Katalog podatności CVE

U-Boot w wersji przed 2026.10-rc5 zawiera przepełnienie bufora w funkcji nfs_read_reply() w net/nfs-common.c, które pozwala atakującym uszkodzić pamięć poprzez dostarczenie spreparowanych długości odpowiedzi NFS READ. Złośliwy serwer NFS może wykorzystać obsługę liczb całkowitych ze znakiem, aby obejść walidację długości i zapisać dane daleko poza buforem docelowym, powodując awarię bootloadera lub uszkodzenie pamięci.

U-Boot w wersji przed 2026.10-rc3 z włączoną opcją CONFIG_IP_DEFRAG zawiera podatność polegającą na zapisie poza granicami w funkcji __net_defragment() w net/net.c. Zdalni atakujący mogą wysłać spreparowany fragment IP z niezerowym offsetem i ustawioną flagą More-Fragments podczas netbootu, aby uszkodzić sąsiednią pamięć i spowodować awarię bootloadera.

Aplikacja akceptuje identyfikatory sesji dostarczone przez użytkownika i nie regeneruje identyfikatora sesji po uwierzytelnieniu. Pozwala to atakującemu na wstępne zdefiniowanie identyfikatora sesji i ponowne użycie go po uwierzytelnieniu ofiary, co prowadzi do przejęcia sesji.

Centralny backend przechowywania w chmurze dla całej platformy wideorejestratorów jest błędnie skonfigurowany z uprawnieniami publicznego odczytu, co umożliwia nieograniczony dostęp do wszystkich przechowywanych obiektów. Ponieważ ten zasobnik służy jako współdzielona pamięć platformy, wrażliwe dane użytkowników, nagrania z wideorejestratorów na żywo, pakiety aplikacji oraz pliki oprogramowania układowego są dostępne dla każdego w internecie.

Niezweryfikowana własność przy usuwaniu kopii zapasowych snapshotów w Barman pozwala podmiotowi mogącemu zapisywać katalog kopii zapasowych na spowodowanie usunięcia niepowiązanych snapshotów w chmurze. Barman odczytuje identyfikatory snapshotów z pliku backup.info i przekazuje je do API usuwania dostawcy chmury, używając własnych poświadczeń, bez weryfikacji, czy snapshoty należą do tej kopii zapasowej. Atakujący może podstawić identyfikatory innych snapshotów, powodując usunięcie dowolnego snapshotu dostępnego dla tożsamości chmurowej Barman w AWS, Microsoft Azure lub Google Cloud.

W virtualenv przed wersją 21.7.12 metoda BatchActivator.quote() zwraca tekst zachęty bez zmian, zanim activate.bat wstawi go do instrukcji set "VAR=value" w cmd.exe. Atakujący mogący wpłynąć na --prompt, VIRTUALENV_PROMPT lub odpowiednią wartość konfiguracji może umieścić podwójny cudzysłów, który zamyka przypisanie i pozostawia następujące operatory cmd.exe jako wykonywalną składnię. Gdy użytkownik aktywuje wygenerowane środowisko Windows, wstrzyknięte polecenia są wykonywane z jego uprawnieniami.

W virtualenv przed wersją 21.7.12 funkcja download_wheel() akceptuje koła seed pip i setuptools pobierane do okresowych aktualizacji lub opcji --download bez sprawdzania ich bajtów względem autorytatywnego skrótu równoważnego weryfikacji BUNDLE_SHA256 wbudowanych kół. Zmanipulowany indeks, nieaktualne lustro lub przechwycone połączenie TLS mogą podstawić inne koło pod żądaną dystrybucję, wersję i nazwę pliku, po czym virtualenv buforuje i wstawia kontrolowane przez atakującego koło do później tworzonych środowisk. Weryfikacja dotyczy domyślnej ścieżki PyPI i jest celowo pomijana, gdy PIP_INDEX_URL, PIP_EXTRA_INDEX_URL lub konfiguracja PIP_INDEX wskazują niestandardowy indeks.

W virtualenv przed wersją 21.7.13 generowane skrypty activate (bash i zsh) oraz activate.fish umieszczają wartości już zabezpieczone przez shlex.quote wewnątrz dodatkowego kontekstu cytowania. W skrypcie bash i zsh spreparowana ścieżka środowiska wirtualnego trafia do __VIRTUAL_ENV__, gdy zapisany katalog przeniesionego środowiska jest nieobecny; w skrypcie fish spreparowane ścieżki bibliotek Tcl lub Tk trafiają do __TCL_LIBRARY__ lub __TK_LIBRARY__. Nadmiarowe cudzysłowy mogą zakończyć ciąg tylko danych i pozostawić metaznaki powłoki jako polecenia podczas źródłowania skryptu aktywacyjnego, umożliwiając wykonanie kodu z uprawnieniami użytkownika.

iperf3 w wersjach przed 3.22 zawiera podatność na odmowę usługi, która pozwala nieuwierzytelnionym zdalnym atakującym wprowadzić wątek odbioru UDP serwera w nieodwracalną nieskończoną pętlę poprzez wysłanie pojedynczej spreparowanej wiadomości parametrów kanału sterowania, a następnie jednego 16-bajtowego datagramu UDP. Atakujący mogą trwale przypiąć dotknięty wątek odbioru na poziomie około 100% użycia CPU, czyniąc serwer bezużytecznym do momentu wymuszonego zabicia za pomocą SIGKILL, ponieważ proces nie reaguje na normalne zamknięcie kanału sterowania.

W Baicells Nova 430H nieuwierzytelnione urządzenie znajdujące się w zasięgu radiowym może wysłać zniekształconą wiadomość uplink podczas konfiguracji połączenia zawierającą nieprawidłowy ładunek NAS. Ponieważ eNodeB nie weryfikuje prawidłowo tego ładunku, przekazuje wiadomość do sieci rdzeniowej, co może wywołać zamknięcie asocjacji sygnalizacyjnej dla komórki. Powoduje to tymczasowe zakłócenie usługi do momentu ponownego ustanowienia łączności między eNodeB a siecią rdzeniową.

Podatność na przepełnienie bufora na stosie w interfejsie webowym routera TOTOLINK N150RT (NTR150) w firmware V3.4.0-B20201030. Osiągalna przez ścieżkę /boafrm/formAjaxSet z gałęzią topicurl=setting/setWiFiRepeaterConfig i polem ApCliWEPKey.

Problem w Kilo Code przed wersją 7.4.1 pozwala lokalnemu atakującemu na wykonanie dowolnego kodu przez endpoint permission/allow-everything.

Podatność w punkcie końcowym API HPE Networking Instant ON APs może pozwolić uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu z wysokimi uprawnieniami na przeprowadzenie ataku typu server-side request forgery (SSRF). Udana eksploatacja może pozwolić atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń jako uprzywilejowany użytkownik w systemie operacyjnym.

W dotkniętym interfejsie HPE Networking Instant ON istnieją podatności na wstrzyknięcie poleceń, które mogą pozwolić uwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu z wysokimi uprawnieniami na przeprowadzenie wstrzyknięcia poleceń. Udana eksploatacja może pozwolić atakującemu na wykonanie dowolnych poleceń jako uprzywilejowany użytkownik w systemie operacyjnym.

Podatność na obejście uwierzytelniania w punkcie końcowym API HPE Networking Instant ON może pozwolić nieuwierzytelnionemu zdalnemu atakującemu na obejście kontroli dostępu do sieci, jeśli spełnione są pewne warunki wstępne niezależne od atakującego. Udana eksploatacja może pozwolić atakującemu na uzyskanie nieautoryzowanego dostępu do ograniczonych sieci.

Projekt basecamp/upright w commitcie efe4f2e5254ac6e57e45d2261804cca74dbbca3f zawiera podatność na cross-site request forgery (CSRF) w logowaniu przez statyczne poświadczenia (static credentials callback).

Projekt crmne/ruby_llm w commitcie fa6f279847d6d7027814539d9c0dfc3bbdfd2a83 zawiera warunki powodujące denial-of-service (ReDoS) w parsowaniu odpowiedzi think-tag na Ruby 3.1.x. Złośliwa lub anomalna odpowiedź modelu zawierająca wiele niezakończonych tagów <think> może powodować nadmierne zużycie CPU w dwóch kolejnych wyrażeniach regularnych i opóźniać przetwarzanie czatu.

Liberu CRM 0.9.1 do 10.0.0 zawiera podatność na złamanie kontroli dostępu, która pozwala każdemu użytkownikowi z oczekującym zaproszeniem do zespołu na zapraszanie dodatkowych kont atakującego z podwyższonymi uprawnieniami. Dzieje się to poprzez wykorzystanie wadliwego predykatu autoryzacji w TeamPolicy::addTeamMember(), który przyznaje prawa zapraszania wyłącznie na podstawie istnienia pasującego oczekującego zaproszenia e-mail. Atakujący mogą wysłać żądanie POST do trasy zaproszeń zespołu, określając rolę administratora dla drugiego konta, omijając walidację poziomu uprawnień w InviteTeamMember, co powoduje, że drugie konto po przyjęciu zaproszenia zostaje dołączone do zespołu z pełnym dostępem administracyjnym do tworzenia, odczytu, aktualizacji i usuwania wszystkich danych zespołu.

mcp-chrome-bridge do wersji 1.0.31 zawiera błąd walidacji pochodzenia w natywnym serwerze HTTP API, który pozwala atakującym ominąć ograniczenia CORS. Atakujący mogą tworzyć złośliwe strony internetowe, które wysyłają żądania między-origin do lokalnego serwera i wywołują narzędzia automatyzacji przeglądarki, w tym wykonywanie skryptów, odczyt treści strony i przechwytywanie zrzutów ekranu.

SurrealDB przed wersją 3.3.0 zawiera obejście autoryzacji w konstrukcji sesji HTTP, gdzie check_auth() weryfikuje poświadczenia względem nagłówków Surreal-Auth-NS i Surreal-Auth-DB, ale konstruuje sesje przy użyciu nagłówków Surreal-NS i Surreal-DB bez walidacji uprawnień dostępu. Atakujący mogą uwierzytelnić się jako użytkownik z jednej dzierżawy, jednocześnie wybierając przestrzeń nazw i bazę danych innej dzierżawy, aby czytać, tworzyć i modyfikować rekordy poza granicami dzierżaw.