Katalog podatności CVE

W Stela w wersjach przed 1.60.1 występuje obejście uwierzytelniania wynikające z używania pliku cookie „authProcess” bez weryfikacji jego integralności. Aplikacja przechowuje w nim identyfikator użytkownika (userId) oraz status procesu uwierzytelniania (validSteps) i opiera się na tych wartościach, które mogą być modyfikowane przez klienta.

Wtyczka WordPress User Rights Access Manager w wersjach do 1.1.3 nie ogranicza dostępu do jednego ze swoich handlerów AJAX rejestracji kont i przypisuje nowo zarejestrowanym kontom rolę utworzoną jako kopię roli administratora. Umożliwia to nieuwierzytelnionym atakującym zarejestrowanie konta równoważnego administratorowi.

Wtyczka 10Web Booster – Website speed optimization, Cache & Page Speed optimizer dla WordPress jest podatna na dowolne przesyłanie plików we wszystkich wersjach do 2.34.10 włącznie poprzez funkcję compressCustom. Brak walidacji typu pliku i filtrowania rozszerzeń na parametrze page_id w połączeniu z publicznie czytelnym nonce omijającym uwierzytelnianie umożliwia nieuwierzytelnionym atakującym przesłanie plików wykonywalnych, co prowadzi do zdalnego wykonania kodu.

W Znuny do wersji 7.3.6 atakujący może ominąć standardowe procedury logowania i uzyskać nieautoryzowany dostęp do wrażliwych funkcji systemu poprzez manipulację określonym nagłówkiem żądania HTTP. Aplikacja błędnie ufa temu nagłówkowi, umożliwiając podszycie się pod dowolnego użytkownika, w tym administratora, bez podawania hasła. Moduły HTTPBasicAuth dla agenta i klienta odczytują nazwę użytkownika nie tylko z $ENV{REMOTE_USER}, ale także z $ENV{HTTP_REMOTE_USER}, który jest wypełniany bezpośrednio z kontrolowanego przez atakującego nagłówka "Remote-User".

Wheels w wersjach od 1.1.8 do 4.1.1 pozwala na wstrzyknięcie SQL, gdy wartości w cudzysłowach dostarczone przez wywołującego są ponownie parsowane jako SQL przez dynamiczne findery (takie jak findOneByEmail), metody where(property, value) i where(property, operator, value) buildera zapytań, ścieżki wyszukiwania po kluczu string/UUID (findByKey, updateByKey, deleteByKey i findOrCreateBy...) oraz validatesUniquenessOf. Parser błędnie traktuje podwojony apostrof jako koniec literału. Aplikacje przekazujące dane żądania do tych API mogą narazić uwierzytelnianie, resetowanie hasła lub wyszukiwanie tokenów oraz dane na nieautoryzowany dostęp; wartości kolumn numerycznych nie są dotknięte.

Better Auth od wersji 1.4.0-beta.18 przed 1.7.7 zawiera lukę obejścia uwierzytelniania, która pozwala nieuwierzytelnionym atakującym zalogować się jako inni użytkownicy poprzez ponowne użycie wartości stanu OAuth jako tokenów Magic Link. Atakujący może rozpocząć logowanie OAuth z adresem e-mail ofiary i przesłać zwrócony stan do weryfikacji Magic Link, uzyskując sesje lub tworząc fałszywie zweryfikowane konta e-mail.

Gdy używany jest domyślny certyfikat samopodpisany, atakujący może uzyskać dostęp administracyjny do aplikacji. Certyfikat SSL interfejsu webowego jest używany do podpisywania tokenów dostępu JWT służących do weryfikacji zalogowania użytkownika; przy domyślnym certyfikacie atakujący może podpisywać tokeny JWT i ominąć logowanie. Atakujący może uzyskać dostęp administracyjny i wykonywać czynności takie jak konfiguracja usługi lub żądanie zbierania logów; dane uwierzytelniające urządzeń i dane klientów nie są dostępne przez tę lukę.

Gdy funkcja resetowania hasła jest włączona i skonfigurowano e-mail, atakujący może przejąć dowolne konto za pomocą ataku brute-force. Brak ograniczenia liczby prób wprowadzenia kodu resetowania umożliwia brute-force wyzwania resetowania hasła. Atakujący może uzyskać dostęp administracyjny do aplikacji i wykonywać czynności takie jak konfiguracja usługi lub żądanie zbierania logów; dane uwierzytelniające urządzeń i dane klientów nie są dostępne przez tę lukę.

W aplikacji WeGIA przed wersją 3.8.6 nieuwierzytelniony endpoint cadastro_cobrancas_geracao.php przyjmuje dane POST przez extract($_REQUEST) i wstawia je bezpośrednio do zapytania INSERT. Parametry numeryczne nie są walidowane ani ujmowane w cudzysłowy, a tekstowe można wykorzystać do wyjścia z kontekstu SQL. Zdalny atakujący może wykonać dowolny kod SQL, odczytując lub modyfikując dane rozliczeniowe, dane członków, pracowników, uprawnienia i poświadczenia, a także usuwać tabele bazy danych.

W aplikacji WeGIA przed wersją 3.8.6 nieuwierzytelniony endpoint cadastro_cobranca.php przyjmuje dane POST przez extract($_REQUEST) i wstawia parametry valor, valor_pago, id_pessoa, id_socio oraz id_sociotipo bezpośrednio do zapytań UPDATE, INSERT i SELECT bez przygotowanych zapytań. Zdalny atakujący może wykonać dowolny kod SQL, odczytując lub modyfikując dane bazy WeGIA, w tym rekordy rozliczeniowe i poświadczenia. Ten sam dostęp SQL umożliwia usunięcie lub wyczyszczenie tabel, powodując utratę danych aplikacji.

W aplikacji WeGIA przed wersją 3.8.6 nieuwierzytelnione żądania POST do web/html/socio/sistema/cadastro_cobranca.php mogą umieścić w parametrze codigo wyrażenie SQL w cudzysłowach, które extract($_REQUEST) przekazuje do klauzuli WHERE codigo= w zapytaniu UPDATE bez walidacji i parametryzacji. Ujęcie wartości w cudzysłów omija konwersję typu MariaDB dla kolumny VARCHAR i pozwala na wykonanie dowolnego kodu SQL bez sesji. Atakujący może odczytać lub zmodyfikować zawartość bazy, w tym hashe poświadczeń użytkowników i rekordy rozliczeniowe w tabeli cobrancas.

W Stirling-PDF przed wersją 2.13.2 uwierzytelniony administrator korzystający z domyślnej bazy H2 i trybu bezpieczeństwa może przesłać spreparowany plik SQL do POST /api/v1/database/import-database. Funkcja DatabaseService.validateSqlContent() dzieli znormalizowane dane wejściowe po średnikach i akceptuje instrukcję, jeśli zawiera dowolne dozwolone słowo kluczowe, co pozwala na obejście niewystarczającej białej listy przez niebezpieczne funkcje H2, takie jak FILE_READ i CSVWRITE, oraz CREATE ALIAS, i wykonanie efektów ubocznych podczas przetwarzania pliku przez RUNSCRIPT. Umożliwia to dowolny dostęp do plików. Zademonstrowany łańcuch wykonania poleceń systemu operacyjnego zapisuje kontrolowane przez atakującego pliki startowe w lokalizacji użytkownika, a następnie uruchamia interpreter Pythona aplikacji skonfigurowany do ładowania tych plików, co skutkuje wykonaniem poleceń jako konto usługi JVM.

W urządzeniu D-Link DIR-868L w wersji 2.01b05 wykryto podatność w funkcji system w pliku /htdocs/cgibin komponentu HNAP CGI Handler. Manipulacja argumentem SOAPACTION może prowadzić do wstrzyknięcia poleceń systemu operacyjnego. Atak może być przeprowadzony zdalnie. Exploit został publicznie ujawniony i może być wykorzystany.

W Dgraph przed wersją 25.4.0 Dgraph Zero rejestruje administracyjne trasy HTTP na porcie 6080 bez uwierzytelniania, gdy interfejs administracyjny jest włączony. Trasa /removeNode przyjmuje kontrolowane przez atakującego wartości id i group i przekazuje je do Server.RemoveNode, gdzie grupa 0 może wywołać ProposePeerRemoval. Zdalny nieuwierzytelniony atakujący, który może połączyć się z portem HTTP Zero, może odczytać topologię przez /state, przydzielić identyfikatory przez /assign, uzyskać dostęp do wystawionej trasy administracyjnej /moveTablet lub usunąć członkostwo przez /removeNode, zakłócając płaszczyznę kontrolną Zero i destabilizując węzły Alpha, które od niej zależą. Rejestracja tras odbywa się w dgraph/cmd/zero/run.go, a zademonstrowana ścieżka usuwania członkostwa prowadzi do Server.RemoveNode i ProposePeerRemoval.

W frameworku F´ (F Prime) od wersji 4.1.0 do 4.2.0 wysyłka portów wyjściowych Svc::GenericHub jest podatna, ponieważ zdeserializowane pole portu jest przekazywane do serialOut_out, bufferOut_out, eventOut_out lub tlmOut_out bez jawnego sprawdzenia zakresu. Gdy zdalny pakiet huba dostarczy indeks portu spoza skonfigurowanej tablicy portów wyjściowych, kompilacje z włączonymi asercjami przerywają działanie, a kompilacje bez asercji mogą uzyskać dostęp poza zakres tablicy portów wyjściowych, uszkodzić pamięć sterty i potencjalnie umożliwić zdalne wykonanie kodu.

W Redash od wersji 26.0.0 do 26.9.0 ścieżka _connect() w runnerze zapytań DuckDB w pliku redash/query_runner/duckdb.py tworzyła połączenia z opcją enable_external_access pozostawioną na domyślnej wartości true. Użytkownik z dostępem do zapytań do utworzonego przez administratora źródła danych DuckDB mógł użyć natywnych funkcji odczytu plików, aby odczytać pliki dostępne dla procesu Redash, lub użyć COPY TO, aby zapisać pliki z uprawnieniami tego procesu. Odczytanie sekretów aplikacji, takich jak REDASH_COOKIE_SECRET lub REDASH_SECRET_KEY, mogło również umożliwić fałszowanie sesji i obejście uwierzytelniania.

W systemie CMS e107 przed wersją 2.3.7 plik install.php dekoduje kontrolowany przez atakującego parametr POST previous_steps i przekazuje go do unserialize() na poziomie pliku oraz ponownie w konstruktorze e_install bez ograniczenia dozwolonych klas. Instalator pozostaje dostępny po normalnej instalacji, a spreparowany graf obiektów wykorzystujący dołączoną klasę GuzzleHttp\Psr7\PumpStream może przepłynąć przez paths.hash do site_path, gdzie koercja łańcucha wywołuje kontrolowaną przez atakującego funkcję. Nieuwierzytelniony atakujący, który może uzyskać dostęp do install.php, może zatem wykonać dowolne funkcje PHP z uprawnieniami procesu serwera WWW, prowadząc do pełnego przejęcia serwera.

W systemie CMS e107 przed wersją 2.3.7 dołączony plugin alt_auth, w backendach uwierzytelniania otherdb i e107db, wstawia przesłaną nazwę użytkownika bezpośrednio do zapytań SQL w plikach e107_plugins/alt_auth/otherdb_auth.php i e107_plugins/alt_auth/e107db_auth.php. Metody login() wykonują te ciągi za pomocą PDO::query() przed skuteczną sanityzacją, więc nieuwierzytelniony użytkownik może wstrzyknąć SQL, gdy alt_auth jest zainstalowany, a którykolwiek backend jest skonfigurowany z aktywnym połączeniem do zewnętrznej bazy danych. Wstrzyknięcie może ujawnić lub zmodyfikować dane dostępne dla skonfigurowanego konta bazy danych, a błędy zapytań mogą dodatkowo ujawnić wygenerowane zapytanie przez ścieżkę komunikatów debugowania.

W Hestia Control Panel w wersjach od 1.9.7 do 1.10.4 funkcja update_object_value() w pliku func/main.sh nie escapuje apostrofów podczas zapisu niestandardowej wartości document-root do pliku web.conf użytkownika. Uwierzytelniony użytkownik panelu z uprawnieniami do domeny może wstrzyknąć dodatkowe pole PATH, a następnie poprzez zwykłą funkcję wyszukiwania doprowadzić do wykonania dowolnego kodu jako root. Podatność została naprawiona w wersji 1.10.5.

Gdy klient TLS 1.3 przetwarza HelloRetryRequest, kopiuje cookie serwera do drugiego ClientHello bez sprawdzenia, czy cookie mieści się w wychodzącym pakiecie. Zarówno długość, jak i zawartość cookie pochodzą od drugiej strony, a zapis następuje przed zakończeniem uwierzytelniania certyfikatu, więc złośliwy lub przejęty serwer może nadpisać pamięć poza buforem pakietu TLS bez przedstawiania certyfikatu. Podatność dotyczy wyłącznie ścieżki klienta.