Katalog podatności CVE

Oprogramowanie jądra działające wewnątrz maszyny wirtualnej (Guest VM) może wysyłać nieprawidłowe komendy do firmware GPU, powodując dostęp do pamięci poza dozwolonym zakresem. Podatność ta może być wykorzystana do eskalacji uprawnień i wyjścia poza granice wirtualizacji.

Oprogramowanie uruchomione przez nieuprzywilejowanego użytkownika może wykonywać nieprawidłowe wywołania systemowe GPU, manipulując czasem życia obiektów synchronizacji w jądrze. Prowadzi to do odczytu/zapisu po zwolnieniu pamięci (use-after-free).

Aplikacja GeoVision GV-IP Device Utility jest podatna na przejęcie DLL (DLL hijacking). Ładuje ona biblioteki DLL z niebezpiecznej ścieżki wyszukiwania, co pozwala lokalnemu atakującemu umieścić złośliwą bibliotekę DLL w lokalizacji przeszukiwanej przed legalną lokalizacją.

Wtyczka WordPress WowOptin: Next-Gen Popup Maker przed wersją 1.4.38 nie posiada odpowiedniej autoryzacji na punkcie końcowym REST. Pozwala to nieuwierzytelnionym użytkownikom na wyłączenie wszystkich formularzy opt-in na stronie oraz wstawienie nowych wierszy opt-in opartych na szablonach do bazy danych.

W produktach Rapid7 InsightVM, Nexpose i Insight Agent stwierdzono podatność, w której podczas uwierzytelnionej oceny wykonywane są odkryte pliki wykonywalne bez walidacji własności pliku. Lokalny użytkownik o niskich uprawnieniach może uruchomić kod w kontekście skanera (Scan Engine) lub jako root/SYSTEM (Insight Agent).

Wtyczka CAFEHAUS API dla WordPressa do wersji 1.0.0 nie wymaga uwierzytelnienia ani autoryzacji przy zmianie haseł użytkowników. Niezalogowany atakujący może ustawić hasło dowolnego użytkownika, w tym administratora, i przejąć jego konto.

Wtyczka WordPress Paid Membership Plugin, Ecommerce, User Registration Form, Login Form, User Profile & Restrict Content przed wersją 4.16.18 nie egzekwuje konsekwentnie ograniczeń ról skonfigurowanych w polu wyboru roli rejestracji front-end. Zestaw ról oferowanych odwiedzającemu i zestaw ról akceptowanych przez handler rejestracji pochodzą z dwóch różnych parserów, a dla niektórych prawidłowych sposobów konfiguracji oferowanych ról handler ignoruje ograniczenie i akceptuje dowolną rolę niebędącą administratorem. W połączeniu z brakiem nonce w publicznym handlerze rejestracji, pozwala to nieuwierzytelnionemu odwiedzającemu na zarejestrowanie konta z wyższą rolą, taką jak Edytor lub Autor, niż formularz był skonfigurowany oferować.

Wiele podatności w Snowflake libsnowflakeclient przed wersją 2.9.2 może umożliwić zdalne wykonanie kodu i eksfiltrację poświadczeń. Przepełnienie bufora na stosie w ścieżce pobierania plików może pozwolić na zdalne wykonanie kodu na hoście ofiary. Powiązane zapis poza zakresem w tej samej ścieżce może umożliwić uszkodzenie pamięci. Nieprawidłowa walidacja parametrów połączenia może przekierować żądania uwierzytelniania do punktu końcowego kontrolowanego przez atakującego.

W Exim przed wersją 4.99.5 występuje podatność eskalacji uprawnień przez plik .forward. Mechanizm force_command dla transportu pipe jest nieprawidłowo obsługiwany, co pozwala na wykonanie dowolnych poleceń z wyższymi uprawnieniami.

W Exim przed wersją 4.99.5 nieprawidłowe obsługiwanie argumentów związanych z queue-name umożliwia przechodzenie poza katalog spool i dostęp do plików poza nim, co może prowadzić do eskalacji uprawnień.

W OpenStack Ironic Python Agent do wersji 11.6.0 użytkownik z rolą menedżera w obrębie projektu może osiągnąć zdalne wykonanie kodu poprzez złośliwie skonfigurowany plik konfiguracyjny. Wartość parametru ntp_server jest przekazywana do powłoki bez odpowiedniego oczyszczenia.

Wtyczka Wpify Woo dla WordPressa w wersjach do 5.4.16 włącznie zawiera podatność eskalacji uprawnień. Trasa REST SettingsApi::save_option() (POST /wp-json/wpify-woo/v1/option) przekazuje parametry 'option' i 'data' bezpośrednio do update_option() bez listy dozwolonych nazw opcji ani sanityzacji wartości, a permission_callback sprawdza tylko uprawnienie manage_woocommerce. Umożliwia to uwierzytelnionym atakującym z poziomem Shop Managera i wyższym eskalację uprawnień do Administratora poprzez nadpisanie dowolnych opcji WordPressa (np. ustawienie default_role na administrator i users_can_register na 1, lub wyłączenie wtyczek bezpieczeństwa przez active_plugins).

Podatność na fałszowanie żądań po stronie serwera (SSRF) w Azure AI Search, umożliwiająca autoryzowanemu atakującemu eskalację uprawnień przez sieć.

W Azure API Management (APIM) wykryto lukę związaną z nieprawidłową kontrolą dostępu. Autoryzowany atakujący może zdalnie wykonać kod w sieci.

Podatność w Pronetiqs IntraVUE w wersjach 3.2.1a14 i wcześniejszych polega na przechowywaniu hasła w postaci jawnego tekstu, co może ujawnić poświadczenia w postaci czystego tekstu przez API.

Pronetiqs IntraVUE w wersjach 3.2.1a14 i wcześniejszych ujawnia wrażliwe informacje systemowe nieautoryzowanym podmiotom, co może prowadzić do ujawnienia plików hosta/udziału.

Microweber CMS do wersji 2.0.20 zawiera podatność path traversal w kontrolerze plików statycznych. Nieuwierzytelniony atakujący może odczytać dowolne pliki, podając sekwencje traversal w parametrze path.

Skipper zawiera niekompletną poprawkę dla CVE-2026-50197, w której zbyt duże ciała żądań omijają polityki Open Policy Agent (OPA) typu deny-on-presence. Gdy rozmiar ciała żądania przekracza limit maxBodyBytes, Skipper przekazuje pełny ładunek do usługi nadrzędnej, podczas gdy OPA ocenia pusty parsed_body, co pozwala na wykonanie zabronionych działań.

9Router przed wersją 0.4.72 zawiera podatność Server-Side Request Forgery (SSRF) w endpoint /v1/web/fetch. Endpoint akceptuje kontrolowany przez użytkownika parametr url i przekazuje go do skonfigurowanego zewnętrznego dostawcy skrobania (Firecrawl, Jina Reader, Tavily lub Exa) w celu pobrania treści. URL jest walidowany tylko składniowo przez new URL() bez blokowania prywatnych zakresów IP, endpointów metadanych chmury (np. 169.254.169.254), adresów link-local ani wewnętrznych nazw hostów. Uwierzytelniony lub lokalnie podłączony użytkownik może spowodować, że serwer pobierze dowolne wewnętrzne URL-e i zwróci ich treść, umożliwiając SSRF z dostępem do odczytu, który może ujawnić dane uwierzytelniające chmury, dotrzeć do wewnętrznych usług i ominąć uwierzytelnianie na endpointach localhost.

Google Chrome przed wersją 150.0.7871.186 ma podatność typu out-of-bounds write w komponentach Codecs. Zdalny atakujący może potencjalnie uciec z piaskownicy za pomocą spreparowanej strony HTML.