Katalog podatności CVE

W InvoiceShelf w wersji 2.3.3 i wcześniejszych walidacja żądań masowego usuwania akceptuje identyfikatory rekordów bez konsekwentnego powiązania ich z company_id uwierzytelnionego użytkownika. Uwierzytelniony użytkownik może przesłać identyfikator innej firmy i usunąć rekordy międzyfirmowe.

W InvoiceShelf przed wersją 2.4.0 parametr orderByField przekazywany przez uwierzytelnionego użytkownika jest używany w wywołaniach orderBy w Invoice::scopeApplyFilters bez ograniczenia do identyfikatorów kolumn. Spreparowane wyrażenie SQL może trafić do klauzuli ORDER BY, umożliwiając ślepą ekstrakcję informacji z bazy danych.

W InvoiceShelf przed wersją 2.4.0 publiczne trasy faktur, wycen i płatności klienta używają numerycznego mailable_id z tokenu EmailLog bez weryfikacji mailable_type, a handlery JSON nie wymuszają EmailLog::isExpired. Token wydany dla jednego typu dokumentu może ujawnić dokument innej firmy, a wygasły token może pozostać ważny na trasach JSON.

W InvoiceShelf przed wersją 2.4.0 metody NotesController::show, update i destroy autoryzują tylko ogólną zdolność view notes lub manage notes i nie przekazują powiązanej z trasą notatki do NotePolicy, więc nie sprawdzają company_id docelowej notatki. Uwierzytelniony użytkownik personelu może odczytać, zmodyfikować lub usunąć szablony notatek innej firmy.

W InvoiceShelf przed wersją 2.4.0 endpoint POST /api/v1/estimates/{estimate}/convert-to-invoice autoryzuje tylko zdolność create-invoice i nie autoryzuje dostępu do powiązanej wyceny. Uwierzytelniony użytkownik może skopiować pozycje, ceny, sumy, podatki, notatki, walutę i dane klienta innej firmy do faktury w swojej firmie.

Rozszerzenie Markdown Preview Enhanced dla Visual Studio Code przed wersją 0.8.30 nie waliduje polecenia ani argumentów przesyłanych z webview. JavaScript działający w podglądzie może wywołać uprzywilejowane polecenia rozszerzenia, w tym modyfikację plików, wykonanie kodu, uruchomienie narzędzi eksportu i otwieranie dowolnych adresów URL. Wykorzystanie wymaga osobnej ścieżki wykonania JavaScript w webview, np. wstrzyknięcia przez .crossnote/head.html.

Rozszerzenie Markdown Preview Enhanced dla Visual Studio Code przed wersją 0.8.29 wykonuje pliki .crossnote/config.js i .crossnote/parser.js z repozytorium za pomocą vm.runInNewContext, co nie stanowi granicy bezpieczeństwa względem środowiska Node.js. Otwarcie pliku Markdown w złośliwym repozytorium automatycznie ładuje te pliki, a przejście po łańcuchu prototypów pozwala dotrzeć do konstruktora Function i obiektu process, umożliwiając wykonanie poleceń systemowych bez dalszej interakcji.

W narzędziu cemtan sar2html w wersji 4.0.0 funkcja index w pliku sar2html.py nie zabezpiecza argumentu sort, co prowadzi do wstrzyknięcia SQL. Atak można przeprowadzić zdalnie, a publicznie dostępny exploit może być wykorzystywany w atakach. Projekt został poinformowany o problemie, ale nie odpowiedział.

Plane, narzędzie do zarządzania projektami open source, w wersji 1.3.1 i wcześniejszych w punkcie końcowym /api/public/assets/v2/anchor/{anchor}/ wymaga uwierzytelnienia do operacji zapisu, ale nie weryfikuje członkostwa w przestrzeni roboczej ani projekcie. Uwierzytelniony użytkownik znający publiczny DeployBoard.anchor opublikowanego projektu może tworzyć rekordy FileAsset w tym projekcie i miękko usuwać istniejące zasoby, co umożliwia wstrzyknięcie plików między przestrzeniami roboczymi, nadużycie pamięci i utratę danych.

Mongoose, wbudowany serwer webowy i biblioteka sieciowa, przed wersją 7.23 nie odrzuca opcji TCP, której zadeklarowana długość opts[1] przekracza pozostałe bajty opcji. W handle_opt() sekwencja NOP, po której następuje obcięta opcja MSS, powoduje odczyt opts[3] poza zadeklarowanym obszarem opcji i użycie go jako dolnego bajtu dmss. Nieuwierzytelniony zdalny peer może uszkodzić wartość MSS dla połączenia, przez co późniejsze wywołania mg_send() wysyłają obcięte lub zerowej długości ładunki aplikacji, podczas gdy połączenie TCP wygląda na sprawne.

Mongoose, wbudowany serwer webowy i biblioteka sieciowa, przed wersją 7.23 w parserze certyfikatów TLS wybieranym przez MG_TLS_BUILTIN nie weryfikuje, czy długość elementu DER w formacie long-form mieści się w pozostałym buforze certyfikatu. W mg_der_to_tlv() i mg_der_next() długość kontrolowana przez peera może przesunąć parser poza certyfikat i spowodować niedomiar pozostałej długości uint32_t, przez co mg_tls_parse_cert_der() kontynuuje pracę na nieprawidłowym wskaźniku. Nieuwierzytelniony złośliwy serwer TLS lub klient przedstawiający certyfikat serwerowi skonfigurowanemu do certyfikatów klienta może wywołać odczyt poza zakresem i odmowę usługi podczas uzgadniania.

Mongoose, wbudowany serwer webowy i biblioteka sieciowa, przed wersją 7.23 w stosie TLS wybieranym przez MG_TLS_BUILTIN w src/tls_builtin.c akceptuje rekord TLS 1.3, którego odszyfrowany rozmiar wynosi dokładnie 16 bajtów znacznika uwierzytelniającego, bez tekstu jawnego i bajtu ContentType. W mg_tls_recv_record() sprawdzenie długości msgsz przepuszcza taki rekord, a obliczenie recv_len ulega niedomiarowi do SIZE_MAX, przez co późniejszy krok uzgadniania traktuje nieaktualną zawartość bufora jako zaufaną wiadomość o praktycznie nieograniczonej długości. Nieuwierzytelniony złośliwy peer TLS może wywołać odczyt poza zakresem sterty przed walidacją certyfikatu lub Finished, powodując zdalną odmowę usługi.

Mongoose, wbudowany serwer webowy i biblioteka sieciowa, przed wersją 7.23 w funkcji ppp_handle_ipv6cp() w src/l2_ppp.c ufa 16-bitowemu polu len IPv6CP bez sprawdzenia go względem rozmiaru odebranego ładunku. W łączu PPP lub PPPoE używającym MG_ENABLE_TCPIP i MG_ENABLE_IPV6 nieuwierzytelniony sąsiadujący peer może zakończyć wymaganą wymianę LCP i wysłać krótki Configure-Request z nadmierną długością, powodując odczyt poza recv_queue.buf i zapis poza tx.buf w ppp_tx_frame(). To samo nadużycie długości może również ujawnić sąsiednie bajty sterty w odpowiedzi lub zawiesić pętlę zdarzeń przez find_opt().

Flyto2 Core, jądro wykonawcze dla automatyzacji i przepływów pracy agentów AI, przed wersją 2.26.3 w funkcjach validate_url_ssrf i is_private_ip w src/core/utils.py porównuje rozwiązane adresy tylko z natywnymi prywatnymi zakresami IPv4 i IPv6 i nie odwija adresów przejściowych IPv4-mapped, IPv4-compatible, 6to4 ani NAT64. Uwierzytelniony autor przepływu pracy może podać URL w formie przejściowej przez Execution API POST /v1/execute, http.get lub pokrewne moduły wychodzących żądań, powodując, że guard akceptuje adres, którego osadzony IPv4 wskazuje na loopback, RFC 1918 lub usługi metadanych chmury. Na hoście, który routuje wybraną formę przejściową, żądanie wychodzące dociera do wewnętrznego celu i zwraca treść odpowiedzi do wywołującego przepływ, umożliwiając odczyt SSRF i ujawnienie danych usług wewnętrznych lub poświadczeń chmury.

Flyto2 Core, jądro wykonawcze dla automatyzacji i przepływów pracy agentów AI, od wersji 2.26.2 do 2.26.4 w trasie HTTP MCP POST /mcp akceptuje nieuwierzytelnione żądania JSON-RPC tools/call i przekazuje argumenty execute_module do rejestru modułów bez zależności require_auth używanej przez trasy REST. Nieuwierzytelniony wywołujący może wybrać sandbox.execute_shell i podać parametr command, który trafia do asyncio.create_subprocess_shell z uprawnieniami procesu serwera flyto-core. Punkt końcowy jest osiągalny lokalnie przy domyślnym bindowaniu loopback i staje się osiągalny sieciowo, gdy operator zbinduje serwer na interfejsie innym niż loopback, umożliwiając wykonanie dowolnych poleceń systemowych i potencjalną pełną kompromitację hosta.

Rozszerzenie Markdown Preview Enhanced dla Visual Studio Code przed wersją 0.8.28 przekazuje zdekodowany, kontrolowany przez Markdown cel linku do pomocnika otwierającego pliki w Windows, który wywołuje child_process.exec z komendą start. Gdy użytkownik Windows otworzy niezaufany plik Markdown i kliknie spreparowany link, metaznaki powłoki w zdekodowanym celu są interpretowane przez cmd.exe jako separatory komend, co pozwala na uruchomienie dowolnej komendy z uprawnieniami użytkownika VS Code.

Kontroler Kubernetes w Radius przed wersją 0.58.0 deserializuje kontrolowaną przez użytkownika adnotację radapp.io/status na Deployment i używa identyfikatora zasobu kontenera do usunięcia bez potwierdzenia własności przez ten Deployment. Atakujący z uprawnieniami do modyfikacji adnotacji Deployment i znajomością docelowego identyfikatora zasobu Radius może sfałszować adnotację i ustawić radapp.io/enabled na false, powodując wejście w uprzywilejowaną ścieżkę usunięcia zasobu innego najemcy.

Databasus w wersjach od 3.7.0 do 3.61.0 zawiera podatność obejścia uwierzytelniania, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na brute-force kodów resetowania hasła przez POST /api/v1/users/reset-password. Atakujący może zażądać sześciocyfrowego kodu dla znanego adresu e-mail, a następnie odgadnąć go bez ograniczeń szybkości, blokady lub unieważnienia, aby przejąć konta, w tym administratorów.

holaOS do wersji 2026.822.1 zawiera podatność braku autoryzacji w konektorach channel-gateway, która pozwala każdemu użytkownikowi platformy komunikacyjnej na przesyłanie zadań agenta, ponieważ sprawdzenie #isAllowed akceptuje wszystkich nadawców, gdy domyślna lista allowFrom jest pusta. Atakujący mogący wysłać wiadomość do bota operatora na Telegramie, Slacku, Discordzie lub innej platformie może spowodować, że ChannelIngress.handle przekaże tury do agenta obszaru roboczego, uruchamiając skonfigurowane narzędzia na maszynie operatora.

Gitingest do wersji 0.3.1 zawiera podatność podążania za dowiązaniami symbolicznymi w ingest_query przy pojedynczym pliku blob, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym na odczyt plików serwera poprzez przesyłanie adresów URL blobów będących dowiązaniami symbolicznymi. Atakujący może zatwierdzić dowiązanie symboliczne w publicznym repozytorium i przesłać jego adres URL blob, powodując zwrócenie przez serwer dowolnego pliku, do którego użytkownik usługi ma dostęp, o rozmiarze do 10 MB.