Katalog podatności CVE

W systemach Microsoft Windows XP SP2 i SP3, Windows Server 2003 SP2, Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, R2 i R2 SP1 oraz Windows 7 Gold i SP1 występuje luka w konfiguracji Windows Packager, która pozwala na zdalne wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowaną aplikację ClickOnce w dokumencie Microsoft Office. Problem dotyczy plików .application.

Podatność w konfiguracji Windows Object Packager w systemach Microsoft Windows XP SP2, SP3 oraz Server 2003 SP2 umożliwia lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień poprzez złośliwy plik wykonywalny w bieżącym katalogu roboczym. Problem ten dotyczy uruchamiania niezaufanych plików wykonywalnych związanych z obiektami pakietowymi.

Nieokreślona podatność w DirectShow w DirectX w systemach Microsoft Windows XP SP2 i SP3, Windows Server 2003 SP2, Windows Vista SP2, Windows Server 2008 SP2, R2 i R2 SP1 oraz Windows 7 Gold i SP1 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą spreparowanego pliku multimedialnego. Problem dotyczy plików Quartz.dll, Qdvd.dll, napisów zamkniętych oraz filtra DirectShow Line21.

Nieokreślona podatność w winmm.dll w bibliotece multimedialnej Windows w Windows Media Playerze (WMP) w systemach Microsoft Windows XP SP2 i SP3, Server 2003 SP2, Vista SP2 oraz Server 2008 SP2 pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez spreparowany plik MIDI.

Jądro systemu Windows w wersjach XP SP2, Server 2003 SP2, Vista SP2, Server 2008 SP2, R2 oraz R2 SP1, a także Windows 7 Gold i SP1, nieprawidłowo ładowało tabele obsługi wyjątków strukturalnych. To pozwala atakującym, zależnie od kontekstu, na ominięcie funkcji zabezpieczeń SafeSEH, wykorzystując aplikację Visual C++ .NET 2003.

Adobe Reader i Acrobat przed wersją 9.5 oraz 10.x przed wersją 10.1.2 na systemach Windows i Mac OS X umożliwiają atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci sterty) poprzez nieokreślone wektory.

Adobe Reader i Acrobat przed wersją 9.5 oraz 10.x przed wersją 10.1.2 na systemach Windows i Mac OS X umożliwiają atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory. Jest to inna podatność niż CVE-2011-4372 i CVE-2011-4373.

Podatność typu directory traversal w serwerze WWW HP-ChaiSOE/1.0 na drukarkach HP LaserJet P3015, LaserJet 4650 i LaserJet 2430 umożliwia zdalnym atakującym odczyt dowolnych plików. Dotyczy to wersji oprogramowania układowego przed 07.080.3 dla P3015, 07.006.0 dla 4650 oraz 08.113.0_I35128 dla 2430.

Wielokrotne przepełnienia bufora w Siemens Automation License Manager (ALM) w wersjach od 4.0 do 5.1+SP1+Upd1 umożliwiają zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długie pole serialid w komendzie _licensekey, co zostało udowodnione przez komendy (1) check_licensekey lub (2) read_licensekey.

MaraDNS w wersjach przed 1.3.07.12 oraz 1.4.x przed 1.4.08 oblicza wartości skrótów dla danych DNS bez ograniczeń, co pozwala na przewidywalne wywoływanie kolizji skrótów. To umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi (zużycie CPU) poprzez wysyłanie wielu spreparowanych zapytań z ustawionym bitem Recursion Desired (RD).

Przepełnienie bufora w kontrolce ActiveX WebClient w Siemens Tecnomatix FactoryLink w wersjach 6.6.1, 7.5.217 oraz 8.0.2.54 umożliwia zdalnym atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez długi ciąg w parametrze związanym z adresem URL.

W Google Chrome przed wersją 16.0.912.75 występuje przepełnienie bufora na stosie, które może być wykorzystane przez zdalnych atakujących do spowodowania odmowy usługi lub potencjalnie innych nieokreślonych skutków związanych z obsługą glifów.

Podatność typu use-after-free w Google Chrome przed wersją 16.0.912.75 umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innego nieokreślonego wpływu poprzez wektory związane z klatkami animacji.

W libxml2, używanym w Google Chrome przed wersją 16.0.912.75, występuje przepełnienie bufora oparte na stercie, które może umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innego nieokreślonego wpływu za pomocą nieznanych wektorów.

W OpenSSL w wersji 0.9.8 przed 0.9.8s występuje podatność typu double free, gdy włączona jest flaga X509_V_FLAG_POLICY_CHECK. Umożliwia to zdalnym atakującym wywołanie nieokreślonego wpływu poprzez spowodowanie niepowodzenia w weryfikacji polityki.

Wtyczka WP Symposium przed wersją 11.12.24 dla WordPressa zawiera wiele podatności na nieograniczone przesyłanie plików, które pozwalają zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez przesłanie pliku z rozszerzeniem wykonywalnym. Atakujący mogą to zrobić, korzystając z plików uploadify/upload_admin_avatar.php lub uploadify/upload_profile_avatar.php.

W implementacji PKI w pfSense przed wersją 2.0.1, plik etc/inc/certs.inc tworzy każdy certyfikat X.509 z prawdziwą wartością dla podstawowego ograniczenia CA. To umożliwia zdalnym atakującym tworzenie sub-certyfikatów dla dowolnych podmiotów, wykorzystując klucz prywatny.

Splunk w wersji 4.2.5 i wcześniejszych, przy wybranej licencji Free, umożliwia potencjalnie niepożądaną funkcjonalność w środowisku, które celowo nie wspiera uwierzytelniania. To pozwala zdalnym atakującym na odczyt dowolnych plików lub wykonywanie poleceń zarządzających za pomocą żądania HTTP.

Przepełnienie bufora w funkcji ulSetError w PLIB 1.8.5, używanej w TORCS 1.3.1 i innych produktach, umożliwia zdalnym atakującym, przy wsparciu użytkownika, wykonanie dowolnego kodu poprzez długą wiadomość o błędzie, co zostało zademonstrowane za pomocą spreparowanego pliku acc dla TORCS.

W frameworku Novell XTier w wersji 3.1.8 występuje wiele przepełnień całkowitych w serwerze HTTP, które mogą być wykorzystane przez zdalnych atakujących do spowodowania awarii usługi lub potencjalnego wykonania dowolnego kodu poprzez odpowiednio skonstruowane zmienne długości nagłówka.