Katalog podatności CVE
Przetłumaczone opisy podatności z bazy NVD NIST - w języku polskim
Przeglądaj podatności według pakietuKatalog CISA KEV zaktualizowany: (v2026.09.18)
Cotygodniowy digest CVE
Jeden mail w tygodniu z nowo opublikowanymi podatnościami, o których warto wiedzieć. Bez zakładania konta.
Digest dotyczy ogólnie nowych podatności, nie Twoich serwerów. Jeśli chcesz wiedzieć, które z nich faktycznie działają w Twojej infrastrukturze, tym zajmuje się Secvalis : skanuje Twoje maszyny i zgłasza wyłącznie to, co ich dotyczy.
API ShellExecute w systemie Windows nieprawidłowo implementuje skojarzenia plików, co pozwala lokalnym użytkownikom na uzyskanie uprawnień za pomocą spreparowanej aplikacji. Ta podatność była wykorzystywana w praktyce w maju 2014 roku.
Implementacja .NET Remoting w Microsoft .NET Framework 1.1 SP1, 2.0 SP2, 3.5, 3.5.1, 4, 4.5 i 4.5.1 nie ogranicza prawidłowo dostępu do pamięci, co pozwala zdalnym atakującym na wykonanie dowolnego kodu poprzez wykorzystanie źle sformułowanych obiektów.
W Microsoft Office 2007 SP3, 2010 SP1 i SP2 oraz 2013 Gold, SP1, RT i RT SP1 występuje podatność związana z niezaufaną ścieżką wyszukiwania. Umożliwia ona lokalnym użytkownikom uzyskanie uprawnień poprzez złośliwą bibliotekę DLL w bieżącym katalogu roboczym, gdy włączone jest narzędzie do sprawdzania pisowni w uproszczonym języku chińskim.
Podatność typu use-after-free w funkcji FrameSelection::updateAppearance w Blink, używanym w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.137, umożliwia zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innego nieokreślonego wpływu poprzez niewłaściwe zarządzanie RenderObject.
Wielokrotne przepełnienia całkowite w funkcjonalności replace-data w interfejsie CharacterData w Blink, używanym w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.137, mogą umożliwić zdalnym atakującym spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie innego nieokreślonego wpływu poprzez odpowiednie wektory związane z zakresami.
Wielokrotne podatności typu use-after-free w implementacji WebSockets w Google Chrome przed wersją 34.0.1847.137 mogą pozwolić zdalnym atakującym na spowodowanie odmowy usługi lub potencjalnie inne nieokreślone skutki związane z usunięciem WebSocketJob.
Przepełnienie bufora w Adobe Reader i Acrobat 10.x przed wersją 10.1.10 oraz 11.x przed wersją 11.0.07 na systemach Windows i OS X umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieokreślonych wektorów.
Podatność typu double free w Adobe Reader i Acrobat 10.x przed wersją 10.1.10 oraz 11.x przed wersją 11.0.07 na systemach Windows i OS X umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu poprzez nieokreślone wektory.
Podatność typu use-after-free w Adobe Reader i Acrobat 10.x przed wersją 10.1.10 oraz 11.x przed wersją 11.0.07 na systemach Windows i OS X umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieokreślonych wektorów.
Adobe Reader i Acrobat w wersjach 10.x przed 10.1.10 oraz 11.x przed 11.0.07 na systemach Windows i OS X umożliwiają atakującym wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.
API w Adobe Reader i Acrobat 10.x przed wersją 10.1.10 oraz 11.x przed wersją 11.0.07 na systemach Windows i OS X nie zapobiega dostępowi do nieprzypisanej pamięci, co umożliwia atakującym wykonanie dowolnego kodu za pomocą nieokreślonych wywołań API.
Adobe Reader i Acrobat w wersjach 10.x przed 10.1.10 oraz 11.x przed 11.0.07 na systemach Windows i OS X pozwalają atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.
Adobe Reader i Acrobat w wersjach 10.x przed 10.1.10 oraz 11.x przed 11.0.07 na systemach Windows i OS X pozwalają atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.
Adobe Reader i Acrobat w wersjach 10.x przed 10.1.10 oraz 11.x przed 11.0.07 na systemach Windows i OS X zawierają podatność, która pozwala atakującym na wykonanie dowolnego kodu lub spowodowanie odmowy usługi (uszkodzenie pamięci) poprzez nieokreślone wektory.
Adobe Flash Player przed wersją 13.0.0.214 na systemy Windows i OS X oraz przed wersją 11.2.202.359 na Linux, a także Adobe AIR SDK przed wersją 13.0.0.111, pozwalają atakującym na obejście zamierzonych ograniczeń dostępu poprzez nieokreślone wektory.
Adobe Flash Player przed wersją 13.0.0.214 na systemach Windows i OS X oraz przed wersją 11.2.202.359 na systemie Linux, a także Adobe AIR SDK przed wersją 13.0.0.111, pozwalają atakującym na obejście zamierzonych ograniczeń dostępu poprzez nieokreślone wektory.
Adobe Flash Player przed wersją 13.0.0.214 na systemach Windows i OS X oraz przed wersją 11.2.202.359 na systemie Linux, a także Adobe AIR SDK przed wersją 13.0.0.111, pozwala atakującym na obejście zamierzonych ograniczeń dostępu poprzez nieokreślone wektory.
Adobe Flash Player przed wersją 13.0.0.214 na systemy Windows i OS X oraz przed wersją 11.2.202.359 na Linux, a także Adobe AIR SDK przed wersją 13.0.0.111, pozwalają atakującym na obejście zamierzonych ograniczeń dostępu poprzez nieokreślone wektory.
Adobe Flash Player przed wersją 13.0.0.214 na systemach Windows i OS X oraz przed wersją 11.2.202.359 na systemie Linux, a także Adobe AIR SDK przed wersją 13.0.0.111, umożliwiają zdalnym atakującym obejście polityki Same Origin poprzez nieokreślone wektory.
W Adobe Illustrator CS6 przed wersją 16.0.5 oraz 16.2.x przed wersją 16.2.2 występuje przepełnienie bufora na stosie, które może być wykorzystane przez zdalnych atakujących do wykonania dowolnego kodu.