Katalog podatności CVE

youlai-boot do wersji 2.21.1 zawiera podatność na brak autoryzacji, która pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na włączanie lub wyłączanie kont, ponieważ procedura updateUserStatus nie zawiera sprawdzenia @PreAuthorize. Atakujący mogą wysyłać żądania PATCH do /api/v1/users/{userId}/status, aby wyłączyć konta root lub administratora, blokując administratorów, lub ponownie włączyć konta wyłączone przez administratora.

youlai-boot do wersji 2.21.1 zawiera podatność na brak autoryzacji, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom przypisywać dowolne uprawnienia do menu i przycisków do ról poprzez PUT /api/v1/roles/{roleId}/menus. Użytkownicy o niskich uprawnieniach, tacy jak konto testowe GUEST, mogą przyznać wszystkie uprawnienia swojej roli, odświeżając pamięć podręczną uprawnień Redis, aby uzyskać dostęp równoważny administratorowi.

Snowy 3.6.5 zawiera podatność związaną z twardo zakodowanym kluczem HMAC, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na fałszowanie podpisów pobierania dla punktu końcowego /dev/file/download, używając opublikowanej stałej FILE_DOWNLOAD_SIGN_SECRET. Atakujący mogą obliczyć podpisy HMAC-SHA256 dla odgadniętych identyfikatorów plików offline, aby pobrać przechowywane pliki, takie jak awatary, obrazy edytora i załączniki.

Stonewuu ai-fusion-video do wersji 1.2.0 zawiera podatność na niebezpieczne bezpośrednie odwołanie do obiektu (IDOR), która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom odczytywać wyniki generowania innych użytkowników poprzez podanie dowolnych identyfikatorów zadań. Atakujący mogą enumerować automatycznie inkrementowane identyfikatory zadań na endpointach /items dla obrazów i wideo, uzyskując dostęp do wygenerowanych obrazów, filmów i metadanych innych użytkowników.

Stonewuu ai-fusion-video do wersji 1.2.0 zawiera podatność na path traversal, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom zapisywać przesłane pliki poza katalogiem mediów poprzez parametr subDir w POST /api/storage/upload. Atakujący mogą podać sekwencje katalogów nadrzędnych, które LocalStorageStrategy.storeBytes nie normalizuje, tworząc katalogi i zapisując pliki o wybranych rozszerzeniach w dowolnym miejscu, gdzie konto usługi ma uprawnienia do zapisu.

iFlytek SkillHub do wersji 0.2.22 zawiera podatność na brak autoryzacji, która pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na trwałe usuwanie umiejętności innych użytkowników poprzez DELETE /api/cli/v1/skills/{namespace}/{slug}. Atakujący mogą znaleźć cele poprzez anonimowy endpoint wyszukiwania i wywołać usunięcie bez sprawdzania własności, usuwając wszystkie wersje, pliki, recenzje, oceny i metadane.

Phase Console do wersji 2.77.3 zawiera podatność na brak autoryzacji, która pozwala członkom organizacji bez uprawnień do odczytu sekretów na odczyt historii sekretów przez zapytanie GraphQL secretHistory. Atakujący posiadający klucz środowiska mogą podać znany identyfikator sekretu, aby pobrać zaszyfrowane zdarzenia sekretów i odszyfrować wartości za pomocą swojego zawiniętego klucza środowiska.

Stonewuu ai-fusion-video do wersji 1.2.0 zawiera podatność na brak autoryzacji, która pozwala uwierzytelnionym użytkownikom niebędącym administratorami odczytywać przechowywane sekrety przez niechronione endpointy ApiConfigController i SystemConfigController. Atakujący mogą zapytać endpointy api-config get/list oraz system config, aby uzyskać klucze API dostawców AI, hasła proxy i mail_password, co umożliwia nadużycia rozliczeniowe i wysyłanie maili jako platforma.

Wukong AICRM do wersji 20260610 zawiera podatność na brak autoryzacji w kontrolerze /systemConfig, która pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na odczyt przechowywanego klucza API dostawcy AI. Atakujący mogą zażądać GET /systemConfig/byType/ai, aby uzyskać klucz w postaci jawnego tekstu, lub wysłać wybrany apiUrl do /systemConfig/ai/test, przekazując przechowywany klucz na swój host.

Wukong AICRM do wersji 20260610 zawiera podatność na brak autoryzacji, która pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi na wywoływanie API administracyjnych użytkowników, ról, departamentów i agentów, ponieważ nie ma sprawdzenia administratora. Atakujący mogą wysyłać żądania POST do /managerUser/updateUser, aby zresetować hasło konta administratora i przypisać sobie rolę "all", osiągając pełne przejęcie konta administratora.

Roo Code do wersji 3.54.0 zawiera podatność na obejście zatwierdzania poleceń w parseCommandLine(), która pozwala atakującym na automatyczne zatwierdzanie dowolnych poleceń powłoki poprzez umieszczenie podstawienia polecenia w pozycji polecenia. Atakujący stosujący pośrednią iniekcję promptu mogą wysyłać polecenia takie jak $(echo touch /tmp/x), które przechodzą listę dozwolonych echo, powodując wykonanie wyniku bez zatwierdzenia przez użytkownika.

Roo Code do wersji 3.54.0 zawiera podatność na obejście zatwierdzania poleceń w parseCommandLine(), która odrzuca podstawienia poleceń umieszczone obok znaków glob * lub ?. Atakujący stosujący pośrednią iniekcję promptu mogą tworzyć polecenia takie jak echo *$(...), które pasują do dozwolonych prefiksów, wykonując zabronione polecenia bez zatwierdzenia użytkownika, gdy włączone jest automatyczne zatwierdzanie.

Roo Code do wersji 3.54.0 zawiera podatność na obejście zatwierdzania poleceń, która pozwala atakującym na uruchamianie zabronionych poleceń powłoki, ponieważ parseCommandLine() traktuje podstawienia ${ command; } jako rozwinięcia parametrów. Atakujący stosujący pośrednią iniekcję promptu mogą osadzić zabronione polecenia wewnątrz dozwolonego polecenia, takiego jak echo, aby wykonać je bez zatwierdzenia użytkownika na bash 5.3+ lub ksh93.

Roo Code do wersji 3.54.0 zawiera podatność na obejście zatwierdzania poleceń, która pozwala atakującym na automatyczne zatwierdzanie zabronionych poleceń powłoki poprzez nadużywanie regexu maskującego cudzysłowy w parseCommandLine(). Atakujący mogą użyć pośredniej iniekcji promptu z uciekającymi lub pojedynczo cytowanymi podwójnymi cudzysłowami, aby ukryć separatory poleceń za dozwolonymi prefiksami, takimi jak echo, wykonując polecenia bez zatwierdzenia użytkownika.

Roo Code do wersji 3.54.0 zawiera podatność obejścia zatwierdzania poleceń w funkcji getCommandDecision(), która pozwala atakującym na automatyczne zatwierdzanie odrzuconych poleceń powłoki poprzez poprzedzenie ich zwykłym przekierowaniem >&. Atakujący wykorzystujący pośrednie wstrzyknięcie promptu mogą sprawić, że lista dozwolonych poleceń dopasuje cel przekierowania, np. echo, podczas gdy powłoka wykonuje odrzucone polecenie na maszynie dewelopera.

Dockhand przed wersją 1.0.45 zawiera obejście uwierzytelniania, w którym globalny hak uwierzytelniający pomija uwierzytelnianie dla ścieżek kończących się rozszerzeniem statycznego zasobu, takim jak .js, w tym trasy /api/*, a procedury obsługi mutacji użytkownika zawodzą otwarcie dla nieuwierzytelnionych wywołań. Nieuwierzytelnieni zdalni atakujący mogą wysłać żądanie PUT do /api/users/<id>.js, aby zresetować hasło administratora lub dowolnego użytkownika i przejąć konto.

Dockhand przed wersją 1.0.50 zawiera podatność eskalacji uprawnień, która pozwala użytkownikom z innej dzierżawy uzyskać dostęp administratora, ponieważ roszczenia OIDC iss, aud, nonce i exp nie są walidowane. Atakujący z uprawnieniami administratora w innej dzierżawie wspólnego dostawcy, takiego jak Microsoft Entra ID, mogą odtworzyć zmapowaną grupę administratorów i zalogować się jako administratorzy Dockhand.

Xen Orchestra przed wersją 6.9.0 zawiera podatność niewłaściwej kontroli dostępu, która pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi zostać globalnym administratorem poprzez nadużycie niechronionych metod vm.importFromEsxi i vm.importMultipleFromEsxi. Atakujący mogą wskazać xo-server na złośliwy host ESXi serwujący spreparowany plik .vmx z ustawionym __proto__.permission, zanieczyszczając Object.prototype, tak aby konta bez uprawnień dziedziczyły prawa administratora i umożliwiając zdalne wykonanie kodu.

W device-mapper-persistent-data znaleziono błąd. Lokalny atakujący może spowodować odmowę usługi (DoS), indukując użytkownika lub narzędzie systemowe do przetworzenia spreparowanych metadanych urządzenia zawierających nadmiernie duży indeks bloków. Błąd arytmetyczny w logice synchronicznego odczytu bloków powoduje panikę aplikacji i nieoczekiwane zakończenie.

Podatność przepełnienia bufora na stercie w sterowniku miniportu wirtualnego dysku twardego (VHD) pozwala autoryzowanemu atakującemu na lokalną eskalację uprawnień.