Katalog podatności CVE

Podatność polegająca na ujawnieniu poufnych informacji systemowych do nieautoryzowanej sfery kontroli w usłudze Windows Sysmain Service pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na ujawnienie informacji lokalnie.

Podatność zdalnego wykonania kodu w Windows Routing and Remote Access Service (RRAS) umożliwia atakującemu uzyskanie nieautoryzowanego dostępu do maszyny ofiary.

Przepełnienie bufora na stercie w systemie Windows Encrypting File System (EFS) pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na lokalne podniesienie uprawnień.

Podatność typu use after free w implementacji Microsoft QUIC pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na ujawnienie informacji za pośrednictwem sieci.

W bibliotece Distribution (registry/client) w wersjach przed 3.1.2 metoda Get() odczytuje manifest zwrócony dla żądania przypiętego do digestu i przekazuje go do distribution.UnmarshalManifest bez weryfikacji skrótu względem żądanego digestu. Umożliwia to złośliwej lub przechwyconej odpowiedzi rejestru podstawienie treści manifestu wybranej przez atakującego, nawet gdy nagłówek Docker-Content-Digest wskazuje żądaną wartość. Wbudowany proxy pull-through może dodatkowo buforować i ponownie serwować podstawiony manifest. Problem naprawiono w wersji 3.1.2.

Użycie zasobu z niekompatybilnym typem (type confusion) w sterowniku CD-ROM systemu Windows pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na lokalne podniesienie uprawnień.

Słabe uwierzytelnianie w komponentach Windows Print Spooler pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na lokalne podniesienie uprawnień.

Użycie zwolnionej pamięci (use after free) w Windows Universal Plug and Play (UPnP) Device Host pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na lokalne podniesienie uprawnień.

Podatność typu out-of-bounds read w Windows Installer pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na ujawnienie informacji w kontekście lokalnym. Problem dotyczy nieprawidłowego odczytu poza zakresem bufora.

Przepełnienie bufora na stercie w Windows Universal Plug and Play (UPnP) Device Host pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na lokalne podniesienie uprawnień.

Użycie zwolnionej pamięci (use after free) w jądrze systemu Windows pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na lokalne podniesienie uprawnień.

Użycie zwolnionej pamięci (use after free) w Network Policy Server (NPS) pozwala nieuwierzytelnionemu atakującemu na zdalne wykonanie kodu przez sieć.

Użycie zwolnionej pamięci (use after free) w WebDAV pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na lokalne podniesienie uprawnień.

Odczyt poza granicami bufora (out-of-bounds read) w Windows Hyper-V pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na lokalne podniesienie uprawnień.

Przepełnienie bufora na stercie w Windows TCP/IP pozwala uwierzytelnionemu atakującemu na lokalne podniesienie uprawnień.

Użycie po zwolnieniu (use after free) w protokole Windows Cash Drawer Protocol Provider umożliwia autoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień lokalnie.

Przepełnienie bufora opartego na stercie (heap-based buffer overflow) w instalatorze Windows umożliwia autoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień lokalnie.

Przepełnienie bufora opartego na stercie (heap-based buffer overflow) w aktualizacjach stosu serwisowego (Servicing Stack Updates) umożliwia autoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień lokalnie.

Użycie po zwolnieniu (use after free) w instalatorze Windows umożliwia autoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień lokalnie.

Przepełnienie liczb całkowitych lub zawinięcie (integer overflow or wraparound) w .NET Framework umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień przez sieć.