Katalog podatności CVE

W bibliotece djust przed wersją 1.0.7 dla widoków korzystających z migawek stanu, pole state_json osadzone w stronie klienta było przywracane po ponownym połączeniu jako zaufany stan widoku bez weryfikacji integralności. Klient mógł edytować niepodpisany state_json i wstrzyknąć dowolne atrybuty widoku, np. ustawić is_admin na True lub zmienić account_id/balance.

ComfyUI przed wersją 0.30.0 nie sanityzuje danych wejściowych folder_name w węzłach zapisu zestawu danych, co pozwala atakującym zapisywać pliki w dowolnych ścieżkach poza katalogiem wyjściowym. Atakujący może wczytać spreparowany workflow, który zapisuje kontrolowaną treść w dowolnych lokalizacjach, umożliwiając wykonanie kodu poprzez modyfikację plików startowych lub inicjalizatorów pakietów.

changedetection.io do wersji 0.60.6 nie waliduje akcji Goto URL w krokach przeglądarki, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na dostęp do adresów wewnętrznych. Atakujący może podać dowolne wewnętrzne adresy URL w parametrze optional_value, aby uzyskać odpowiedzi z ograniczonych lokalizacji sieciowych.

phpList w wersjach przed 3.6.17 nie waliduje tokenów CSRF w handlerze formularza masowego usuwania subskrybentów. Atakujący może nakłonić zalogowanego administratora do odwiedzenia spreparowanej strony, która po cichu usuwa i blokuje dowolne adresy subskrybentów bez weryfikacji uwierzytelnienia.

Nango do wersji 0.70.4 nie waliduje wartości konfiguracji połączenia dostarczonych przez wywołującego, które są interpolowane do szablonów tokenów dostawcy i adresów URL proxy. Uwierzytelnieni atakujący mogą podać złośliwe wartości konfiguracji, aby kierować żądania serwera na adresy wewnętrzne lub endpointy metadanych chmury, potencjalnie eksfiltrując poświadczenia dostawcy.

cc-connect do wersji 1.5.0 nie egzekwuje filtrowania listy dozwolonych użytkowników w handlerze onCardAction dla wywołań zwrotnych interaktywnych kart Feishu. Atakujący mogą wywoływać polecenia agenta poprzez akcje kart w zatwierdzonych czatach, omijając kontrolę dostępu na poziomie użytkownika, która chroni handler wiadomości tekstowych.

Manticore Search w wersjach od 27.0.0 przed 28.4.4 nie waliduje uprawnień dla wszystkich instrukcji w żądaniach SQL zawierających wiele instrukcji, co pozwala użytkownikom z uprawnieniami tylko do odczytu na wykonywanie nieautoryzowanych zapytań. Atakujący mogą dołączyć dodatkowe instrukcje SELECT po pierwszej instrukcji, aby odczytać tabele poświadczeń i uzyskać hashe haseł umożliwiające uwierzytelnienie jako administrator bez odzyskiwania hasła w postaci jawnej.

OpenSign do wersji 2.41.3 nie waliduje tożsamości wywołującego w funkcji chmurowej getDocument, gdy weryfikacja jednorazowego hasła jest wyłączona. Atakujący mogą podać identyfikator dokumentu z linków do podpisu gościa, aby uzyskać pełne szczegóły dokumentu, w tym informacje o wszystkich podpisujących, tożsamość nadawcy i ważne tokeny pobierania bez uwierzytelnienia.

GoAdmin do wersji 1.2.26 nieprawidłowo zakotwicza wzorzec wylogowania podczas sprawdzania uprawnień, co pozwala uwierzytelnionym użytkownikom obejść kontrolę uprawnień poprzez dołączenie parametru zapytania. Atakujący mogą dołączyć ciąg zapytania zawierający prefiks administratora, po którym następuje /logout, aby uzyskać dostęp do endpointów administracyjnych i wykonać nieautoryzowane działania, w tym odczyt poufnych danych i modyfikację stanu aplikacji.

OpenNHP do wersji 1.0.2 wybiera weryfikator atestacji zaufanego wykonania na podstawie danych dostarczonych przez atakującego, zawierających klucz test_purpose, co powoduje bezwarunkowe uruchomienie FallbackVerifier. Atakujący może obejść weryfikację atestacji, dołączając klucz test_purpose do dowodów i podając pary zmierzonych wartości oraz numerów seryjnych z listy dozwolonych, aby uzyskać nieautoryzowany dostęp.

Uber Kraken do wersji 0.1.29 nie waliduje parametru tag w punkcie końcowym /tags/{tag}, umożliwiając nieuwierzytelnionym atakującym wyjście poza skonfigurowany katalog główny magazynu. Atakujący mogą użyć zakodowanych procentowo segmentów katalogu nadrzędnego w parametrze tag, aby odczytać dowolne pliki dostępne dla procesu backendu testfs.

Coze Studio do wersji 0.5.1 nie sprawdza, czy nazwy tabel w węzłach dostosowywania SQL przepływu pracy należą do przestrzeni roboczej wywołującego. Uwierzytelnieni atakujący mogą wyliczać przewidywalne identyfikatory tabel i wykonywać instrukcje SQL na bazach danych pamięci innych przestrzeni roboczych, aby odczytywać, wstawiać lub usuwać dane.

LightGBM do wersji 4.7.0 nie waliduje wartości tablic child i split podczas parsowania modeli tekstowych, umożliwiając atakującym zapis poza granicami pamięci podczas predykcji SHAP. Atakujący mogą przygotować złośliwe pliki modeli z nieprawidłowymi odwołaniami do węzłów, które wywołują zapisy poza granicami pod wybranymi przez atakującego przesunięciami w buforze leaf_depth_ podczas obliczania wkładu cech.

Angel do wersji 3.3.0 deserializuje niezaufany ładunek setAlgoMetrics przy użyciu Kryo bez rejestracji klas ani walidacji listy dozwolonych. Nieuwierzytelnieni atakujący sieciowi mogą tworzyć instancje dowolnych klas lub wyczerpać pamięć koordynatora, wysyłając spreparowane obiekty szeregowane do głównego punktu końcowego RPC.

@refinedev/inferencer do wersji 7.0.0 nie escapuje nazw pól API podczas interpolacji ich do generowanego kodu źródłowego JSX. Atakujący kontrolujący dostawcę danych mogą wstrzyknąć złośliwy JavaScript poprzez spreparowane nazwy właściwości JSON, który wykonuje się w przeglądarce dewelopera podczas renderowania strony Inferencer.

Yeti do wersji 2.11.0 nie waliduje uprawnień wywołującego w punkcie końcowym DELETE /api/v2/rbac/{id}, umożliwiając użytkownikom z dostępem do odczytu usuwanie relacji kontroli dostępu. Atakujący mogą odebrać uprawnienia właścicielowi i trwale zablokować legalnym właścicielom dostęp do obiektów.

Chroma do wersji 1.5.9 nie waliduje segmentów dzierżawcy i bazy danych podczas rozwiązywania kolekcji, umożliwiając uwierzytelnionym atakującym dostęp do kolekcji innych dzierżawców poprzez znajomość identyfikatora kolekcji. Atakujący mogą odczytywać, modyfikować i aktualizować rekordy w obcych kolekcjach, wysyłając żądania pod własną ścieżką dzierżawcy i omijając kontrole autoryzacji.

KnowStreaming do wersji 3.4.1 nie egzekwuje kontroli dostępu opartej na rolach w punktach końcowych REST API, umożliwiając każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi dostęp do chronionej funkcjonalności. Atakujący mogą wywoływać punkty końcowe zarządzania tożsamością, aby tworzyć konta administratorów lub przyznawać sobie uprawnienia administracyjne bez odpowiedniej autoryzacji.

Builder.io Gen2 SDK w wersjach do 5.2.11 i 0.25.13 zawierają podatność prototype pollution w funkcji pomocniczej deep-set, która przetwarza powiązania bloków treści bez walidacji. Atakujący mogą przygotować bloki treści z kluczami powiązań zawierającymi ścieżki __proto__, prototype lub constructor, aby zanieczyścić Object.prototype podczas renderowania, wpływając na wszystkie kolejne obiekty tworzone w procesie, w tym renderowania innych dzierżawców.

Wiki.js do wersji 2.5.314 nie wymaga separatorów ścieżki przy dopasowywaniu reguł stron START i END, co pozwala atakującym na dostęp do stron współdzielących prefiks z autoryzowanymi folderami. Użytkownicy z dostępem do folderu mogą czytać i modyfikować niepowiązane strony o pasującym prefiksie, omijając kontrolę dostępu.