Katalog podatności CVE

Wersje Apache::Session do 1.94 dla Perla ponownie tworzą usunięte sesje. Sesje przechowywane w Apache::Session::Store::File i Apache::Session::Store::DB_File mogą być odtworzone, co prowadzi do sytuacji, w której dane, które miały zostać usunięte, mogą być ponownie dostępne.

Netgate pfSense CE w wersji 2.8.0 umożliwia wykonanie kodu poprzez API XMLRPC za pomocą pfsense.exec_php. Chociaż dostawca kwestionuje tę podatność, ponieważ wywołanie API jest dostępne tylko dla administratorów, którzy mają intencjonalne uprawnienia do wykonywania kodu PHP.

Netgate pfSense CE w wersji 2.7.2 umożliwia wykonanie kodu poprzez użycie instalatora modułów z plikiem kopii zapasowej zawierającym zserializowany obiekt PHP z właściwością post_reboot_commands.

Silnik skanowania RayVentory w wersji do 12.6 Update 8 pozwala atakującym na uzyskanie uprawnień, jeśli kontrolują wartość zmiennej środowiskowej PATH. Istnieją kontrowersje dotyczące tej podatności, ponieważ możliwość kontrolowania środowiska zależy od specyficznej konfiguracji danego miejsca.

1C-Bitrix w wersji 25.100.500 umożliwia zdalne wykonanie kodu, ponieważ użytkownik z uprawnieniami SOURCE/WRITE dla modułu Tłumaczeń może przesłać i wykonać kod, wysyłając plik PHP oraz plik .htaccess.

Niektóre urządzenia GL.iNet z firmware 4.x umożliwiają obejście uwierzytelniania, co prowadzi do uzyskania administracyjnej kontroli nad urządzeniem. Problem ten dotyczy wersji 4.3.7 na modelach GL-MT3000, GL-AR300M, GL-B1300, GL-AX1800, GL-AR750S, GL-MT2500, GL-AXT1800, GL-X3000 oraz GL-SFT1200.

LibreNMS w wersjach przed 24.10.0 umożliwia zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu poprzez wstrzyknięcie poleceń systemowych w metodach index() w AboutController.php, update() w SettingsController.php oraz initRrdDirectory() w PollDevice.php.

Electerm, klient terminala/ssh/sftp/telnet/serialport/RDP/VNC/Spice/ftp, jest podatny na wykonanie dowolnego kodu lokalnego w wersjach od 3.0.6 do przed 3.8.15. Wykorzystanie podatności wymaga kliknięcia w spreparowany link electerm://... lub otwarcia spreparowanego skrótu/komendy.

Electerm to klient terminala, który w wersjach 3.8.15 i wcześniejszych nie weryfikuje protokołów URL klikanych w terminalu. Atakujący mogą wykorzystać to do wykonania dowolnego kodu lub uzyskania dostępu do lokalnych plików na maszynie ofiary, jeśli ta kliknie w wyświetlony link.

W kliencie electerm przed wersją 3.3.8 występuje podatność na wstrzykiwanie poleceń, która pozwala atakującemu na dodanie złośliwych ciągów wersji do polecenia exec bez walidacji. Problem ten został naprawiony w wersji 3.3.8.

W kliencie electerm przed wersją 3.3.8 występuje podatność na wstrzykiwanie poleceń, która pozwala atakującemu na wprowadzenie złośliwego kodu do polecenia exec. Problem ten został naprawiony w wersji 3.3.8.

W Argo CD w wersjach od 3.2.0 do 3.2.10 oraz od 3.3.0 do 3.3.8 brakuje autoryzacji i maskowania danych w punkcie końcowym ServerSideDiff. Umożliwia to atakującemu z dostępem tylko do odczytu wyodrębnienie danych Secret w postaci jawnego tekstu z etcd za pomocą mechanizmu Server-Side Apply dry-run serwera API Kubernetes.

Zidentyfikowano podatność typu server-side request forgery (SSRF) w podglądzie notatników GitHub Enterprise Server, która pozwalała atakującemu na dostęp do wewnętrznych usług poprzez wykorzystanie niezgodności parsera URL między warstwą walidacji a biblioteką żądań HTTP.

W Azure DevOps występuje podatność, która umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu ujawnienie wrażliwych informacji przez sieć.

Nieprawidłowe neutralizowanie specjalnych elementów używanych w poleceniach ('iniekcja poleceń') w Azure Cloud Shell umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu przeprowadzenie spoofingu w sieci.

Nieprawidłowa kontrola dostępu w Azure Managed Instance dla Apache Cassandra umożliwia autoryzowanemu atakującemu wykonanie kodu przez sieć.

Nieprawidłowa autoryzacja w Microsoft Teams umożliwia autoryzowanemu atakującemu ujawnienie informacji w sieci.

Nieprawidłowa kontrola dostępu w Azure Managed Instance dla Apache Cassandra pozwala autoryzowanemu atakującemu na wykonanie kodu przez sieć.

FreeScout przed wersją 1.8.217 ma lukę w punkcie końcowym /user-setup/{hash}, który akceptuje 60-znakowy losowy invite_hash do ustawienia hasła nowego użytkownika. Brak weryfikacji wygaszenia hasha pozwala na nieautoryzowane przejęcie konta przez długi czas po wydaniu zaproszenia.