Katalog podatności CVE

Open WebUI przed 0.11.4 zawiera podatność przechowywanego cross-site scripting w MarkdownInlineTokens.svelte, który renderuje adresy URL linków markdown do atrybutów href kotwic bez walidacji ich schematu. Uwierzytelnieni użytkownicy mogą osadzić linki javascript: w udostępnionych czatach, które po kliknięciu przez ofiarę kradną JWT ofiary z lokalnego magazynu, w tym tokeny administratorów.

Open WebUI od 0.9.6 przed 0.11.4 zawiera wadę autoryzacji, gdzie lista plików bazy wiedzy nie weryfikuje, czy podany directory_id należy do żądanej bazy wiedzy. Użytkownicy z dostępem do odczytu dowolnej bazy wiedzy mogą podać zachowany obcy UUID katalogu do GET /api/v1/knowledge/{id}/files. Zwrócone breadcrumbs ujawniają nazwy folderów, identyfikatory właścicieli i identyfikatory baz wiedzy tego katalogu i wszystkich jego przodków.

Open WebUI od 0.6.0 przed 0.11.4 zawiera podatność nieprawidłowej kontroli dostępu w has_access_to_file, która pozwala byłym współpracownikom bazy wiedzy na zachowanie dostępu do plików poprzez nieaktualne buforowane odwołania do bazy wiedzy. Atakujący z uprawnieniami odczytu lub zapisu mogą pobierać usunięte pliki przez punkt końcowy zawartości pliku lub je usuwać, w tym z prywatnych baz wiedzy właściciela.

Open WebUI w wersjach od 0.11.0 do 0.11.4 zawiera błąd nieprawidłowej autoryzacji w obsłudze forkowania czatów. Forkowane czaty trafiają do folderu czatu źródłowego bez sprawdzenia uprawnień zapisu do folderu. Użytkownicy zdegradowani do trybu tylko do odczytu mogą wywołać POST /api/v1/chats/{id}/fork na czatach, które utworzyli wcześniej, i wstawiać własne czaty widoczne dla właściciela folderu i jego członków.

Open WebUI w wersjach od 0.11.1 do 0.11.4 zawiera obejście autoryzacji w punkcie wymiany tokenów OAuth. Endpoint odczytuje role wyłącznie z odpowiedzi userinfo dostawcy i zachowuje dotychczasową rolę użytkownika, gdy brak jest roszczenia o rolach, ignorując role przekazane tylko w tokenie ID. Użytkownik z powiązanym kontem, którego rola u dostawcy nie spełnia już polityki OAuth, może wysłać ważny token dostępu do POST /api/v1/auths/oauth/{provider}/token/exchange i uzyskać sesję z poprzednią rolą.

ImageMagick w wersjach od 7.1.0-21 do 7.1.2-32 zawiera błąd odczytu poza granicami bufora sterty w obsłudze opcji -fx. W określonych sytuacjach operacja -fx odczytuje dane poza zaalokowanym buforem sterty. Atakujący, który doprowadzi do przetworzenia spreparowanego wyrażenia -fx, może odczytać zawartość pamięci sterty, co potencjalnie ujawnia ograniczone dane.

ImageMagick w wersjach przed 6.9.13-57 oraz 7.x przed 7.1.2-32 zawiera błąd niepełnego czyszczenia w dekoderze JNG, który nie usuwa plików tymczasowych podczas przetwarzania spreparowanego wejścia. Atakujący może dostarczać spreparowane pliki JNG, aby wielokrotnie powodować wyciek plików tymczasowych, zużywając miejsce na dysku i pogarszając dostępność.

ImageMagick w wersjach przed 6.9.13-57 oraz 7.x przed 7.1.2-32 zawiera podatność na wstrzyknięcie kodu w dekoderze MVG, gdy używany jest renderer PostScript. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik MVG, który podczas dekodowania wstrzykuje kod do ścieżki renderowania PostScript.

ImageMagick w wersjach przed 6.9.13-57 oraz 7.x przed 7.1.2-32 zawiera podatność na ujawnienie informacji w dekoderze PostScript, który alokuje bufor o jeden bajt dłuższy niż zdekodowane dane. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik PostScript, aby ujawnić pojedynczy niezainicjalizowany bajt pamięci.

ImageMagick w wersjach przed 6.9.13-57 oraz 7.x przed 7.1.2-32 zawiera podatność na ujawnienie informacji w dekoderze JPEG, który wykonuje odczyt ujawniający niezainicjalizowaną pamięć podczas przetwarzania spreparowanego wejścia. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik JPEG, aby ujawnić zawartość niezainicjalizowanej pamięci.

ImageMagick w wersjach przed 6.9.13-57 oraz 7.x przed 7.1.2-32 zawiera przepełnienie stosu w dekoderze MSL spowodowane nieprawidłowym sprawdzeniem głębokości, które nie ogranicza rekurencji. Atakujący może dostarczyć zestaw spreparowanych obrazów MSL, które wyczerpią stos podczas odczytu jednego z nich, powodując awarię procesu i odmowę usługi.

ImageMagick w wersjach przed 6.9.13-57 oraz 7.x przed 7.1.2-32 zawiera podatność na wstrzyknięcie XML w enkoderze CIP, który nieprawidłowo escapuje dane pochodzące z wejścia podczas zapisu wyjścia XML dla telefonów Cisco IP. Atakujący może dostarczyć spreparowany plik, który po konwersji do formatu CIP wstrzykuje dowolny znacznik do generowanego XML.

ImageMagick w wersjach od 7.1.1-7 do 7.1.2-32 zawiera podatność na odczyt poza granicami bufora sterty spowodowany nieprawidłowym zakończeniem ciągu w profilach XMP. Atakujący może dostarczyć spreparowany obraz zawierający zniekształcony profil XMP, aby wywołać odczyt poza granicami i spowodować awarię aplikacji.

ImageMagick przed wersją 6.9.13-57 oraz 7.x przed 7.1.2-32 zawiera wyciek pamięci w enkoderze SVG (WriteSVGImage), który nie zwalnia przydzielonej pamięci podczas przetwarzania spreparowanych obrazów. Atakujący mogą dostarczyć specjalnie przygotowane pliki graficzne, które po przetworzeniu przez enkoder SVG powodują wyciek pamięci i odmowę usługi poprzez wyczerpanie zasobów.

ImageMagick przed wersją 6.9.13-57 oraz 7.x przed 7.1.2-32 zawiera odczyt niezainicjalizowanej pamięci w dekoderze obrazów TGA, co może ujawnić zawartość pamięci. Atakujący mogą dostarczyć spreparowany obraz TGA do przetworzenia, aby ujawnić zawartość niezainicjalizowanej pamięci z procesu ImageMagick.

FreeRDP przed wersją 3.32.0 zawiera podwójne zwolnienie pamięci w funkcji nsc_context_initialize_encode(), które pozostawia wiszące wskaźniki po częściowej awarii wzrostu bufora. Atakujący używający spreparowanego klienta RDP mogą wynegocjować NSCodec z dużą geometrią pulpitu, aby wywołać awarię alokacji, powodując awarię serwera podczas zamykania kontekstu.

FreeRDP w wersjach od 3.10.0 do 3.32.2 zawiera przepełnienie bufora na stercie w funkcji zwrotnej WinPR png_write_data, która zapisuje poza bufor po awarii realokacji. Złośliwy peer schowka RDP może dostarczyć duży obraz CF_DIB, który wywołuje kopiowanie poza zakres podczas konwersji PNG, powodując awarię klienta.

FreeRDP w wersjach od 3.0.0 przed 3.32.0 zawiera podatność na obcięcie liczby całkowitej w funkcji license_check_stream_length, która umożliwia złośliwemu serwerowi RDP wywołanie przepełnienia bufora na stercie na klientach 32-bitowych. Atakujący mogą wysłać spreparowany SERVER_LICENSE_REQUEST z dużą wartością scopeCount, która omija kontrolę długości, powodując zapisy poza zakresem prowadzące do odmowy usługi lub zdalnego wykonania kodu.

FreeRDP w wersjach od 2.1.0 przed 3.32.0 zawiera podatność use-after-free w statycznej ścieżce rozłączania kanału rdpsnd, która zwalnia formaty audio i urządzenie bez dołączania do wątku play_thread. Złośliwy serwer RDP może rozłączyć się podczas asynchronicznego odtwarzania Wave2 przetwarzającego zakolejkowane PDU, powodując odczyt zwolnionej pamięci sterty przez klienta i awarię.

FreeRDP w wersjach od 3.9.0 przed 3.32.0 zawiera podatność na odczyt poza zakresem w skalarach NDR RDPEAR, które sprawdzają długość wartości przed spożyciem dopełnienia wyrównania. Złośliwe lub skompromitowane serwery RDP mogą wysyłać spreparowane niewyrównane ładunki RDPEAR, takie jak komunikaty CreateApReqAuthenticatorReq, do klientów używających Remote Credential Guard, powodując nadmierne odczyty i potencjalnie awarię procesu klienta.