Katalog podatności CVE

WebKit, używany w Apple iTunes przed wersją 10.2 na systemie Windows, umożliwia atakującym typu man-in-the-middle wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) poprzez wektory związane z przeglądaniem iTunes Store.

WebKit, używany w Apple iTunes przed wersją 10.2 na systemie Windows, umożliwia atakującym typu man-in-the-middle wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) poprzez wektory związane z przeglądaniem iTunes Store.

Podatność typu use-after-free w metodzie setOuterText w bibliotece htmlelement w WebKit, używanej w Apple iTunes przed wersją 10.2 na systemie Windows, umożliwia atakującym typu man-in-the-middle wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi poprzez manipulacje DOM podczas przeglądania iTunes Store.

Implementacja poziomu DOM 2 w WebKit, używana w Apple iTunes przed wersją 10.2 na Windows oraz w Apple Safari, nieprawidłowo obsługuje manipulacje DOM związane z nasłuchiwaczami zdarzeń podczas przetwarzania obiektów zakresu. To pozwala atakującym typu man-in-the-middle na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) podczas przeglądania iTunes Store.

WebKit, używany w Apple iTunes przed wersją 10.2 na systemie Windows, pozwala atakującym typu man-in-the-middle na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) poprzez wektory związane z przeglądaniem iTunes Store.

WebKit, używany w Apple iTunes przed wersją 10.2 na systemie Windows, pozwala atakującym typu man-in-the-middle na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) poprzez wektory związane z przeglądaniem iTunes Store.

WebKit, używany w Apple iTunes przed wersją 10.2 na systemie Windows, umożliwia atakującym typu man-in-the-middle wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) poprzez wektory związane z przeglądaniem iTunes Store.

WebKit, używany w Apple iTunes przed wersją 10.2 na systemie Windows, umożliwia atakującym typu man-in-the-middle wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) poprzez wektory związane z przeglądaniem iTunes Store.

W podatności CVE-2011-1142 występuje problem z konsumpcją stosu w funkcji dissect_ber_choice w analizatorze BER w Wireshark w wersjach 1.2.x do 1.2.15 oraz 1.4.x do 1.4.4. Może to umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (nieskończona pętla) poprzez wykorzystanie samoodniesień wartości CHOICE ASN.1.

Wiele nieokreślonych podatności w silniku przeglądarki w Mozilla Firefox 3.6.x przed wersją 3.6.14 oraz Thunderbird 3.1.x przed wersją 3.1.8 może pozwolić zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu poprzez nieznane wektory.

Przepełnienie bufora w Mozilla Firefox 3.6.x przed wersją 3.6.14, Thunderbird przed wersją 3.1.8 oraz SeaMonkey przed wersją 2.0.12 może umożliwić zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie awarii aplikacji poprzez spreparowany obraz JPEG.

Przepełnienie bufora w przeglądarkach Mozilla Firefox przed wersją 3.5.17 oraz 3.6.x przed wersją 3.6.14, a także w SeaMonkey przed wersją 2.0.12 na systemie Windows, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez długi ciąg, który wywołuje konstrukcję długiego tekstu.

Podatność typu use-after-free w implementacji Web Workers w przeglądarkach Mozilla Firefox przed wersją 3.5.17 oraz 3.6.x przed wersją 3.6.14, a także w SeaMonkey przed wersją 2.0.12, umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez wektory związane z JavaScript Worker i zbieraniem śmieci.

Przepełnienie bufora w silniku JavaScript w przeglądarkach Mozilla Firefox przed wersją 3.5.17 oraz 3.6.x przed wersją 3.6.14, a także w SeaMonkey przed wersją 2.0.12, może umożliwić zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez wykorzystanie wektorów związanych z czasem wyjątków i dużą liczbą wartości ciągów, znane jako problem 'atom map'.

Podatność typu use-after-free w metodzie JSON.stringify w js3250.dll w przeglądarkach Mozilla Firefox przed wersją 3.5.17 oraz 3.6.x przed wersją 3.6.14, a także w SeaMonkey przed wersją 2.0.12. Może ona umożliwić zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory związane z funkcją js_HasOwnProperty oraz zbieraniem śmieci.

Przepełnienie bufora w silniku JavaScript w przeglądarkach Mozilla Firefox przed wersją 3.5.17 oraz 3.6.x przed wersją 3.6.14, a także w SeaMonkey przed wersją 2.0.12, może umożliwić zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez wykorzystanie zmiennych JavaScript spoza lokalnego kontekstu, znane jako problem 'upvarMap'.

Wielokrotne nieokreślone podatności w silniku przeglądarki w Mozilla Firefox przed wersją 3.5.17 oraz 3.6.x przed wersją 3.6.14, Thunderbird przed wersją 3.1.8 i SeaMonkey przed wersją 2.0.12 mogą pozwolić zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci i awaria aplikacji) lub potencjalne wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieznanych wektorów.

Google Chrome w wersjach przed 9.0.597.107 nieprawidłowo wykonuje układ, co pozwala zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innych nieokreślonych skutków poprzez nieznane wektory prowadzące do 'starego wskaźnika'.

Podatność typu use-after-free w Google Chrome przed wersją 9.0.597.107 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innego nieokreślonego wpływu poprzez wektory związane z zablokowanymi wtyczkami.

Google Chrome w wersjach przed 9.0.597.107 nieprawidłowo ogranicza dostęp do wewnętrznych funkcji rozszerzeń, co może prowadzić do nieokreślonych skutków oraz wektorów ataku zdalnego.