Katalog podatności CVE

Nieprawidłowe rozwiązywanie linków i zewnętrzna kontrola ścieżek plików w administracyjnych operacjach wiersza poleceń hMailServer.exe w hMailServer 6.3.4 i 6.3.5 pozwalają lokalnemu atakującemu, który już wykonuje kod jako konto usługi o niskich uprawnieniach, na eskalację uprawnień. W systemie Windows operacje uruchamiane z uprawnieniami administratora przez instalator, DBSetup, Panel sterowania lub administratora zapisywały wpisy dziennika i rekordy awarii do folderu dziennika, tworzyły, usuwały i zmieniały uprawnienia certyfikatu samopodpisanego i klucza prywatnego w folderze danych oraz przepisywały pliki wiadomości w folderze danych, wszystko według ścieżek w folderach, które konto usługi może modyfikować, podążając za punktami połączenia i montowania.

Nieefektywna złożoność algorytmiczna w ekspansji makr SPF w hMailServer 6.3.4 i 6.3.5 pozwala zdalnemu nieuwierzytelnionemu atakującemu na obciążenie wątków roboczych poprzez opublikowanie spreparowanego rekordu SPF. Zgodnie z RFC 7208, serwer usuwał etykiety pojedynczo, kopiując resztę nazwy za każdym razem, co powodowało kwadratowy wzrost czasu pracy. Atakujący może sprawić, że sprawdzenie SPF wiadomości z kontrolowanej domeny zajmie kilka sekund, ale ograniczenia SPF powodują częściową utratę dostępności.

Nieefektywna złożoność w ocenie filtrów Sieve w hMailServer 6.2.24 do 6.3.5 pozwala uwierzytelnionemu posiadaczowi konta na uczynienie usług pocztowych niedostępnymi za pomocą własnego filtra. Wzorce ':matches' były dopasowywane przez algorytm z nawrotami, którego czas rósł z długością dopasowywanej wartości do potęgi liczby znaków wieloznacznych, a 'deleteheader' usuwał pola pojedynczo, co dawało złożoność O(N^2). Filtry Sieve działają na małym, współdzielonym puli wątków dostarczania, więc aktywny skrypt może wyczerpać pulę i zatrzymać dostarczanie dla całego serwera.

@fastify/jwt to wtyczka JSON Web Token dla frameworka Fastify. W wersjach przed 10.2.3, czas przekazany do expiresIn, notBefore lub maxAge, którego parser nie może odczytać (np. złożony okres, jednostka miesiąca, czas trwania ISO 8601, przecinek dziesiętny lub wartość z białymi znakami), jest po cichu pomijany zamiast odrzucany. Na ścieżce podpisywania powoduje to token bez wygaśnięcia, a na ścieżce weryfikacji maxAge przestaje być egzekwowane, więc token, który powinien być odrzucony ze względu na wiek, jest akceptowany. Problem naprawiono w wersji 10.2.3.

Wtyczka WordPress Wallet System for WooCommerce przed wersją 2.8.0 nie sprawdza, czy kwota transferu portfela jest dodatnia, oraz oblicza nowe saldo nadawcy na podstawie nieaktualnego stanu sprzed zaksięgowania odbiorcy. Uwierzytelniony atakujący z uprawnieniami Subscriber może tworzyć środki w portfelu dla siebie lub przenosić saldo ofiary na własne konto.

Wtyczka WordPress Easy Digital Downloads przed wersją 3.7.1 nie sprawdza ustawienia rejestracji użytkowników w witrynie przed utworzeniem konta WordPress. Umożliwia to nieuwierzytelnionym użytkownikom utworzenie konta i uzyskanie zalogowanej sesji, nawet gdy rejestracja jest wyłączona. Utworzone konto otrzymuje domyślną rolę witryny.

Motyw WordPress TutorStarter przed wersją 4.0.4 nie respektuje ustawienia rejestracji użytkowników w jednym ze swoich handlerów AJAX rejestracji. Umożliwia to nieuwierzytelnionym odwiedzającym tworzenie kont WordPress, nawet gdy rejestracja użytkowników jest wyłączona.

Wtyczka WordPress Airwallex Online Payments Gateway przed wersją 1.36.0 nie weryfikuje, czy przychodzące powiadomienie o płatności rzeczywiście pochodzi od dostawcy płatności, gdy nie skonfigurowano sekretu webhooka. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym sfałszowanie powiadomienia i oznaczenie zamówień jako opłaconych bez dokonywania płatności.

Przepełnienie bufora na stercie w starszej procedurze szyfrowania Blowfish (BlowFishEncryptor::Encode, wywoływanej przez EncryptToString) w Progressive Robot hMailServer 6.0.0 do 6.3.5 pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi skrzynki pocztowej wywołać odmowę usługi (awarię usługi) i prawdopodobnie inne nieokreślone skutki. W wersjach 6.3.4 i 6.3.5, gdy włączone jest samoobsługowe API REST (domyślnie wyłączone), użytkownik może to zrobić zdalnie, dodając konto pobierania z hasłem o długości od 129 do 247 znaków niebędącej wielokrotnością 8, a następnie żądając eksportu danych osobowych (GET /api/v1/me/export.zip), co szyfruje to hasło starszym schematem. Ta sama wada jest osiągalna w systemie Windows przez dowolnego lokalnego użytkownika interaktywnego bez poświadczeń hMailServer, poprzez metodę COM Utilities.BlowfishEncrypt, która nie sprawdzała uwierzytelnienia. Jest również osiągalna przy każdym zapisie przechowywanego sekretu, gdy ProtectStoredSecretsWithDPAPI jest ustawione na 0. Dla takiej długości pętla dopełniania procedury zapisuje do 7 bajtów zerowych od 2 do 232 bajtów poza końcem bufora sterty o rozmiarze 255 bajtów. Zwracany szyfrogram jest nadal poprawny.

Nieoczyszczone dane wejściowe w polu "template name" funkcji Workflow Template w SQLView KRIS są renderowane w atrybutach "onclick" na głównym pulpicie bez odpowiedniej sanityzacji po stronie serwera. Umożliwia to atakującemu z uprawnieniami administracyjnymi wstrzyknięcie i zapisanie złośliwych skryptów, które wykonują się w przeglądarkach dotkniętych użytkowników.

Podatność w Apache DolphinScheduler pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na pobieranie informacji o kontach innych użytkowników przez endpoint /dolphinscheduler/users/list-all bez wymaganych uprawnień. Endpoint nie egzekwuje niezbędnych kontroli autoryzacji przed zwróceniem informacji o kontach użytkowników. Skuteczne wykorzystanie może ujawnić wrażliwe informacje o użytkownikach i ułatwić enumerację kont. Problem dotyczy wersji przed 3.4.3.

Podatność polegająca na obejściu autoryzacji w Apache DolphinScheduler pozwala uwierzytelnionym użytkownikom na nieautoryzowane operacje na harmonogramach przepływów pracy, definicjach przepływów pracy i instancjach zadań w innych projektach. Dotknięte endpointy sprawdzają uprawnienia względem podanego projectCode, ale nie weryfikują, czy zasób należy do tego projektu.

Zidentyfikowano podatność dotyczącą niewystarczającej walidacji w procesie uwierzytelniania Frappe Cloud/ERPNext, która pozwala na akceptację wielu adresów e-mail poprzez manipulację polem email w punkcie końcowym /api/method/press.api.account.signup. Podatność występuje, gdy nieuwierzytelniony zdalny atakujący doda więcej niż jeden adres e-mail. Usługa przetwarza całą wartość jako prawidłową listę odbiorców i wysyła kod OTP na wszystkie adresy bez odpowiedniej walidacji wszystkich dodanych e-maili (tylko jeden z nich musi być prawidłowy). Eksploatacja tej podatności może pozwolić atakującemu na: uzyskanie OTP uwierzytelniającego; podszycie się pod kogoś innego w procesie rejestracji; rejestrację kont przy użyciu adresów e-mail innych osób bez dostępu do skrzynki pocztowej; pośrednie potwierdzenie istnienia już zarejestrowanych adresów e-mail.

W flatpak-builder wykryto wadę, która pozwala atakującemu na ujawnienie informacji poprzez nakłonienie użytkownika lub systemu ciągłej integracji (CI) do przetworzenia spreparowanego manifestu budowania. Poprzez określenie lokalnych identyfikatorów URI plików w definicjach pobierania źródeł, builder omija kontrole ograniczenia katalogu. W rezultacie poufne pliki hosta dostępne dla procesu budowania mogą zostać odczytane i włączone do artefaktów budowania.

Nieuwierzytelniony atakujący sieciowo może odpytywać wewnętrzne punkty zarządzania w Brocade ASCG przed wersją 3.5.0, aby uzyskać szczegóły konfiguracji i stan zarządzanych przełączników Brocade Fabric OS (FOS). Skutkuje to nieautoryzowanym ujawnieniem topologii zarządzania siecią SAN klienta oraz atrybutów połączeń przełączników.

Nieautoryzowany zdalny atakujący może zmodyfikować magazyn zaufania klienta TLS w Brocade ASCG przed wersją 3.5.0. Dostarczając nieautoryzowany certyfikat CA do nieuwierzytelnionego interfejsu zarządzania, atakujący może spowodować, że system zaufa nieautoryzowanym certyfikatom, co może umożliwić ataki Man-in-the-Middle (MITM) na komunikację wychodzącą z zarządzanymi przełącznikami i węzłami równorzędnymi.

Wtyczka Track Orders for WooCommerce dla WordPressa przed wersją 1.2.7 nie weryfikuje własności zamówienia przed zwróceniem danych rozliczeniowych, co pozwala nieuwierzytelnionym atakującym uzyskać imię, adres e-mail, numer telefonu, adres pocztowy i historię zamówień klienta, podając jego adres e-mail.

Wtyczka Wallet System for WooCommerce dla WordPressa przed wersją 2.8.0 nie weryfikuje, czy portfel wskazany w wypłacie należy do użytkownika składającego wniosek, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi (np. subskrybentowi) złożyć wniosek o wypłatę z cudzego portfela na wybraną kwotę i cel wypłaty, a także blokować temu użytkownikowi własne wypłaty.

Wtyczka Wallet System for WooCommerce dla WordPressa przed wersją 2.8.0 nie weryfikuje, czy użytkownik składający transfer portfela jest właścicielem portfela, z którego środki są pobierane, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi (nawet subskrybentowi) przenieść środki z dowolnego portfela (w tym administratora) na konto, które kontroluje.

Wtyczka Wallet System for WooCommerce dla WordPressa przed wersją 2.8.0 nie przeprowadza żadnej kontroli uprawnień i opiera się na tokenie, który każdy uwierzytelniony użytkownik może uzyskać ze strony front-end, przed wygenerowaniem raportu zawierającego historię transakcji portfela każdego klienta, co pozwala każdemu uwierzytelnionemu użytkownikowi (np. subskrybentowi) ujawnić imiona, adresy e-mail, role, kwoty transakcji, metody płatności i daty wszystkich użytkowników.