Katalog podatności CVE

Podatność typu use-after-free w win32k.sys w sterownikach trybu jądra w systemach Microsoft Windows XP SP2 i SP3, Windows Server 2003 SP2, Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, R2 i R2 SP1 oraz Windows 7 Gold i SP1 pozwala lokalnym użytkownikom na uzyskanie uprawnień za pomocą specjalnie przygotowanej aplikacji.

Podatność w Entity Framework w ADO.NET w Microsoft .NET Framework umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień poprzez złośliwą bibliotekę DLL w bieżącym katalogu roboczym. Problem dotyczy wersji 1.0 SP3, 1.1 SP1, 2.0 SP2, 3.5, 3.5.1 oraz 4.

Implementacja refleksji w Microsoft .NET Framework 1.0 SP3, 1.1 SP1, 2.0 SP2, 3.5.1 i 4 nie egzekwuje poprawnie uprawnień obiektów, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną aplikację XAML w przeglądarce (XBAP) lub aplikację .NET Framework.

Podatność typu use-after-free w programie Microsoft Excel 2003 SP3, 2007 SP2 i SP3, 2010 SP1 oraz Office 2008 i 2011 dla systemu Mac, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany arkusz kalkulacyjny.

Podatność w Microsoft Excel 2003 SP3, 2007 SP2 i SP3 oraz 2010 SP1, a także w Excel Viewer i Office Compatibility Pack SP2 i SP3, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez spreparowany arkusz kalkulacyjny.

Podatność typu przepełnienie bufora na stercie w programie Microsoft Excel 2003 SP3, 2007 SP2 i SP3 oraz 2010 SP1, a także w Office 2008 i 2011 dla Mac oraz Office Compatibility Pack SP2 i SP3, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany arkusz kalkulacyjny.

Podatność typu use-after-free w Microsoft Internet Explorer 9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną stronę internetową, znana jako 'CTreePos Use After Free Vulnerability'.

Podatność typu use-after-free w Microsoft Internet Explorer 9 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez specjalnie przygotowaną stronę internetową, znana jako 'CFormElement Use After Free Vulnerability'.

Przepełnienie całkowitej liczby w Windows Shell w systemach Microsoft Windows XP SP2 i SP3, Windows Server 2003 SP2, Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, R2 i R2 SP1, Windows 7 Gold i SP1, Windows 8 oraz Windows Server 2012 umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień poprzez spreparowaną teczkę, znaną jako 'Windows Briefcase Integer Overflow Vulnerability'.

Podatność CVE-2012-1527 dotyczy błędu przepełnienia całkowitego w Windows Shell w różnych wersjach systemu Windows, co pozwala lokalnym użytkownikom na uzyskanie podwyższonych uprawnień poprzez odpowiednio przygotowany plik briefcase.

Nieokreślona podatność w Adobe Flash Player przed wersją 10.3.183.29 oraz 11.x przed wersją 11.4.402.287 na systemach Windows i Mac OS X, przed wersją 10.3.183.29 oraz 11.x przed wersją 11.2.202.243 na systemie Linux, przed wersją 11.1.111.19 na Androidzie 2.x i 3.x oraz przed wersją 11.1.115.20 na Androidzie 4.x; Adobe AIR przed wersją 3.4.0.2710 oraz Adobe AIR SDK przed wersją 3.4.0.2710. Podatność ta ma nieznany wpływ i wektory ataku.

Przepełnienie bufora w Adobe Flash Player przed wersją 10.3.183.29 i 11.x przed 11.4.402.287 na systemach Windows i Mac OS X, przed 10.3.183.29 i 11.x przed 11.2.202.243 na Linuxie, przed 11.1.111.19 na Androidzie 2.x i 3.x oraz przed 11.1.115.20 na Androidzie 4.x; Adobe AIR przed 3.4.0.2710 oraz Adobe AIR SDK przed 3.4.0.2710 umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż inne CVE związane z przepełnieniem bufora w Flash Player wymienione w APSB12-22.

Przepełnienie bufora w Adobe Flash Player przed wersją 10.3.183.29 oraz 11.x przed wersją 11.4.402.287 na systemach Windows i Mac OS X, przed wersją 10.3.183.29 oraz 11.x przed wersją 11.2.202.243 na systemie Linux, przed wersją 11.1.111.19 na Androidzie 2.x i 3.x oraz przed wersją 11.1.115.20 na Androidzie 4.x; Adobe AIR przed wersją 3.4.0.2710 oraz Adobe AIR SDK przed wersją 3.4.0.2710 pozwala atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż inne przepełnienia bufora Flash Playera wymienione w APSB12-22.

Przepełnienie bufora w Adobe Flash Player przed wersją 10.3.183.29 i 11.x przed 11.4.402.287 na systemach Windows i Mac OS X, przed 10.3.183.29 i 11.x przed 11.2.202.243 na systemie Linux, przed 11.1.111.19 na Androidzie 2.x i 3.x oraz przed 11.1.115.20 na Androidzie 4.x; Adobe AIR przed wersją 3.4.0.2710 oraz Adobe AIR SDK przed wersją 3.4.0.2710 umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż inne CVE związane z przepełnieniem bufora w Flash Player wymienione w APSB12-22.

eosfailoverservice.exe w C3-ilex EOScada przed wersją 11.0.19.2 pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi poprzez wysłanie dużej ilości danych do portu TCP 12000.

EOSDataServer.exe w C3-ilex EOScada przed wersją 11.0.19.2 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi poprzez wysłanie dużej ilości danych do portu TCP 24006.

W funkcji px_pac_reload w pliku lib/pac.c w libproxy w wersjach 0.2.x i 0.3.x występuje przepełnienie bufora oparte na stercie. Umożliwia to zdalnym serwerom wywołanie nieokreślonego wpływu poprzez spreparowany rozmiar Content-Length w nagłówku odpowiedzi HTTP dla żądania pliku proxy.pac.

W bibliotece libproxy w wersjach 0.4.x przed 0.4.9 występuje przepełnienie bufora na stosie w funkcji url::get_pac, które może być wykorzystane przez zdalne serwery za pomocą dużego pliku proxy.pac.

Przepełnienie bufora w Apple QuickTime przed wersją 7.7.3 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii aplikacji poprzez spreparowany atrybut transform w elemencie text3GTrack w pliku QuickTime TeXML.

Apple QuickTime w wersjach przed 7.7.3 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) poprzez spreparowany plik PICT.