Katalog podatności CVE

Podatność przepełnienia bufora na stercie w Microsoft Office Access umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu wykonanie kodu przez sieć.

Przepełnienie bufora na stercie w Microsoft QUIC umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu wykonanie kodu przez sieć.

Podatność deserializacji niezaufanych danych w Microsoft Office SharePoint umożliwia autoryzowanemu atakującemu wykonanie kodu przez sieć.

Użycie po zwolnieniu w komponencie Windows Search umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień przez sieć.

Nieprawidłowe domyślne uprawnienia w Windows Server Update Service umożliwiają autoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień lokalnie.

Brak CWE w Windows Schannel umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu przeprowadzenie ataku typu spoofing przez sieć.

Podatność podniesienia uprawnień w sterowniku NDIS (ndis.sys) wynika z braku sprawdzenia długości bufora przed skopiowaniem do niego pamięci. Lokalny atakujący może uruchomić specjalnie spreparowaną aplikację, aby podnieść swoje uprawnienia. Aby wykorzystać podatność, atakujący musi najpierw uzyskać dostęp do systemu i możliwość uruchomienia złośliwej aplikacji. Aktualizacja zabezpieczeń zmienia sposób walidacji długości bufora w ndis.sys.

Podatność typu use after free w sterowniku klasy HID umożliwia nieuwierzytelnionemu atakującemu podniesienie uprawnień w wyniku ataku fizycznego. Błąd wynika z użycia zwolnionego zasobu pamięci.

Podatność zapisu poza zakresem w Windows Schannel umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu wykonanie kodu przez sieć.

Podatność odczytu poza zakresem w Windows Overlay Filter umożliwia autoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień lokalnie.

Podatność przepełnienia bufora na stercie w sterowniku klasy HID umożliwia autoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień lokalnie.

Shopware w wersji 6.7 pozwala na przesyłanie plików HTML kontrolowanych przez atakującego i serwuje je jako text/html bez skutecznych nagłówków bezpieczeństwa, co umożliwia trwały cross-site scripting (XSS). Gdy administrator wyświetli złośliwy plik z osadzonym kodem JavaScript, atakujący może uzyskać i wykraść token uwierzytelniający administratora.

W Ente przed obrazem serwera 2026.07.09 punkt końcowy POST /emergency-contacts/approve-recovery autoryzował zatwierdzenie przy użyciu dostarczonego przez klienta userID i aktualizował sesję awaryjnego odzyskiwania tylko na podstawie dostarczonego przez klienta UUID sesji odzyskiwania. Zaakceptowany kontakt awaryjny mógł przesłać własny identyfikator, przejść sesję ofiary ze stanu WAITING do READY, wyczyścić wait_till, pobrać informacje o odzyskiwaniu i kontynuować odzyskiwanie konta przed upływem okresu powiadomienia ustawionego przez właściciela. Wykorzystanie obejścia zatwierdzenia wymagało, aby ofiara wcześniej dodała i zaakceptowała atakującego jako kontakt awaryjny i nie tworzyło praw do odzyskiwania dla dowolnego konta. Osobno ten sam niewystarczająco ograniczony wzorzec aktualizacji dotyczył przejść odrzucenia i zatrzymania odzyskiwania, umożliwiając użytkownikowi znającemu UUID innej sesji odzyskiwania potencjalne anulowanie sesji, której nie był stroną. Problem naprawiono w obrazie serwera 2026.07.09.

Misskey, platforma mediów społecznościowych, ma podatność w niezabezpieczonym API fetch-rss, które nie ma ograniczeń szybkości i rozmiaru odpowiedzi oraz wykonuje synchroniczne parsowanie XML. Atakujący może wywołać nieograniczone żądania HTTP i parsowanie, wyczerpując zasoby instancji, wzmacniając ataki na serwery zewnętrzne lub skanując usługi w sieci, nawet gdy federacja jest wyłączona. Problem naprawiono w wersji 2026.7.0.

Misskey ma podatność w komponentach RSS, które wyświetlają linki z skonfigurowanych kanałów bez weryfikacji schematu URL. Brak weryfikacji pozwala atakującemu kontrolującemu treść kanału dostarczyć link o niebezpiecznym schemacie, co powoduje wykonanie skryptu po kliknięciu przez użytkownika w widżecie RSS. Problem naprawiono w wersji 2026.7.0.

reNgine w wersji do v2.2.0 oraz w bieżącej gałęzi master (commit de4199222cca5618f1255930ce78987e47d43a99) jest podatny na wstrzyknięcie poleceń systemu operacyjnego poprzez pole konfiguracji silnika skanowania custom_headers w pliku web/reNgine/tasks.py (funkcje fetch_url i dir_file_fuzz).

Adobe Framemaker ma podatność przepełnienia bufora na stercie, która może umożliwić wykonanie dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Wykorzystanie wymaga interakcji użytkownika, który musi otworzyć złośliwy plik.

Adobe Framemaker zawiera podatność polegającą na dereferencji wskaźnika NULL, która może doprowadzić do odmowy usługi aplikacji. Atakujący może wykorzystać tę podatność, aby zawiesić aplikację. Eksploatacja wymaga interakcji użytkownika — ofiara musi otworzyć złośliwy plik.

Adobe Framemaker ma podatność Use After Free, która może umożliwić wykonanie dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Wykorzystanie wymaga interakcji użytkownika, który musi otworzyć złośliwy plik.

Adobe Framemaker ma podatność zapisu poza zakresem, która może umożliwić wykonanie dowolnego kodu w kontekście bieżącego użytkownika. Wykorzystanie wymaga interakcji użytkownika, który musi otworzyć złośliwy plik.