Katalog podatności CVE

Podatność w telnetd w FreeBSD 1.5 pozwala lokalnym użytkownikom na uzyskanie uprawnień roota poprzez modyfikację krytycznych zmiennych środowiskowych, które wpływają na działanie telnetd.

Przepełnienie bufora w serwerze Bea WebLogic przed wersją 5.1.0 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez długi adres URL rozpoczynający się od ciągu '..'.

Podatność w fetchmail w wersji 5.5.0-2 i wcześniejszych związana z komendą AUTHENTICATE GSSAPI.

Przepełnienie bufora w kodzie analizy HTML w serwerze proxy oops WWW w wersji 1.5.2 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez wysłanie dużej liczby znaków " (cudzysłów).

Skrypt bslist.cgi do zarządzania listami mailingowymi pozwala zdalnym atakującym na wykonywanie dowolnych poleceń poprzez wykorzystanie metaznaków powłoki w adresie e-mail.

itetris/xitetris w wersji 1.6.2 i wcześniejszych ufa zmiennej środowiskowej PATH do znajdowania i uruchamiania programu gunzip. Umożliwia to lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota poprzez zmianę swojej zmiennej PATH, aby wskazywała na złośliwy program gunzip.

Moduł mod_sqlpw w ProFTPD nie resetuje pamiętanego hasła, gdy użytkownik używa polecenia 'user' do zmiany konta, co pozwala uwierzytelnionym atakującym uzyskać uprawnienia innych użytkowników.

Przepełnienie bufora w serwerze pocztowym 1st Up Mail Server 4.1 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnych poleceń poprzez długie polecenie MAIL FROM.

Skrypt bsguest.cgi, używany do prowadzenia księgi gości, pozwala zdalnym atakującym na wykonywanie dowolnych poleceń poprzez wykorzystanie metaznaków powłoki w adresie e-mail.

Przepełnienie bufora w kodzie obsługi podpisów transakcji (TSIG) w BIND 8 umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień roota.

Narzędzie 'Configure Your Server' w kontrolerach domeny Microsoft 2000 instaluje puste hasło dla trybu przywracania usługi katalogowej, co umożliwia atakującym z fizycznym dostępem do kontrolera instalację złośliwego oprogramowania.

Przepełnienie bufora w funkcji kdc_reply_cipher biblioteki libkrb (biblioteka uwierzytelniania Kerberos 4) w systemach NetBSD 1.5 oraz FreeBSD 4.2 i wcześniejszych, wykorzystywanej w aplikacjach z Kerberosem, takich jak telnetd i login, umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień roota.

Panel sterowania 'Wielu użytkowników' w Mac OS 9 pozwala zwykłym użytkownikom uzyskać uprawnienia właściciela poprzez usunięcie pliku danych Użytkownicy i Grupy, co skutkuje usunięciem hasła właściciela i umożliwia zwykłemu użytkownikowi logowanie się na konto właściciela bez hasła.

Przepełnienie bufora w oprogramowaniu komunikacyjnym Kermit w systemie HP-UX 11.0 i wcześniejszych wersjach umożliwia lokalnym użytkownikom spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnych poleceń.

Biblioteka GTK+ pozwala lokalnym użytkownikom na określenie dowolnych modułów za pomocą zmiennej środowiskowej GTK_MODULES, co może umożliwić lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień, jeśli GTK+ jest używane przez programy z ustawionymi uprawnieniami setuid/setgid.

MDaemon Pro w wersji 3.5.1 i wcześniejszych umożliwia lokalnym użytkownikom obejście ustawienia zabezpieczeń 'zablokuj serwer' poprzez naciśnięcie przycisku Anuluj w oknie hasła, a następnie naciśnięcie klawisza Enter.

Przepełnienie bufora w MySQL przed wersją 3.23.33 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długie żądanie usunięcia bazy danych.

Przepełnienie bufora w libmysqlclient.so w MySQL 3.23.33 i wcześniejszych wersjach umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długi parametr hosta.

W phpMyChat przed wersją 0.14.5 występuje wiele podatności w plikach input.php3, handle_inputH.php3 oraz index.lib.php3, które mogą prowadzić do nieznanych konsekwencji, potencjalnie związanych z fałszowaniem użytkowników lub niewłaściwie zainicjowanymi zmiennymi.

Wersje phpMyChat przed 0.14.4 zawierają podatności, które pozwalają lokalnym, a potencjalnie także zdalnym atakującym, na uzyskanie uprawnień poprzez określenie alternatywnego pliku biblioteki w parametrze L (lokalizacja).