Katalog podatności CVE

Przepełnienie bufora na stosie w modułach routerów ASUS pozwala uwierzytelnionemu użytkownikowi z pobliskiej sieci na wykonanie dowolnego kodu poprzez przesłanie spreparowanego pliku konfiguracyjnego przekraczającego oczekiwany rozmiar bufora.

Podatność polegająca na wstrzyknięciu nagłówków HTTP w start-page-loader.cgi systemu ADM pozwala nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na odczyt dowolnych plików z systemu hosta. Wysyłając spreparowane żądanie HTTP ze wstrzykniętymi nagłówkami przez parametr state, atakujący może wykorzystać mechanizm X-Sendfile serwera WWW do pobrania wrażliwych plików bez uwierzytelnienia.

IBM Langflow OSS w wersjach od 1.0.0 do 1.12.2 może pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu nieprawidłowej neutralizacji specjalnych elementów użytych w poleceniu systemu operacyjnego.

IBM Langflow OSS w wersjach od 1.0.0 do 1.12.2 może pozwolić zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu z powodu nieprawidłowej kontroli generowania kodu.

Backstage to otwarta platforma do budowania portali deweloperskich. Przed wersjami 3.3.1, 3.4.1, 4.0.3 i 4.1.0 pakiet @backstage/plugin-scaffolder-backend jest podatny na ujawnienie wrażliwych informacji w narzędziu Scaffolder. Uwierzytelniony użytkownik Backstage, który może odczytać zadanie Scaffolder innego użytkownika, może otrzymać wewnętrzne dane wykonawcze.

Punkt tokenu OAuth2 Gitea weryfikował podpis i grant tokenu przesłanego z typem grantu refresh_token, ale nie sprawdzał, czy token jest tokenem odświeżania. Niewygasły token dostępu dla tej samej aplikacji OAuth2 i grantu mógł być wymieniony na nowy token dostępu i token odświeżania. Posiadacz takiego tokenu dostępu mógł utrzymać dostęp poza pierwotny czas życia tokenu.

Niewłaściwa kontrola generowania kodu w funkcji importu agentów w Amazon Bedrock AgentCore Starter Toolkit przed wersją 0.3.14 może pozwolić uwierzytelnionemu aktorowi z tego samego konta na wykonanie dowolnego kodu, gdy użytkownik importuje i uruchamia lub wdraża Agenta Bedrock, poprzez spreparowane wartości konfiguracyjne osadzone w wygenerowanym kodzie Pythona bez bezpiecznego kodowania literałów.

Gitea akceptował wypchnięte drzewa Git zawierające dwa wpisy o tej samej nazwie, które własne kontrole spójności Gita odrzucają. Widoki internetowe Gitea rozwiązywały taką ścieżkę do pierwszego wpisu, podczas gdy `git checkout`, Gitea Actions i archiwa wydań używają ostatniego. Współpracownik mógł otworzyć pull request, którego diff i widoki plików pokazują nieszkodliwą treść, podczas gdy CI i checkouts w tym samym commicie używają innej, kontrolowanej przez atakującego treści. Przychodzące obiekty są teraz sprawdzane pod kątem spójności; obiekty już przechowywane w istniejących repozytoriach nie są ponownie skanowane.

Gitea Actions decydował, czy przebieg pull requesta z forka wymaga zatwierdzenia, na podstawie użytkownika, który wyzwolił zdarzenie, a nie autora pull requesta. Dla aktywności `pull_request` wyzwolonej przez opiekuna podczas zwykłego triażu, takiego jak dodanie etykiety, przebieg był tworzony bez wymagania zatwierdzenia, podczas gdy definicja przepływu pracy była nadal pobierana z głowy forka. Tam, gdzie Actions jest włączone i zarejestrowany jest pasujący runner, kod przepływu pracy kontrolowany przez fork mógł działać na runnerach bazowego repozytorium bez wyraźnego zatwierdzenia.

Uwierzytelniona podatność na przechodzenie po ścieżkach (path traversal) istnieje w ClearPass Policy Manager. Udane wykorzystanie może pozwolić atakującemu na odczyt i modyfikację niektórych plików w systemie operacyjnym.

Brak weryfikacji integralności w oprogramowaniu agenta klienckiego HPE Networking ClearPass Policy Manager może pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wprowadzenie niezaufanego kodu. Udane wykorzystanie może pozwolić na wykonanie dowolnego kodu w systemie klienckim.

Podatności na wstrzykiwanie SQL w internetowym interfejsie zarządzania ClearPass Policy Manager mogą pozwolić uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu z niskimi uprawnieniami na przeprowadzenie ataków SQL injection przeciwko instancji ClearPass Policy Manager. Udane wykorzystanie może pozwolić na wykonanie dowolnych poleceń bazy danych.

Zidentyfikowano podatności w dotkniętym interfejsie ClearPass Policy Manager, które mogą potencjalnie pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na obejście istniejących mechanizmów uwierzytelniania. Udane wykorzystanie może pozwolić atakującemu na uzyskanie nieautoryzowanego dostępu do systemu.

Podatność na wstrzykiwanie SQL w internetowym interfejsie zarządzania ClearPass Policy Manager może pozwolić uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na przeprowadzenie ataków SQL injection przeciwko instancji ClearPass Policy Manager. Udane wykorzystanie może pozwolić na wykonanie dowolnych poleceń bazy danych.

Podatność w dotkniętym interfejsie ClearPass Policy Manager może pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na przeprowadzenie ataków SQL injection przeciwko instancji ClearPass Policy Manager. Udane wykorzystanie może pozwolić na wykonanie dowolnych poleceń bazy danych.

Podatność na błąd formatu (format string) w dotkniętym interfejsie usługi HPE Networking ClearPass Policy Manager może pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na uszkodzenie pamięci procesu. Udane wykorzystanie może pozwolić na wykonanie dowolnego kodu.

Podatności na obejście uwierzytelniania istnieją w internetowych interfejsach zarządzania i API HPE Networking ClearPass Policy Manager. Udane wykorzystanie może pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na obejście istniejących mechanizmów uwierzytelniania i uzyskanie dostępu administracyjnego do systemu.

Brak weryfikacji integralności w agencie OnGuard w ClearPass Policy Manager. Udane wykorzystanie może pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu na zagrożonym punkcie końcowym z podwyższonymi uprawnieniami agenta.

Podatności na deserializację niezaufanych danych w interfejsie webowym HPE Networking ClearPass Policy Manager. Udane wykorzystanie może pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu na zagrożonym systemie.

Podatności na przepełnienie bufora w interfejsie AOS-S. Udane wykorzystanie może pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na ujawnienie wrażliwych danych z pamięci i spowodowanie odmowy usługi na urządzeniu.