Katalog podatności CVE

Implementacja UPnP IGD w Edimax EdiLinux na różnych modelach routerów pozwala zdalnym atakującym na tworzenie dowolnych map portów poprzez wysłanie akcji AddPortMapping w żądaniu SOAP do interfejsu WAN. Dotyczy to routerów z określonymi wersjami oprogramowania.

Implementacja UPnP IGD w routerze Cisco Linksys WRT54GX z firmware 2.00.05, przy włączonym UPnP, konfiguruje serwer SOAP do nasłuchiwania na porcie WAN, co umożliwia zdalnym atakującym zarządzanie zaporą ogniową za pomocą żądań SOAP.

Implementacja UPnP IGD w stosie UPnP Broadcom na routerach Cisco Linksys WRT54G, WRT54GS v1-v3 oraz WRT54GS v4 przed określonymi wersjami oprogramowania umożliwia zdalnym atakującym ustanawianie dowolnych mapowań portów poprzez wysłanie akcji UPnP AddPortMapping w żądaniu SOAP do interfejsu WAN. Jest to związane z podatnością na 'zewnętrzne przekazywanie'.

Przepełnienie bufora w Aviosoft DTV Player w wersji 1.0.1.2 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik .plf (playlistę).

Przepełnienie bufora w MiniSmtp 3.0.11818 w NJStar Communicator umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowany pakiet.

Google V8, używany w Google Chrome przed wersją 15.0.874.121, pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innych nieokreślonych skutków poprzez nieznane wektory, które wywołują operację zapisu poza zakresem.

W programie hydra.exe w HP SAN/iQ przed wersją 9.5 na urządzeniu HP StorageWorks P4000 Virtual SAN Appliance występuje przepełnienie bufora na stosie, które pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowane żądanie logowania.

Profile sandboxowe kSBXProfileNoNetwork i kSBXProfileNoInternet w systemie Apple Mac OS X w wersjach 10.5.x do 10.7.x nie propagują ograniczeń do wszystkich tworzonych procesów. Umożliwia to zdalnym atakującym dostęp do zasobów sieciowych za pomocą spreparowanej aplikacji.

Profile sandboxowe nonet i nointernet w systemie Apple Mac OS X 10.5.x nie propagują ograniczeń do wszystkich tworzonych procesów. To pozwala zdalnym atakującym na dostęp do zasobów sieciowych za pomocą spreparowanej aplikacji.

Urządzenie do wdrażania systemów Dell KACE K2000 umożliwia zdalnym atakującym wykonywanie dowolnych poleceń poprzez wykorzystanie dostępu do zapisu w bazie danych.

Jądro systemu Apple iOS przed wersją 5.0.1 nie weryfikuje poprawności kombinacji flag dla wywołania systemowego mmap, co pozwala lokalnym użytkownikom na wykonanie dowolnego niepodpisanego kodu za pomocą specjalnie przygotowanej aplikacji.

FreeType w CoreGraphics w systemie Apple iOS przed wersją 5.0.1 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowaną czcionkę w dokumencie.

Adobe Flash Player w wersjach przed 10.3.183.11 oraz 11.x przed 11.1.102.55 na systemach Windows, Mac OS X, Linux i Solaris oraz przed 11.1.102.59 na Androidzie, a także Adobe AIR przed 3.1.0.4880, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż CVE-2011-2445, CVE-2011-2451, CVE-2011-2452, CVE-2011-2453, CVE-2011-2454, CVE-2011-2455 i CVE-2011-2459.

Adobe Flash Player w wersjach przed 10.3.183.11 oraz 11.x przed 11.1.102.55 na systemach Windows, Mac OS X, Linux i Solaris oraz przed 11.1.102.59 na Androidzie, a także Adobe AIR przed 3.1.0.4880, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż CVE-2011-2445, CVE-2011-2451, CVE-2011-2452, CVE-2011-2453, CVE-2011-2454, CVE-2011-2455 i CVE-2011-2460.

Adobe Flash Player w wersjach przed 10.3.183.11 oraz 11.x przed 11.1.102.55 na systemach Windows, Mac OS X, Linux i Solaris, a także przed 11.1.102.59 na Androidzie oraz Adobe AIR przed 3.1.0.4880, umożliwia zdalnym atakującym obejście polityki cross-domain przy użyciu spreparowanej strony internetowej, gdy używana jest przeglądarka Internet Explorer.

W Adobe Flash Player przed wersją 10.3.183.11 oraz 11.x przed 11.1.102.55 występuje przepełnienie bufora na stosie, które może być wykorzystane przez atakujących do wykonania dowolnego kodu. Dotyczy to systemów Windows, Mac OS X, Linux, Solaris oraz Android, a także Adobe AIR przed wersją 3.1.0.4880.

Przepełnienie bufora w Adobe Flash Player przed wersją 10.3.183.11 oraz 11.x przed wersją 11.1.102.55 na systemach Windows, Mac OS X, Linux i Solaris oraz przed wersją 11.1.102.59 na Androidzie, a także w Adobe AIR przed wersją 3.1.0.4880, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieokreślonych wektorów.

Adobe Flash Player w wersjach przed 10.3.183.11 oraz 11.x przed 11.1.102.55 na systemy Windows, Mac OS X, Linux i Solaris oraz przed 11.1.102.59 na Androidzie, a także Adobe AIR przed 3.1.0.4880, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż CVE-2011-2445, CVE-2011-2451, CVE-2011-2452, CVE-2011-2453, CVE-2011-2454, CVE-2011-2459 i CVE-2011-2460.

Adobe Flash Player w wersjach przed 10.3.183.11 oraz 11.x przed 11.1.102.55 na systemach Windows, Mac OS X, Linux i Solaris oraz przed 11.1.102.59 na Androidzie, a także Adobe AIR przed 3.1.0.4880, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż CVE-2011-2445, CVE-2011-2451, CVE-2011-2452, CVE-2011-2453, CVE-2011-2455, CVE-2011-2459 i CVE-2011-2460.

Adobe Flash Player w wersjach przed 10.3.183.11 oraz 11.x przed 11.1.102.55 na systemy Windows, Mac OS X, Linux i Solaris oraz przed 11.1.102.59 na Androidzie, a także Adobe AIR przed 3.1.0.4880, umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż CVE-2011-2445, CVE-2011-2451, CVE-2011-2452, CVE-2011-2454, CVE-2011-2455, CVE-2011-2459 i CVE-2011-2460.