Katalog podatności CVE

IBM Langflow OSS w wersjach od 1.0.0 do 1.9.3 zawiera podatność wynikającą z nieprawidłowej izolacji wykonywania kodu Python w połączeniu z obejściem uwierzytelniania. Niezalogowany atakujący może zdalnie wykonać dowolny kod na systemie hosta, co prowadzi do całkowitego przejęcia kontroli.

Wielokrotne kontrolery rdzenia MISP oraz ścieżki modelu akceptowały pola żądań kontrolowane przez klienta, takie jak klucze główne i klucze obce, bez odpowiedniego weryfikowania ich przez serwer. Umożliwia to uwierzytelnionemu użytkownikowi przesyłanie zmodyfikowanych danych, co może prowadzić do nadpisania obiektów lub nieautoryzowanego dostępu do danych.

Wersje Net::Statsite::Client do 1.1.0 dla Perla umożliwiają wstrzykiwanie metryk. Nowe linie nie są usuwane z nazw metryk, co pozwala na ich wstrzykiwanie.

Wykryto podatność w wersjach centraldogma-server przed 0.84.0, gdzie włączenie replikacji ZooKeeper bez ustawienia replication.secret powoduje, że serwer cicho przechodzi do użycia wbudowanego, publicznie znanego sekretu. Ten domyślny identyfikator uwierzytelnia wbudowany zespół ZooKeeper.

SiYuan w wersjach przed 3.6.1 nie sanitizuje metadanych pakietów oraz treści README w rynku Bazaar, co pozwala złośliwym autorom pakietów na wstrzykiwanie dowolnego HTML i JavaScript.

Crawl4AI przed wersją 0.8.7 zawiera podatność polegającą na ominięciu uwierzytelniania z powodu zakodowanego na stałe domyślnego klucza podpisywania JWT w serwerze API Docker. Atakujący znający domyślny klucz mogą sfałszować ważne tokeny uwierzytelniające dla dowolnego użytkownika, omijając uwierzytelnianie i uzyskując pełny dostęp do chronionych funkcji.

Prefect w wersji 3.6.23 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu z powodu nieprawidłowego obsługiwania danych wejściowych użytkownika w klasie pamięci masowej `GitRepository`. Parametr `commit_sha` przekazywany do poleceń git nie jest walidowany i nie zawiera separatora `--` odróżniającego dane wejściowe od flag git, co pozwala atakującym na wstrzykiwanie dowolnych flag git, takich jak `--upload-pack`, umożliwiając wykonanie zewnętrznych programów. Dodatkowo parametr `directories` może być wykorzystany do wstrzykiwania flag git podczas operacji sparse-checkout.

Flowise w wersjach przed 2.1.4 pozwala na wstrzykiwanie konfiguracji do Chainflow podczas wykonywania za pomocą opcji overrideConfig. Funkcja ta jest domyślnie włączona i nie posiada listy dozwolonych zmiennych, co umożliwia atakującym zdalne wykonanie kodu oraz inne poważne ataki.

WooCommerce w wersji 7.1.0 zawiera podatność na zdalne wykonanie kodu, która umożliwia atakującym wykonywanie dowolnego kodu PHP poprzez wstrzykiwanie poleceń powłoki za pomocą parametru typu produktu.

Wtyczka WordPress Ultimate Addons for Beaver Builder w wersji 1.2.4.1 zawiera lukę umożliwiającą obejście uwierzytelniania, co pozwala atakującym na uzyskanie nieautoryzowanego dostępu poprzez wykorzystanie funkcji logowania za pomocą mediów społecznościowych.

SP LMS (com_splms) w wersji poniżej 4.1.4 od JoomShaper deserializuje dane z ciasteczek kontrolowane przez użytkownika bez walidacji, co umożliwia nieautoryzowanemu zdalnemu atakującemu wykonanie dowolnego kodu na serwerze.

Wersje Crypt::OpenSSL::PKCS12 przed 1.96 dla Perla pozwalają na odczyt poza granicami pamięci (OOB) w funkcji print_attribute dla atrybutu UTF8STRING. Funkcja ta kopiuje wartość atrybutu ASN.1 do bufora pamięci, nie dodając znaku NUL na końcu, co prowadzi do niebezpiecznego odczytu sąsiednich bajtów.

Wtyczka Branda dla WordPressa jest podatna na eskalację uprawnień poprzez przejęcie konta we wszystkich wersjach do 3.4.29 włącznie. Problem wynika z niewłaściwej walidacji tożsamości użytkownika przed aktualizacją hasła.

Cap-go w wersjach przed 12.128.2 zawiera błąd w logice uwierzytelniania, który pozwala atakującemu zarejestrować i kontrolować konto powiązane z adresem e-mail ofiary przed jego weryfikacją. Włączenie uwierzytelniania dwuskładnikowego na wstępnie zarejestrowanym koncie umożliwia atakującemu przejęcie kontroli nad kontem ofiary.

Cap-go przed wersją 12.128.2 zawiera podatność na obejście uwierzytelniania w weryfikacji OTP, co pozwala atakującym na ominięcie weryfikacji e-mailowej poprzez modyfikację odpowiedzi serwera. Atakujący mogą przechwytywać żądania weryfikacji OTP i manipulować odpowiedziami HTTP, co umożliwia fałszywe oznaczenie weryfikacji jako udanej.

Podatność w Azure Synapse umożliwia wykonanie operacji z niepotrzebnie podwyższonymi uprawnieniami. Autoryzowany atakujący może zdalnie eskalować swoje uprawnienia w sieci.

Brak autoryzacji w Microsoft Exchange Online umożliwia autoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień w sieci.

Nieprawidłowa autoryzacja w Azure Active Directory umożliwia nieautoryzowanemu atakującemu podniesienie uprawnień w sieci.