konta.

Dystrybuowana aplikacja Mira Android APK v4.5.15.4 umożliwia atakującemu odczyt i zapis profili zdrowia reprodukcyjnego z hostów podłączonych do internetu, co może prowadzić do fałszowania, usuwania lub niszczenia informacji zdrowotnych.

libgit2 w wersjach od v0.27.0 do v1.9.0 zbudowany z backendem SSH libssh2 zawiera podatność na wstrzyknięcie poleceń powłoki, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnych poleceń na serwerze SSH poprzez podanie ścieżki repozytorium zawierającej niezmaskowane metaznaki powłoki, takie jak pojedyncze cudzysłowy, średniki lub rury. Funkcja gen_proto() w ssh_libssh2.c wstawia ścieżkę repozytorium bezpośrednio do ciągu poleceń powłoki bez escapowania znaków specjalnych przed przekazaniem do libssh2_channel_exec(), co umożliwia atakującemu stworzenie złośliwego adresu URL submodułu w pliku .gitmodules, który podczas rekurencyjnego klonowania powoduje interpretację wstrzykniętych poleceń przez powłokę zdalnego serwera na koncie użytkownika SSH ofiary.

Niewłaściwa weryfikacja nazwy hosta TLS w Apache HttpComponents Client 5.4 lub nowszym. Ustawienie HostnameVerificationPolicy#BUILTIN nie działa w wersji asynchronicznej HttpClient. Atakujący, który może przechwycić i modyfikować ruch między klientem a serwerem, może podszyć się pod serwer, prezentując ważny certyfikat dla innej domeny. Klasyczna wersja HttpClient nie jest dotknięta problemem. Zalecana jest aktualizacja do wersji 5.6.4.

Nieuwierzytelniona podatność na wstrzyknięcie poleceń w usłudze GMS Dispatcher w GMS 9.5.1 i wcześniejszych wersjach umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie zdalnego kodu poprzez specjalnie spreparowane żądania.