Katalog podatności CVE

Wersje DataDog::DogStatsd do 0.07 dla Perla pozwalają na wstrzykiwanie metryk z tagów zdarzeń. Metoda format_event nie waliduje zawartości tagów, co umożliwia wstrzykiwanie danych z niezaufanych źródeł.

Wersje DBI przed 1.648 dla Perla mają podatność na przepełnienie sterty podczas wstępnego przetwarzania zapytań SQL z więcej niż 9 binderami. Metoda preparse rozszerza znaki zastępcze SQL na ponumerowane bindery, ale alokuje tylko trzy znaki na binder w buforze.

Router Redline WR3200 firmy DTS Electronics zawiera podatność na brak uwierzytelniania dla krytycznych funkcji, co pozwala atakującym na dostęp do funkcji nieprawidłowo ograniczonych przez listy ACL. Dotyczy wersji od 7.1.3 przed 7.1.8.

Wtyczka Product Slider Pro for WooCommerce dla WordPressa przed wersją 3.5.4 zawiera podatność polegającą na nieprawidłowej walidacji określonej ilości w danych wejściowych, co umożliwia implantację złośliwego oprogramowania.

Podatność przepełnienia bufora sterty w sterowniku jądra Wi-Fi HaLow morse.ko w oprogramowaniu Morse Micro HaLowLink 2 w wersjach przed 2.11.13 pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu w zasięgu radiowym na spowodowanie odmowy usługi (panika jądra) lub potencjalnie zdalne wykonanie kodu poprzez spreparowaną ramkę beacon 802.11ah zawierającą nieprawidłowy element informacyjny Traffic Indication Map (TIM). Funkcja morse_page_slicing_process_tim_element() w page_slicing.c pobiera długość mapy bitowej TIM bezpośrednio z odebranego pola IE bez walidacji względem docelowego bufora o stałym rozmiarze przed przekazaniem do memset i memcpy, co pozwala na zapis do 252 bajtów danych kontrolowanych przez atakującego poza granicę bufora. Ponieważ beacony są ramkami rozgłoszeniowymi przetwarzanymi podczas pasywnego skanowania, nie jest wymagane uwierzytelnienie, asocjacja ani interakcja użytkownika.

Sterownik jądra HaLow Wi-Fi (dot11ah.ko) w oprogramowaniu Morse Micro HaLowLink 2 przed wersją 2.11.13 zawiera przepełnienie bufora sterty, które może być wykorzystane przez nieuwierzytelnionego atakującego w zasięgu radiowym do spowodowania paniki jądra lub zdalnego wykonania kodu poprzez spreparowaną ramkę beacon lub probe response.

Użycie po zwolnieniu (use-after-free) w komponencie Input w Google Chrome przed wersją 149.0.7827.53 umożliwiało zdalnemu atakującemu potencjalną ucieczkę z piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML.

Niewystarczające egzekwowanie polityki w komponencie Sandbox przeglądarki Google Chrome na systemie Linux przed wersją 149.0.7827.53 umożliwia zdalnemu atakującemu potencjalną ucieczkę z piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML. Problem ma niski poziom dotkliwości według Chromium.

Niewłaściwa implementacja w narzędziach DevTools przeglądarki Google Chrome przed wersją 149.0.7827.53 umożliwia zdalnemu atakującemu, który przejął proces renderowania, uzyskanie potencjalnie wrażliwych informacji z pamięci procesu poprzez spreparowaną stronę HTML. Problem ma niski poziom dotkliwości według Chromium.

Nieprawidłowa autoryzacja w Microsoft Exchange Online umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu ujawnienie informacji przez sieć.

Podatność w Azure HorizonDB umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu ominięcie uwierzytelniania poprzez fałszowanie, co pozwala na eskalację uprawnień w sieci.

Niewystarczająca walidacja niezaufanych danych wejściowych w trybie czytania (Reading Mode) w Google Chrome przed wersją 149.0.7827.53 umożliwiała zdalnemu atakującemu, który skompromitował proces renderowania, potencjalną ucieczkę z piaskownicy poprzez spreparowaną stronę HTML.

Niewystarczająca walidacja niezaufanych danych wejściowych w funkcji Autofill w przeglądarce Google Chrome przed wersją 149.0.7827.53. Zdalny atakujący może potencjalnie uciec z piaskownicy poprzez złośliwy ruch sieciowy.

Niewystarczająca walidacja niezaufanych danych wejściowych w komponentach Codecs w przeglądarce Google Chrome przed wersją 149.0.7827.53. Zdalny atakujący może potencjalnie uciec z piaskownicy poprzez spreparowany plik wideo.

W Google Chrome na Androidzie przed wersją 149.0.7827.53 stwierdzono nieprawidłową implementację w WebView. Zdalny atakujący, który przejął proces renderowania, może potencjalnie uciec z piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome na iOS przed wersją 149.0.7827.53 stwierdzono użycie po zwolnieniu (use-after-free) w WebMIDI. Zdalny atakujący może potencjalnie uciec z piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML.

W Google Chrome na Androidzie przed wersją 149.0.7827.53 stwierdzono użycie po zwolnieniu (use-after-free) w funkcji Messages. Zdalny atakujący może potencjalnie uciec z piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML.

Przeglądarka Google Chrome przed wersją 149.0.7827.53 zawiera podatność na wyciek informacji kanałem bocznym w formularzach. Zdalny atakujący może wykorzystać spreparowaną stronę HTML do ujawnienia danych pochodzących z innego źródła (cross-origin).

W Google Chrome przed wersją 149.0.7827.53 stwierdzono problem z cyklem życia obiektu w Dawn. Zdalny atakujący może potencjalnie uciec z piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML.