Katalog podatności CVE

Cisco Wireless LAN Solution Engine (WLSE) w wersjach od 2.0 do 2.5 oraz Hosting Solution Engine (HSE) w wersjach od 1.7 do 1.7.3 zawierają twardo zakodowaną nazwę użytkownika i hasło. To umożliwia zdalnym atakującym dodawanie nowych użytkowników, modyfikowanie istniejących oraz zmianę konfiguracji.

Przepełnienie bufora w silniku bazy danych Microsoft Jet 4.0 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowane zapytanie do bazy danych.

Komponent systemu Virtual DOS Machine (VDM) w systemach Windows NT 4.0 i Windows 2000 nieprawidłowo weryfikuje struktury systemowe, co umożliwia lokalnym użytkownikom dostęp do chronionej pamięci jądra oraz wykonywanie dowolnego kodu.

Nieznana podatność w implementacji protokołu H.323 w systemach Windows 98, Windows 2000, Windows XP oraz Windows Server 2003 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu.

W systemach Microsoft Windows NT 4.0 SP6a, 2000 SP2-SP4, XP SP1, Server 2003, NetMeeting, Windows 98 i Windows ME występuje przepełnienie bufora na stosie w funkcjach Active Directory w LSASRV.DLL. Atakujący zdalnie mogą wykonać dowolny kod, wysyłając pakiet, który powoduje, że funkcja DsRolerUpgradeDownlevelServer tworzy długie wpisy debugowania w pliku DCPROMO.LOG.

W kodzie proxy Socks-5 w XChat w wersjach od 1.8.0 do 2.0.8 występuje przepełnienie bufora na stosie, które może być wykorzystane przez zdalnych atakujących do wykonania dowolnego kodu, gdy funkcja przechodzenia przez socks5 jest włączona.

Przepełnienie bufora w implementacji protokołu Private Communications Transport (PCT) w bibliotece SSL Microsoftu, używanej w różnych wersjach systemu Windows, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez pakiety handshake PCT 1.0.

Podatność typu double free w bibliotece ASN.1 używanej w systemach Windows NT 4.0, Windows 2000, Windows XP oraz Windows Server 2003, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii usługi oraz potencjalne wykonanie dowolnego kodu.

PHP-Nuke 7.3 oraz inne produkty korzystające z kodu PHP-Nuke, takie jak Nuke Cops betaNC PHP-Nuke Bundle, OSCNukeLite 3.1 i OSC2Nuke 7x, nieprawidłowo używają funkcji eregi() PHP z $_SERVER['PHP_SELF'] do identyfikacji wywoływanego skryptu. To umożliwia zdalnym atakującym bezpośredni dostęp do skryptów oraz uzyskanie informacji o ścieżkach poprzez komunikaty błędów PHP.

Podatność CVE-2004-2041 dotyczy e107 w wersji 0.615, gdzie zdalni atakujący mogą wykorzystać lukę w pliku secure_img_render.php, aby wykonać dowolny kod PHP. Możliwe jest to poprzez modyfikację parametru p, który wskazuje na zdalny adres URL zawierający złośliwy kod.

Wielokrotne podatności na wstrzykiwanie SQL w e107 w wersji 0.615 umożliwiają zdalnym atakującym wstrzykiwanie dowolnego kodu SQL oraz uzyskanie wrażliwych informacji poprzez parametry (1) content w pliku content.php, (2) content_id w pliku content.php lub (3) list w pliku news.php.

Podatność SQL injection w funkcji art_print w pliku print.inc.php w nieznanych wersjach jPortal przed 2.3.1 pozwala zdalnym atakującym na wstrzykiwanie dowolnych poleceń SQL za pomocą parametru id.

Netgear RP114 umożliwia zdalnym atakującym ominięcie filtracji URL opartej na słowach kluczowych poprzez wysłanie długiego URL, co zostało zademonstrowane przy użyciu dużej liczby sekwencji %20 (zakodowana w hex spacja).

Wersja Live CD w SUSE LINUX 9.1 Personal jest skonfigurowana bez hasła dla użytkownika root, co umożliwia zdalnym atakującym uzyskanie uprawnień przez SSH.

Przepełnienie bufora w funkcji ssl_prcert w filtrze SSLway (sslway.c) dla DeleGate w wersji 8.9.2 i wcześniejszych umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez certyfikat z długim polem (1) nazwy podmiotu lub (2) nazwy wystawcy.

W module Downloads w Php-Nuke w wersjach od 6.x do 7.2 występuje podatność na atak typu SQL injection, która pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnych zapytań SQL poprzez parametry (1) orderby lub (2) sid w pliku modules.php.

Funkcja dissect_attribute_value_pairs w pliku packet-radius.c dla Ethereal w wersjach od 0.8.13 do 0.10.2 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie awarii (denial of service) poprzez wysłanie źle sformatowanego pakietu RADIUS, co prowadzi do dereferencji wskaźnika null.

Nieznana podatność w ecartis przed wersją 1.0.0 nieprawidłowo waliduje dane wejściowe użytkownika, co pozwala atakującym na uzyskanie haseł do list mailingowych.

Apache w wersjach 1.4.x przed 1.3.30 oraz 2.0.x przed 2.0.49, przy użyciu wielu gniazd nasłuchujących na niektórych platformach, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (zablokowanie nowych połączeń) poprzez 'krótkotrwałe połączenie na rzadko używanym gnieździe nasłuchującym'.

Wielokrotne przepełnienia bufora w vfte, opartym na FTE, przed wersją 0.50, umożliwiają lokalnym użytkownikom wykonanie dowolnego kodu.